Monday, June 17, 2019

Πώς ανοίγει μία καρδιά; ( Αρχιμανδρίτης Βασίλειος Ιβηρίτης )

Δεν ανοίγουν τα λουλούδια μέσα στο χειμώνα και στο ξεροβόρι, ανοίγουν την άνοιξη μέσα στη ζέστη.

Δεν ανοίγει κάποιος την καρδία του μπροστά σε απειλές.Την ανοίγει μέσα στην αγάπη, εκεί που του έχει δημιουργηθεί κλίμα εμπιστοσύνης. Και η αγάπη δεν είναι συναισθηματισμός αλλά είναι θυσία.

Και οι Αγιοι αγαπούν και αποδεικνύουν ότι ο Θεός είναι πατέρας μας, και είναι αγάπη εκστατική.

Αρχιμανδρίτης Βασίλειος Ιβηρίτης

Tuesday, June 11, 2019

Ο Σατανᾶς εἶναι τὸ αἴτιον τῆς ἁμαρτίας ( Πνευματικός Kαθρέπτης )


















Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Θεολόγος λέγει, ὅτι ὁ Σατανᾶς ἐστιν ὁ πλανῶν τὴν οἰκουμένην ὅλην (Ἀποκ. ιβ´ 9). 
Αὐτὸς εἶναι τὸ αἴτιον τῆς ἁμαρτίας, καθότι ἀπ᾿ ἀρχῆς αὐτὸς ἥμαρτεν, ἔπειτα δὲ εἰσῆλθεν εἰς τὸν κόσμον ἡ ἁμαρτία, καὶ διὰ τῆς ἁμαρτίας ὁ θάνατος, ὁ ποιῶν τὴν ἁμαρτίαν ἐκ τοῦ διαβόλου ἐστίν, ὅτι ἀπ᾿ ἀρχῆς ὁ διάβολος ἁμαρτάνει, εἰς τοῦτο ἐφανερώθη ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ, ἵνα λύσῃ τὰ ἔργα τοῦ διαβόλου (Α´ Ἰω. γ´ 8).

Πνευματικός Kαθρέπτης

Wednesday, June 5, 2019

Η μετεμψύχωση ( Αγίου Παισίου Αγιορείτου )

- Γέροντα , πώς μερικοί άνθρωποι , ακόμη και μορφωμένοι , πιστεύουν στην μετεμψύχωση ;
 
- Η μετεμψύχωση βολεύει τους ανθρώπους , και ειδικά τους αθέους, τους απίστους. Είναι η μεγαλύτερη πονηριά του διαβόλου. Τους κρατά ο διάβολος στην ζωή της αμαρτίας, με τον λογισμό ότι η ψυχή έρχεται και ξανάρχεται σε αυτόν τον κόσμο. « Ε, και αυτήν την φορά αν δεν πετύχης, τους λέει ο διάβολος, θα ξαναρθής στην ζωή και θα πετύχης την επόμενη φορά. Και αν πάλι δεν πετύχης, θα ‘ ρθης , θα ξαναρθής ,θα εξελιχθής… » ! Οπότε και αυτοί λένε: « δεν πειράζει κι αν κάνω και αυτήν την αμαρτία » και το ρίχνουν έξω. Ζουν απρόσεκτα, δεν μετανοούν. Βλέπεις πώς τους τυφλώνει ο διάβολος και τους γαντζώνει στην κόλαση! Κι αν σε γαντζώση μια φορά ο διάβολος, θα σ’ αφήση να γυρίσης πίσω; Αυτή είναι η χειρότερη θεωρία από όλες τις ινδουϊστικές θεωρίες.
 
Κάποτε, αργά το απόγευμα, πέρασε από το Καλύβι ένας νεαρός. « Τέτοια ώρα, παλληκάρι, θέλω να διαβάσω και εσπερινό » ,του λέω. « Μ’ αυτά ασχολείσαι ακόμη ; » μου είπε και έφυγε. Την άλλη μέρα ξαναήρθε και μου έλεγε για κάτι οράματα. « Είχες πάρει προηγουμένως καθόλου χασίς; » , τον ρωτάω. « Παλιά, ναι. Τότε όμως που είδα τα οράματα ,δεν είχα πάρει», μου λέει. « Μήπως διάβασες για μετεμψύχωση; ». « Ναι » , μου λέει. Εκεί την έπαθε. Διάβασε για μετεμψύχωση , μπήκε ο εγωισμός μέσα και έπλασε όνειρα ότι πριν από χιλιάδες χρόνια ήταν μεγάλος άνθρωπος ,πλούσιος ! Είδε μετά σε όραμα ότι πήγε επάνω στον ουρανό , αλλά δεν τον είχαν γραμμένο εκεί και του είπαν να κατεβή. Ο διάβολος του δημιούργησε αυτήν την κατάσταση. « Όλα αυτά , του λέω, είναι παραμύθια κι εσύ τα πιστεύεις; » .
 
Και δυστυχώς υπάρχουν και μορφωμένοι άνθρωποι που πιστεύουν σε τέειοες χαζομάρες. Εκεί κοντά στο Καλύβι έναν γάιδαρο τον είχαν ονομάσει Νασέρ, επειδή ήταν ζωηρός. Μια μέρα ήρθε ένας Έλληνας που ζούσε στην Ελβετία και άκουσε που τον φώναζα Νασέρ. Όταν μετά από ένα διάστημα ξαναήρθε, έφερε ένα κουτί με απλά γλυκά και ένα με επίσημα. « Αυτά είναι για σένα » , μου είπε και μου έδωσε τα απλά γλυκά. « Αυτά τα καλά γλυκά , μου λέει, είναι για τον Νασέρ. Εγώ κατάλαβα, λέει, από την προηγούμενη φορά ότι ήταν ο Νασέρ. Όταν τον συνάντησα, με κοίταξε με ένα θλιμμένο βλέμμα που μου ράγισε την καρδιά . » ! Νόμιζε ότι ο Νασέρ μετεμψυχώθηκε και έγινε γάιδαρος! Και το πίστευε! « Βρε, είσαι στα καλά σου; του λέω. Εγώ τον είπα Νασέρ ,γιατί ήταν ζωηρός γάιδαρος » . Με κανέναν τρόπο δεν καταλάβαινε.
 
Και αυτό δεν είναι τίποτε! Να σας πω ένα άλλο: Πριν από χρόνια είχαν πάει Γερμανοί στην Κρήτη, για να κάνουν ένα μνημόσυνο για τους Γερμανούς που είχαν σκοτωθή εκεί στην Κατοχή. Την ώρα που έκαναν το μνημόσυνο, περνούσε ένας Κρητικός με τον γάιδαρό του φορτωμένο με τις πραμάτειες του. Ο γάιδαρος, όταν είδε τους ανθρώπους εκεί μαζεμένους, άρχισε να γκαρίζη. Ένας από τους Γερμανούς νόμιζε ότι ο γάιδαρος ήταν ο αδελφός του που είχε σκοτωθή στον πόλεμο και μετεμψυχώθηκε! Τον γνώρισε και τον χαιρέτησε με το γκάρισμα! Και ο Γερμανός στάθηκε προσοχή, και τακ, τον χαιρέτησε στρατιωτικά … Κλάματα ! ... Πάει αμέσως στον Κρητικό και του λέει : « Πόσα θέλεις , για να τον αγοράσω; » . « Βρε, φύγε από ‘ δω »,του λέει ο Κρητικός. Ο Γερμανός του μετρούσε τα μάρκα: « τόσα,τόσα ». « Φύγε ,άσε με », έλεγε εκείνος. 
 
Τελικά του λέει κάποιος: « Βρε χαμένε, το πληρώνει τον γάιδαρο για μερσεντές, δωσ’ τον » . Ξεφόρτωσε τα πράγματά του ο Κρητικός, τον ξεσαμάρωσε, τον ελευθέρωσε , και τον πήρε ο Γερμανός με βουρκωμένα μάτια και τον πήγε στην Γερμανία!
 
- Σοβαρά, Γέροντα;
- Γεγονός! Αν δεν το είχα ακούσει από σοβαρό άνθρωπο, δεν θα το πίστευα κι εγώ.
Πηγή: Γέροντος Παισίου Αγιορείτου, «Πνευματικός αγώνας»- Λόγοι Γ’. Εκδ.: Ι. Ησ. Ευαγγελίστου Ιωάννη του Θεολόγου. Σουρωτή Θεσ/νίκης

Wednesday, May 29, 2019

Πώς Ζούν οι Άγγελοι; ( Αρχιεπισκόπου Σεραφείμ του Σικάγο )

Λίγα γνωρίζουμε για το πώς ο αγγελικός κόσμος ζει το παρόν και πώς θα ζει στον μέλλοντα αιώνα. Παρόλ' αυτά απ' όσα έχουμε ήδη πει νωρίτερα μπορούμε να δούμε ότι η ζωή των ασωμάτων είναι ποικίλη και το έργο τους μεγάλο.

Αφού ο Παντοδύναμος Κύριος θεώρησε σωστό να δημιουργήσει μια ολόκληρη ιεραρχία αγγέλων, και ν' αναθέσει σε κάθε τάγμα ένα συγκεκριμένο είδος έργου, αυτό από μόνο του καταδεικνύει πόσο πολυάσχολα είναι αυτά τα λειτουργικά πνεύματα.

Μόνο να δούμε τους φύλακες αγγέλους θα διαπιστώσουμε ότι έχουν μεγάλο έργο να επιτελέσουν με τους προστατευόμενούς τους- τους επιπόλεους και αμαρτωλούς ανθρώπους.

Έχουμε πολλές αποδείξεις στα γραπτά των Αγίων Πατέρων για το πόσο πικρά κλαίνε οι φύλακες άγγελοι όταν βλέπουν την αμαρτωλή συμπεριφορά των ανθρώπων για τους οποίους είχαν σταλεί να προστατέψουν.

Εντούτοις ο ουράνιος κόσμος είναι κυρίως ένας κόσμος χαράς και φωτός και σίγουρα υπάρχει περισσότερη χαρά παρά λύπη στη ζωή των αγγέλων.

Η υπέρτατη χαρά τους έγκειται στο ότι βλέπουν και δοξολογούν την υπέρλαμπρη Τριαδική Θεότητα, ευρισκόμενοι συνεχώς μπροστά στο Θεό. Αν η τέλεση της Θείας Λειτουργίας σ' αυτόν τον κόσμο είναι ένα πολύτιμο δώρο του Θεού, το οποίο μέσω της εξαγιάζεται και μετουσιώνεται σε μέρος της Αγίας Τριάδος, τότε κάποιος μπορεί με ευσέβεια να ισχυριστεί ότι ούτε τις ασώματες δυνάμεις ο Κύριος δεν τις στέρησε απ' αυτό το μεγάλο δώρο. Μπορούμε να υποθέσουμε ότι και στον ουρανό οι άγγελοι λαμβάνουν μέρος σε μια πνευματική Θεία Λειτουργία, κατά την οποία ο Αμνός του Θεού θυσιάζεται προαιωνίως εξ αιτίας της αγάπης Του για τη δημιουργία Του.

Σ' αυτήν την εξαίσια, ουράνια Ευχαριστεία οι άγγελοι κυρίως δοξολογούν και ευχαριστούν το Δημιουργό. Οι αναρίθμητες χορωδίες των ουράνιων δυνάμεων προωθούν επίσης τις προσευχές τους. Σε ποιόν; Όχι φυσικά σ' αυτές αφού οι ίδιες ζουν το πλήρωμα όλων των δώρων που τους είναι προσιτά, αλλά στην αγαπημένη τους ανθρωπότητα, τη μοιχαλίδα και αμαρτωλή, που κολυμπά στην ματαιοδοξία και επομένως χρειάζεται την ουράνια βοήθεια.

Η συνεχής συμμετοχή των αγγέλων στις δικές μας λειτουργίες και ειδικά στη Θεία Ευχαριστεία, λειτουργεί ως εχέγγυο της ουράνιας βοήθειας.

«Νυν αι Δυνάμεις των ουρανών συν ημίν αοράτως λατρεύουσιν» επιβεβαιώνει προφητικά η Εκκλησία μας κατά τη μυσταγωγία των Προηγιασμέων Δώρων, ενώ κατά την καθημερινή Θεία Λειτουργία του Αγίου Ιωάννη Χρυσοστόμου ο λειτουργός ως να βλέπει νοερά τους αγγέλους, δηλώνει ότι «Τον επινίκιον ύμνον άδοντα, βοώντα, κεκραγότα, και λέγοντα «Άγιος, άγιος, άγιος, Κύριος Σαβαώθ, Πλήρης, ο ουρανός και η γη της δόξης σου»...».

Η Εκκλησία επίσης απροκάλυπτα επιβεβαιώνει ότι «Την Ανάστασίν Σου, Χριστέ Σωτήρ, άγγελοι υμνούσιν εν ουρανώ..» Υπάρχει πληθώρα τέτοιων αποδείξεων και είναι όλες καλά γνωστές σε όλους τους πιστούς Χριστιανούς.

Το μόνο που μας απομένει είναι να μιλήσουμε για τις ενέργειες των ουρανίων δυνάμεων εδώ στη γη. Και εδώ είναι κυρίως οι φύλακες άγγελοι που ενεργούν.
Αρχιεπισκόπου Σεραφείμ του Σικάγο

Tuesday, May 21, 2019

Γιατί με βρίζεις; Είμαι η Παναγία ( Θαύμα της Παναγίας )


«Ήμουν ανθυπασπιστής στο τάγμα της Κορέας. Δεν πίστευα πουθενά, παρά μόνο στη δύναμη των βαρέων όπλων που κατεύθυνα. Επί πλέον ήμουν αδιόρθωτα βλάσφημος.

Όλες οι βλασφημίες μου συγκεντρώνον­ταν στην Παναγία. Όσοι με άκουγαν ανατρίχιαζαν. Οι φαντάροι μου έκαναν τον σταυρό τους, για να μην τους βρει κακό. Oι ανώτεροί μου διαρκώς με παρατηρού­σαν και με τιμωρούσαν. Ώσπου μια νύχτα έζησα ένα ολοφάνερο θαύμα.

Ξημέρωνε η 7ηΑπριλίου 1951. Με τη διμοιρία μου είχα καταλάβει μια πλαγιά σε ύψωμα κοντά στον 38οπαράλληλο. Μέχρι τα ξημερώματα έμεινα άγρυπνος στο όρυγμα μου μαζί με τον στρατιώτη Σταύρο Αδαμάκο.

Όταν ρόδιζε η αυγή, οπότε δεν υπήρχε φόβος αιφνιδιασμού, αποκοιμήθηκα. Είδα τότε ένα όνειρο που με συνετάραξε:

Μία γυναίκα στα μαύρα ντυμένη, με αγνή ομορφιά και γλυκύτατη φωνή, με πλησιάζει και με ρωτά ακουμ­πώντας το χέρι στον ώμο μου:

-Θέλεις να βρίσκομαι κοντά σου Χρήστο;Ένοιωσα τότε μια βαθειά αγαλλίαση.

- Και ποια είσαι συ; τη ρώτησα.

Τότε εκείνη άλλαξε έκφραση και με παρατήρησε αυστηρά:

-Γιατί, Χρήστο, διαρκώς με βρίζεις;

- Πρώτη φορά σε βλέπω! διαμαρτυρήθηκα. Πως είναι δυνατό να βρίζω μια άγνωστή μου;

- Ναι, Χρήστο, επέμεινε εκείνη πιο αυστηρά. Με βρίζεις. Εγώ όμως είμαι πάντα κοντά σε σένα και σ” ό­λους τους στρατιώτες τού τάγματος. Γιατί δεν πηγαίνετε στο Πουσάν, ν” ανάψετε κεριά στ” αδέλφια σας που έ­χουν ταφεί εκεί;

Μ” αυτή τη φράση ξύπνησα τρομαγμένος. Ο Σταύ­ρος δίπλα μου με κοίταζε σαστισμένος.

Κύριε ανθυπασπιστά, κάτι έχεις, μου είπε. Βογγούσες και παραμιλούσες στον ύπνο σου.

Τού διηγήθηκα το όνειρο μου και καταλήξαμε πως ήταν αποτέλεσμα κοπώσεως και συζητήσεων γύρω από τους νεκρούς τού Πουσάν.

Ενώ όμως λέγαμε αυτά. ξαναβλέπω τη γυναίκα τού ονείρου μου μπροστά μου.

-Αδαμάκο! βάζω μια φωνή. Η γυναίκα… Αυτή… Να… τη βλέπεις;

Εκείνος προσπαθούσε να με καθησυχάσει, αλλά που εγώ! Η μαυροφορεμένη γυναίκα με την αγνή ο­μορφιά και τη γλυκύτατη φωνή στάθηκε κοντά μου και μου είπε:

- Μη φοβάσαι… Μη φοβάσαι, παιδί μου. Είμαι η Παναγία. Σας προστατεύω όλους παντού και πάντοτε. Αλλά θέλω από σένα να μη με βρίσεις ούτε στις δυ­σκολότερες στιγμές της ζωής σου.

Πέφτω αμέσως ταραγμένος να φιλήσω τα πόδια της. Εκείνη όμως είχε γίνει άφαντη. Έκλαψα τότε άπ” τα βάθη της καρδιάς μου ένα κλάμα ανακουφίσεως και χαράς, εγώ που δεν είχα κλάψει ποτέ στη ζωή μου».
«ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ» ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΡΑΚΛΗΤΟΥ-ΩΡΩΠΟΣ ΑΤΤΙΚΗΣ 2011

Thursday, May 16, 2019

Προσευχή στον Χριστό για βοήθεια ( Μέγας Βασίλειος )

Κύριε μου. Κύριε, Συ που μας γλύτωσες από κάθε βέλος κακού τη μέρα, γλύτωσε μας και από κάθε κακό της νύχτας.

Δέξου σα θυσία εσπερινή τα υψωμένα στην προσευχή χέρια μας.

Αξίωσε μας να περάσουμε και τη νύχτα άμεμπτα, χωρίς πειρασμούς, και λύτρωσέ μας από κάθε ταραχή και δειλία που μας φέρνει ο διάβολος.

Χάρισε στις ψυχές μας κατάνυξη και στους λογισμούς μας ενθύμηση της φοβερής και δίκαιης κρίσης Σου.

Κάρφωσε από το φόβο της αμαρτίας τη σάρκα μας και νέκρωσε τα μέλη μας για το κακό, ώστε στην ησυχία του ύπνου να χαιρόμαστε τα δίκαιά Σου κρίματα.

Διώξε από κοντά μας κάθε φαντασία άπρεπη και κάθε βλαβερή επιθυμία.

Σήκωσέ μας δε πάλι στην ώρα της προσευχής στηριγμένους στην πίστη και προκόβοντες στην αρετή, με την αγαθότητα του Σωτήρα μας Μονογενή Σου Υιού, με τον οποίο είσαι ευλογητός, μαζί με το πανάγιο και αγαθό και ζωοποιό Πνεύμα, τώρα και πάντοτε και στους αιώνες των αιώνων. Αμήν.

Μέγας Βασίλειος

Friday, May 10, 2019

Όλες οι ψυχές πέφτουν μέσα στο Αγιο Ποτήριο. ( Μακαριστός Πάτερ Συμεών Κραγιόπουλος )



Όλες οι ψυχές πέφτουν μέσα στο Αγιο Ποτήριο.Και τα κόλλυβα είναι καλά και τα πρόσφορα είναι καλά, αλλά εκείνο το οποίο χρειάζεται είναι να δοθούν τα ονόματα στη Θεία Λειτουργία. Όχι απλώς στο Τρισάγιο που θα κάνει ο ιερέας.

Το Τρισάγιο γίνεται και πρέπει να γίνει. Να δοθούν τα ονόματα και στην προσκομιδή να τον μνημονεύσει τον καθένα χωριστά ο ιερέας και να βγει μερίδα για τον καθένα. Και μετά τον καθαγιασμό κατά τη συστολή οι μερίδες, που θα λέγαμε ότι είναι οι ψυχές των κεκοιμημένων που μνημονεύθηκαν, θα μπουν μέσα στο άγιο Ποτηριο, μέσα στο αίμα του Κυρίου.

Αναφέραμε κι άλλη φορά αυτό που αναγράφεται στην Αποκάλυψη: 
Όταν είδε ο ευαγγελιστής Ιωάννης στον ουρανό πλήθος ανθρώπων ντυμένους λευκές στολές, τον ρώτησε ένας από τους πρεσβυτέρους: «Ποιοι είναι αυτοί;» Ο ευαγγελιστής του απάντησε «σύ γνωρίζεις». και του λέει ο πρεσβύτερος ότι αυτοί είναι εκείνοι οι όποιοι έρχονται «εκ της θλίψεως της μεγάλης, και έπλυναν τας στολάς αυτών και ελεύκαναν αυτάς εν τω αίματι του αρνίου».

Το αίμα του αρνίου είναι αυτό το οποίο είναι στο άγιο Ποτήριο σε κάθε Θεία Λειτουργία. Γι’ αυτό -καλό είναι να το αναφέρουμε εδώ στην προσκομιδή από όλα τα πρόσφορα παίρνουμε ένα μικρό ψιχουλάκι και το βάζουμε στο δισκάριο. Τα ψιχουλάκια είναι οι ψυχές αυτών που προσφέρουν τα πρόσφορα και αυτών για τους οποίους τα προσφέρουν.
Τι θα πει πρόσφορο; Προσφέρει. Δεν προσφέρει κανείς απλώς αυτό το ψωμάκι.

Προσφέρει μ’ αυτό και τον εαυτό του. Έτσι οι ψυχές όλων, και των ζώντων και των κεκοιμημένων, είναι εκεί επάνω στο άγιο Δισκάριο. Μετά όλες οι ψυχές αυτές πέφτουν μέσα στο Αγιο Ποτήριο, μέσα στο αίμα του Χριστού. Και δεν μπορεί· για να το κάνει αυτό η Εκκλησία, για να τα λέει έτσι η Αποκάλυψη, σημαίνει ότι πολύ ωφελούνται οι ψυχές. Με βάση αυτά που λέει η Αποκάλυψη, με βάση την πράξη της Εκκλησίας, με βάση όλη αυτήν την παράδοση που έχουμε από τότε μέχρι σήμερα, αυτό πιστεύουμε.

Πόσο ωφελούνται; Δεν το ξέρουμε εμείς ο Θεός το ξέρει. Πάντως πολύ ωφελούνται οι ψυχές εκείνων των οποίων τα ονόματα μνημονεύονται στη Θεία Λειτουργία και των οποίων η μερίδα πέφτει μέσα στο άγιο Ποτήριο, μέσα στο αίμα του Χριστού.

Το οποίο αίμα του «Ιησού Χριστού καθαρίζει ημάς από πάσης αμαρτίας», όπως λέει αλλού ο ευαγγελιστής Ιωάννης.

Μακαριστός Πάτερ Συμεών Κραγιόπουλος

”Λίγα λόγια για την Aγάπη”

Friday, May 3, 2019

Όταν η Παναγία συνάντησε τη Μάνα του Ιούδα.

Η στιγμή που η Παναγία συναντά την μάνα του Ιούδα είναι συγκλονιστική. Η μάνα Παναγία πενθεί για τον Θεάνθρωπο γιο της κι η μάνα του Ιούδα πενθεί για τον προδότη γιο της. Ο πόνος είναι ο ίδιος, είναι ο μεγάλος πόνος της μάνας που έχει χάσει το παιδί της, θρηνεί και σπαράζει για το σπλάχνο της.

Με αργό το βήμα η Παναγιά, με αμέτρητο τον πόνο, την νύχτα από τον Γολγοθά κατέβαινε με μόνο, τον Ιωάννη πλάι της μες στο σκοτάδι εκείνο και οι πέτρες ανατρίχιαζαν στον μυστικό της θρήνο.

Γύρω, τριγύρω σιγαλιά, βουβός είναι ο δρόμος, θαρρείς τον κόσμο νέκρωσε κάποιος μεγάλος τρόμος.

Και όσο βαδίζουν σαν σκιές στα άχαρα εκείνα μέρη, και μοιρολόγια η Παναγιά τα πιο όμορφα που ξέρει τα λέει και ο αντίλαλος από όπου και αν διαβαίνει κάθε λουλούδι τρυφερό που βρίσκεται μαραίνει.

Πώς να μην κλάψει που ‘γινε για αυτήν σκοτάδι η μέρα;

Κ’αν είναι Αυτός θεάνθρωπος, εκείνη είναι μητέρα. Και να που ακόμη μια φωνή την ερημιά ταράζει. Αχ,τι φωνή λυπητερή. Ποιος και γιατί στενάζει;

Ποιος σαν Αυτή άλλος πονεί και μοιρολόγια λέγει, μη του παιδιού της το χαμό και άλλη μανούλα κλαίει;

Ναι, κάποια μάνα είναι αυτή, που μονάχη στην άκρη απαρηγόρητα θρηνεί και χύνει μαύρο δάκρυ

Και τούτη σαν τη Μαριάμ, τον γιό της έχει χάσει και δεν μπορεί τέτοιο κακό ποτέ να το ξεχάσει. Η Μαριάμ τον Ιησού τον είδε σταυρωμένο και τούτη είδε τον γιόκα της στο δέντρο κρεμασμένο Και κλαίει, μα το κλάμα της δεν συγκινεί κανέναν, νιώθει όμως τον πόνο της η Παναγιά η Παρθένα, που την ακούει τραβά και πάει να την γνωρίσει λόγια αγάπης να της πεί, να την παρηγορήσει.

Με ένα γλυκό χαμόγελο συμπόνοια γεμάτο μάνα της κράζει, δύστυχη μη σέρνεται εδώ κάτω.

Δεν είσαι μόνη που έχασες το φώς των ματιών σου, είμαι κ’εγώ, μην δέρνεσαι ποιος ήταν πες μου ο γιός σου;

Και αυτή δειλά, σαν ένοχος της απαντά:

Αδελφή μου, Ιούδας ονομάζεται το σπλάχνο το παιδί μου. Μόνο μια μάνα μόνο αυτή, σε όλο τον κόσμο ξέρει ποιο κοφτερό νιώθει βαθιά στα σπλάχνα της μαχαίρι, Στους πέντε δρόμους ρίχτηκα, παιδί μου σαν ζητιάνα, Αχ κάλλιο να μην έσωνα Θεέ να γίνω μάνα

Η Παναγιά κατάλαβε, τον γιό της τον γνωρίζει μα σαν μητέρα του Χριστού, δεν φεύγει, δεν γογγύζει.

Τον δικό της τον καημό ξεχνά την ώρα εκείνη και για τη μάνα τώρα αυτή τα δάκρυά της χύνει

Σκύβει και την ασπάζεται, χαιδεύει τα μαλλιά της, και την κρατάει με στοργή πιστά στην αγκαλιά της

Της λέει λόγια της καρδιάς και την γλυκομερώνει, της δίνει θάρρος, δύναμη και απάνω την σηκώνει.

Έλα και μείνε σπίτι μου την νύχτα να περάσεις, εκεί και οι δυό τον πόνο μας, τον μητρικό να πούμε, το δάκρυ μας να σμίξουμε και να προσευχηθούμε. Η μια στης άλλης το πλευρό σκυφτές συλλογισμένες, οι δυό μανάδες περπατούν αδελφαγκαλιασμένες.

Ο Ιησούς που στον Γολγοθά κρεμάται έδωσε τέτοια εντολή:

Αλλήλους ν’ Αγαπάτε!!!.

Sunday, April 28, 2019

Συγκλονιστικό θαύμα της Παναγίας και οι Άγιοι Ανάργυροι Κοσμάς και Δαμιανός



Διηγείται μια γυναίκα:
"Το όνομα μου είναι Αθηνά Παππά. Στις 24-10-08 ο υιός μου Σπυρίδων είχε ένα σοβαρότατο τροχαίο. Είχε χτυπήσει στο κεφάλι και είχα αιματώματα στον εγκέφαλο, νεκρά κύτταρα τα οποία δεν αναπλάθονται ποτέ ξανά και θλάση στο κέντρο του εγκεφάλου.Ήταν στην εντατική του Ν.Ν.Α επί 29 πραγματικά πολύ δύσκολες μέρες διότι ήταν σε κώμα, διασωληνωμένος γιατί δεν μπορούσε ν’ αναπνεύσει και επιπλέον είχε αρχίσει η εσωτερική σήψη στα όργανά του. Το αποκορύφωμα ήταν η 45-λεπτη ανακοπή που έκανε 3 ημέρες πριν την γιορτή της Παναγίας (τα εισόδια της Θεοτόκου). Απ’ την ανακοπή του έμεινε ανεπάρκεια στην καρδούλα του, που θα την είχε για όλη του την ζωή.

Ο γιός μου ήταν 16 χρονών όταν συνέβη το τροχαίο. Εμείς πλέον δεν ξέραμε τι να παρακαλέσουμε τον Θεό. Οι γιατροί είπαν ότι αν ζήσει θα μείνει φυτό γιατί το χτύπημα στον εγκέφαλο είναι σ’ ένα σημείο όπου απ’ εκεί φεύγουν όλες οι πληροφορίες.Μετά την ανακοπή και ενώ ήταν σε κώμα συνέχισε να βαραίνει. Δεν ανέπνεε, δεν λειτουργούσαν τα όργανά του, του έβαζαν αίμα και είχε πάρει και λοίμωξη όπου είχε 40 πυρετό. Παρακαλούσαμε τον Θεό με τον άντρα μου να τον αναστήσει, δεν ξέραμε τι να πρωτοπαρακαλέσουμε. Την επόμενη μέρα απ’την ανακοπή κάναμε ακόμη μία λειτουργία στον Άγιο Σπυρίδωνα, την εκκλησία που ήταν μέσα, στον προαύλιο χώρο του Ν.Ν.Α. Η λειτουργία τελείωσε στις 10 περίπου το πρωί. Όταν άνοιξε το επισκεπτήριο στις 13.00 μάθαμε ότι είχε περάσει ο πνευματικός μας κύριος Στέφανος Νταλιάνης και διάβασε το παιδί μας στην εντατική κατόπιν εντολής του πατρός Παΐσίου και Ευμενίου που έχουν κοιμηθεί. Μπήκαμε στο δωμάτιο του και ώ του θαύματος το παιδί απ’ τον λαιμό και κάτω ήταν αναστημένο. Ο πυρετός ήταν 36,6, τα νεφρά του δούλευαν κανονικά, είχε πολλά ούρα και κόπρανα και ανέπνεε μόνος του χωρίς μηχάνημα. Επιπλέον η καρδιά του δούλευε μόνη της χωρίς το μηχάνημα.
Οι γιατροί μας είπαν: πρόκειται για θαύμα. Ξαφνικά πήρε μπρος και εκτός από το κεφάλι του (ήταν σε κώμα) όλο του το σώμα δούλευε ρολόι. Αν συνεχίσει έτσι, μας είπαν, σε 2 ημέρες θα βγει από την εντατική. Όσο για τον εγκέφαλο μας είπαν θα μείνει φυτό…

Σε δύο ημέρες ξημέρωναν τα εισόδια της Θεοτόκου. Το πρωί κάναμε λειτουργία πάλι στον Άγιο Σπυρίδωνα και φύγαμε να πάμε στο Τζάνειο νοσοκομείο, διότι εκεί θα μετέφεραν το γιο μας. Καθώς πηγαίναμε στο Τζάνειο άρχισα να φωνάζω υστερικά. «Έκλαψε η Παναγία και θέλω να μου φέρετε τα δάκρυά της. Κλαίει για τον Σπύρο μου». Η αδερφή μου και ο άντρας μου προσπαθούσαν να με ηρεμήσουν, όμως εγώ ήμουν ανένδοτη και πολύ εχθρική μαζί τους γιατί δεν με πίστευαν. Φώναζα συνεχώς ότι κλαίει η Παναγία κάπου στον Ορωπό για τον Σπύρο μου αλλά όλοι με θεωρούσαν τρελή. Δεν ήξερα τι έλεγα όμως επέμενα πολύ. Σε σημείο που μ’ άκουγαν οι γιατροί του Τζανείου και οι ασθενείς και προσπαθούσαν να με ηρεμήσουν. Εγώ ανένδοτη. Ωστόσο η ώρα περνούσε και το ασθενοφόρο που μετέφερε το παιδί μας απ’ το Ν.Ν.Α δεν φαινότανε πουθενά. Εγώ γκρίνιαζα για τα δάκρυα της Παναγίας, μ’ έπιασε ανησυχία επειδή αργούσε να ‘ρθει το παιδί. Στις 1.30 περίπου το μεσημέρι έφτασαν. Εγώ έκλαιγα πολύ και παρακαλούσα τους συγγενείς να μου φέρουν τα δάκρυα της Παναγίας μέχρι που είδα το φορείο με τους γιατρούς που συνόδευαν το παιδί μας να έρχονται… Οι γιατροί ήταν χαμογελαστοί… Το παιδί είχε ξυπνήσει καθ’ οδόν προς το Τζάνειο γι’ αυτό άργησαν να μας το φέρουν…

Είδαμε το παιδί μας ξύπνιο και δεν το πιστεύαμε. Τα μάτια του ήταν στη θέση τους και το αιμάτωμα που είχε στα μάτια είχε εξαφανιστεί. Είχε ξυπνήσει και είχε ξυπνήσει καλά. Ακόμη βέβαια δεν ξέραμε τι θα λειτουργούσε απ’ το σώμα του και τι όχι διότι μόνο μας κοιτούσε… Είχε ακόμη τραχειοστομία και την γαστροστομία…

Μόλις τακτοποιήσαμε το παιδί στο δωμάτιο εγώ άρχισα πάλι να φωνάζω και να μαλώνω με όλους. «Κλαίει η Παναγία για τον Σπύρο μου», τους έλεγα. Πηγαίνετε να μου φέρετε τα δάκρυά της. Κανείς δεν με καταλάβαινε, κανείς δεν με πίστευε. Κανείς δεν μου έδινε καμία σημασία… Σε 2 ώρες περίπου και ενώ περιποιόμουν το γιο μου χτύπησε το κινητό μου και ήταν μια φίλη η οποία με ρώτησε σε ποιο νοσοκομείο και σε ποιο δωμάτιο είμαστε για να ‘ρθει. Μόλις ήρθε της λέω: «Μου ‘φερες τα δάκρυα της Παναγίας»; Εκείνη με κοίταξε κάπως και μου είπε ότι η πεθερά της είχε πάει εκδρομή στον Ορωπό αλλά πρώτα πέρασε απ’ την εκκλησία ν’ ανάψει ένα κερί. Εκεί έμαθε ότι η εικόνα της Παναγίας μυροβλύζει και κάθε χρόνο που είναι τα εισόδια της Θεοτόκου ανοίγουν την εικόνα και παίρνουν το μύρο. Πήρε μύρο για κείνη και θυμήθηκε και μένα και ζήτησε απ’ τον ιερέα και για μένα. Το ‘δωσε στη νύφη της κι εκείνη έτρεξε και μου το ‘φερε. Παίρνω το μύρο απ’ τα χέρια της και χωρίς δεύτερη σκέψη το κάνω χαπάκι και του το βάζω με τη σύριγγα απ’ την γαστροστομία που είχε στο στομάχι. Εκεί ηρέμησα και δικαιώθηκα κιόλας στους συγγενείς μου.

Το ίδιο βράδυ γύρω στις 1.30 μπήκαν 2 γιατροί στο δωμάτιο οι οποίοι στάθηκαν πάνω απ’ το παιδί το κοίταξαν κάτι είπαν μεταξύ τους και έφυγαν. Είπα στην αδερφή μου να τρέξει στο διάδρομο να τους προλάβει νε μας πουν τι είδανε, όμως εκείνη δεν τους είχε δει. Την επόμενη το πρωί που πήγα να κοινωνήσω στην εκκλησία του Τζανείου είδα ότι η εικόνα των Αγίων Αναργύρων και οι γιατροί που είχαν έρθει ήταν τα ίδια πρόσωπα. Απ’ εκείνη την ημέρα τ’ αποτελέσματα ήταν θεαματικά. Ο Σπύρος μου έβγαλε την τραχειοστομία, την γαστροστομία, επικοινωνούσε και σε μία εβδομάδα δειλά-δειλά περπατούσε. Ο υπέρηχος της καρδιάς έδειξε ότι έχει καινούρια καρδιά και η μαγνητική εγκεφάλου έδειξε ότι το παιδί μας δεν είχε χτυπήσει ποτέ. Βγήκαμε την ημέρα του Αγ. Σπυρίδωνος απ’ το νοσοκομείο περπατώντας. Οι γιατροί μας είπαν: Δεν ξέρουμε που πιστεύετε αλλά όλ’ αυτά η επιστήμη δεν μπορεί να τα εξηγήσει.

Πρέπει ακόμη να πώ ότι ο σταυρός που έφερε ο πνευματικός μας στην εντατική και σταύρωσε το παιδί μας κοκκίνισε. Η Παναγία σκέπασε το παιδί μας και τόσο ταπεινοί είναι οι Άγιοι μας όπου ανάστησαν το Σπύρο μας και σήμερα είναι εντελώς καλά."

Wednesday, April 24, 2019

Αξιώθηκα και έζησα το θαύμα της Γοργοϋπηκόου και με τα τρία μου παιδιά (συγκλονιστικό!)



«Έχοντες Εικόνα σου την σεπτήν, ανύμφευτε Κόρη ως προπύργιον οχυρόν, προσφεύγομεν ταύτη, καιρώ τω των κινδύνων, και επηρείας πάσης απολυτρούμεθα».
Ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης όταν συνέγραψε τον παρακλητικό κανόνα για την Παναγία την Γοργοϋπήκοο φυσικά θα είχε ακούσει και θα είχε δεί αρκετά θαύματα ώστε να τον πλουτίσει τόσο όμορφα.
Ίσως κάποιοι να σκέπτονται πως, μήπως όλα αυτά είναι υπερβολή;
Δεν σταμάτησε «ο ιατρός ο άμισθος» να θαυματουργεί καθημερινά.
Αφήνω την κ. Ελισάβετ από την Θεσσαλονίκη να μας διηγηθεί πως η ίδια έζησε την παρουσία της Παναγίας της Γοργοϋπηκόου στην ζωή της και να μη ξεχνάμε, το θαύμα θέλει τάμα, θέλει θυσία. “Το δώρο θέλει αντίδωρο”!

Ας είναι βοήθεια μας, να προστατεύει την νεολαία μας, και να σκεπάζει την πατρίδα μας .
Γέρων Απολλώ Δοχειαρίτης



“Ονομάζομαι ΕΛΙΣΑΒΕΤ, είμαι 51 χρονών και μητέρα 3 παιδιών.
Αξιώθηκα και έζησα το θαύμα της Γοργοϋπηκόου και με τα τρία μου παιδιά. Ήταν καταστάσεις που με βοήθησαν και εμένα να καλυτερέψω, να αποβάλλω την ματαιοδοξία, την κενοδοξία, την αυταπάτη του ΤΩΡΑ.
Ο μεγάλος μου γιός στην Α λυκείου την ώρα του διαλλείματος καθότανε με μια παρέα, πέρασαν δίπλα τους και ρίξανε αμπούλα που μυρίζει. Το δικό μου παιδί ήταν ανέκαθεν ζωηρό, αλλά φιλότιμο και έτσι θεωρήθηκε υπεύθυνος και πήρε αποβολή. Ο σύλλογος γονέων και κηδεμόνων έκανε συγκέντρωση επειδή κάποιες μαθήτριες ζαλίστηκαν από την μυρωδιά, με αίτημα να τους διώξουν, χωρίς φυσικά κανένας γονέας να θυμάται τις συμπεριφορές και τα λάθη των δικών τους παιδιών.
Ποια μάνα η ποιος γονέας δεν θα στεναχωρηθεί όταν βιώνει τέτοιες καταστάσεις;
Πέφτεις στα γόνατα, παρακαλάς, κλαίς και ζητάς ότι είναι καλό και ευλογημένο για το παιδί σου, ζητάς να το φωτίσει, να το συγχωρέσει, να το έχει η ΜΑΝΑ ΠΑΝΑΓΙΑ κάτω από την σκέπη της, να μην μας αξιώσει να ζήσουμε κάτι χειρότερο, επειδή αυτές οι ηλικίες είναι επαναστατικές και θεωρούν ότι για όλα έχουν δίκιο.
Το δώρο θέλει αντίδωρο και έπρεπε και εγώ να δώσω κάτι, έτσι θυσίασα αυτό που με άρεζε, το μάταιο, δεν ξαναέβαψα ποτέ τα μαλλιά μου.
Τώρα είναι φοιτητής στο 4 έτος, επιμελής και πάντα φιλότιμος.
Χαλαρώσαμε όμως και έπρεπε να δοκιμαστούμε πάλι, έτσι είναι το σωστό.
Ο δεύτερος γιός μου στην Δευτέρα λυκείου η φιλόλογος τον έβαλε να διαβάσει ένα κείμενο, και όταν έφτασε στο όνομα Αρχίδαμος οι συμμαθητές του γέλασαν και φυσικά δημιουργήθηκε φασαρία, η καθηγήτρια τον θεώρησε υπεύθυνο και τον έστειλε στον Λυκειάρχη.
Πέφτεις πάλι στα γόνατα και παρακαλάς και στο δώρο πρέπει να δώσεις αντίδωρο. Έτσι ορκίστηκα ότι δεν θα ξανά κόψω τα μαλλιά μου.
Είναι φοιτητής στο 2 έτος και η ΜΑΝΑ ΠΑΝΑΓΙΑ οικονόμησε και φέτος στη γιορτή της πήγε στο περιβόλι της και έμεινε 4 μέρες.
Περνούσε όμως ο καιρός και εγώ δεν έλεγα να διορθωθώ. Συνέχιζα να βρίζω, για γυναίκα με εκφράσεις λιμανιού και φυσικά στον πνευματικό μου διάφορες δικαιολογίες, ότι πάντα οι άλλοι έφταιγαν και εγώ έβριζα και πολλές φορές του έλεγα ότι τα λέω χαριτολογώντας.
Ο καλός ΘΕΟΣ όμως οικονόμησε και πριν δύο χρόνια όταν η κόρη μου ήταν στην Α λυκείου έμεινε στην Γεωμετρία. Πάλι παρακαλάς, κλαίς γιατί βλέπεις το παιδί σου να στεναχωριέται και ορκίζεσαι ότι δεν θα ξανά πέσεις στον βούρκο και αντιλαμβάνεσαι το κακούργημα που διαπράττεις, αλλά και την μεγαλοψυχία του ΘΕΟΥ να σε επιτρέπει να κοινωνείς και να περιμένει.
Η πρόνοια όμως του Θεού είναι μεγάλη. Μετά από δύο ημέρες πέρασε νομοσχέδιο από την βουλή και τα δύο μαθήματα, Γεωμετρία και Άλγεβρα έγιναν ένα.
ΔΟΞΑ ΤΩ ΘΕΩ ΧΙΛΙΕΣ ΦΟΡΕΣ που μας αξίωσε και μέσα από αυτά σιγά- σιγά διορθωνόμαστε και δεν μας ξεχνάει, μας θυμίζει την παρουσία του και με τις δοκιμασίες του μας βελτιώνει.
Η ΜΑΝΑ ΠΑΝΑΓΙΑ πάντα να μας χαριτώνει και να μας έχει κάτω από την σκέπη της.”

Friday, April 19, 2019

Θαύμα της Παναγίας: «Στον οίκο του Υιού μου δεν παίζουν» ( π. Στεφάνου Αναγνωστόπουλου )



Ένας συγγενής μου, μου διηγήθηκε το έξης περιστατικό: Ένας φίλος του γιατρός, όταν ήταν μικρός, όπως όλα τα παιδάκια, πού γελάνε και μετακινούνται άσκοπα μέσα στον Ναό, χωρίς να καταλαβαίνουν, έτσι κι αυτός, μαζί με ένα ξαδελφάκι του γελούσε και πείραζε τα άλλα παιδάκια, πότε έτρεχε από δω και πότε έτρεχε από κει.

Τελείωσε ή εκκλησία, πήραν το Αντίδωρο, ο κόσμος έφυγε, αλλά αυτά τα δυο παιδάκια, ο γιατρός με τον ξάδε


λφο του, άρχισαν πάλι να ατακτούν μέσα στον Ναό.
Τότε λοιπόν ακούγεται μία αυστηρή αλλά γλυκεία γυναικεία φωνή να τους λέγει:

– Στον οίκο του Υιού μου δεν παίζουν! Δεν τρέχουν από δω κι από κει. Προσεύχονται, κοινωνούν, μεταλαμβάνουν το Σώμα και το Αίμα Του. Το Αίμα του Υιού μου!

Και …φράπ! τα αρπάζει από τον σβέρκο και εν ριπή οφθαλμού ευρέθησαν και τα δύο παιδάκια έξω, στο προαύλιο του Ναού!

Και λέει ο γιατρός: «Σε μένα να ‘έρθουν να πουν αν υπάρχει ή δεν υπάρχει Θεός, Σε μένα μίλησε ο Θεός δια μέσου της Υπεραγίας Θεοτόκου!»

«Εμπειρίες κατά την Θεία Λειτουργία» – π. Στεφάνου Αναγνωστόπουλου

Saturday, April 13, 2019

Πώς η ταπείνωση γίνεται ισχυρότερη από κάθε δύναμη!... ( Μικρός Ευεργετινός )

Ένας γέροντας είπε, πως η ταπείνωση είναι ισχυρότερη από κάθε δύναμη. Διηγήθηκε μάλιστα και τούτο:
Δύο επίσκοποι γειτονικών επαρχιών είχαν κάποτε μεταξύ τους κάποια παρεξήγηση. Κι ήταν ο ένας πλούσιος και αυταρχικός, ενώ ο άλλος ταπεινός. Ο αυταρχικός ζητούσε να κάνει κακό στον ταπεινό. Το άκουσε αυτός κι έλεγε στους κληρικούς του:
– Θα νικήσουμε, με τη χάρη του Θεού.
– Ποιος μπορεί, δέσποτα, να τον νικήσει αυτόν; του έλεγαν οι κληρικοί.
– Κάνετε υπομονή, παιδιά μου, και θα δείτε το έλεος του Θεού, τους απαντούσε εκείνος.
Περίμενε λοιπόν την κατάλληλη ευκαιρία. Και όταν ο άλλος επίσκοπος είχε πανήγυρη κάποιων αγίων μαρτύρων, πήρε τους κληρικούς του και κίνησε, λέγοντάς τους:
– Ακολουθήστε με! Και ό,τι με βλέπετε να κάνω, αυτό να κάνετε κι εσείς. Και θα τον νικήσουμε!
Καθώς λοιπόν τον ακολουθούσαν, έλεγαν μεταξύ τους:
– Τι πρόκειται να κάνει άραγε;
Φτάνοντας, βρήκαν να γίνεται λιτανεία. Κι ήταν εκεί συγκεντρωμένη όλη η πόλη.
Τότε ο επίσκοπος, μαζί με τους κληρικούς του, πέφτει στα πόδια εκείνου του αυταρχικού λέγοντας:
– Συγχώρα μας, δέσποτα, δούλοι σου είμαστε!
Ο άλλος, κατάπληκτος από το γεγονός, συγκινήθηκε – γιατί ο Θεός αλλοίωσε την καρδιά του – έπιασε κι αυτός τα πόδια του και του είπε:
– Εσύ είσαι δεσπότης και πατέρας μου!
Από τότε δημιουργήθηκε μεγάλη αγάπη ανάμεσά τους.
Και έλεγε στους κληρικούς του ο ταπεινός επίσκοπος:
– Δεν σας έλεγα, παιδιά μου, ότι θα νικήσουμε με την αγαθότητα του Θεού; Κι εσείς λοιπόν, όταν έχετε έχθρα με κάποιον, το ίδιο να κάνετε, και θα νικάτε με την χάρη του Κυρίου.

Από το βιβλίο «Μικρός Ευεργετινός».

Monday, April 8, 2019

Μία προσευχή στην Παναγία του Γεννάδιου Σχολάριου ( Γεννάδιος Σχολάριος )

Ω Μακαρία Παρθένε, κεχαριτωμένη Μαρία, υπερευλογημένη, στολίδι του ανθρώπινου γένους, χαρά των αγγέλων, αγαλλίαμα όλης της πλάσης, κορωνίδα των αρετών, εικόνα του Θεού πανέμορφη, καλότατη βασίλισσα, εγκωμιάζουμε την αγιωσύνη Σου.

Σου χρωστούμε χάριτες γιατί συνέργησες και διακόνησες στη λύτρωσή μας.

Σε παρακαλούμε, λοιπόν, Υπεραγία Θεοτόκε, δέξου τη δέησή μας και διαβίβασέ την στον Υιό Σου, τον Κύριο Ιησού Χριστό, και δι’ αυτού στον Θεό Πατέρα και το Άγιον Πνεύμα…

Αν ακούει τους αμαρτωλούς, που μετανοούν, ο Θεός πως δεν θ’ ακούσει τις δικές Σου πρεσβείες;



Σπεύσε, σπλαγχνικότατη μητέρα του Ιησού μας και απάλλαξέ μας από τους φόβους και τους πόνους μας.

Δώσε μας σταθερή μετάνοια. Έγνοια για τη σωτηρία μας.

Αναπλήρωσε ό,τι μας λείπει από τη μακροχρόνια κακία μας. Έχομε την ελπίδα ότι δεν θα μας εγκαταλείψεις για την πολλή Σου ευσπλαχνία, ω κεχαριτωμένη και ευλογημένη Παναγία Δέσποινα.

Γεννάδιος Σχολάριος

Wednesday, April 3, 2019

Όλους για αγίους να τους βλέπουμε. ( Άγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης )

Να αισθανόμαστε την κακία του άλλου σαν αρρώστια που τον βασανίζει και υποφέρει και δεν μπορεί να απαλλαγεί. Γι’ αυτό να βλέπομε τους αδελφούς μας με συμπάθεια και να τους φερόμαστε με ευγένεια λέγοντας μέσα μας με απλότητα το «Κύριε Ιησού Χριστέ», για να δυναμώσει με τη θεία χάρι η ψυχή μας και να μην κατακρίνομε κανένα.
Όλους για αγίους να τους βλέπουμε. Όλοι μας μέσα φέρουμε τον ίδιο παλαιό άνθρωπο. Ο πλησίον όποιος κι αν είναι, είναι «σάρξ εκ της σαρκός μας», είναι αδελφός μας και «μηδενί, μηδέν οφείλομεν, ει μη το αγαπάν αλλήλους», σύμφωνα με τον απόστολο Παύλο. 
Δεν μπορούμε ποτέ να κατηγορήσομε τους άλλους, γιατί «ουδείς την εαυτού σάρκα εμίσησεν.


Άγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

Saturday, March 30, 2019

Θαύμα της Παναγίας ....«Το παιδί δεν έχει τίποτε, το έσωσε η Παναγία»…

Ο κ. Γιώργος Ρ. έπαθε το εξής.

Μικρό παιδάκι, βρέθηκε με τους γονείς και την γιαγιά του στο μοναστήρι της Παναγίας. Η γιαγιά του στην έξω αυλή συζητούσε. Αυτός της ξεφεύγει και ανεβαίνει μόνος του στον γυναικωνίτη της εκκλησίας. Η γιαγιά του στην έξω αυλή συζητούσε.

Η Σοφία ακούει την συζήτηση αλλά δεν επεμβαίνει. Τα αφήνει στην Παναγία. Και να η συνέχεια. Ξεκαρφώθηκε το ξύλινο κάγκελο στον γυναικωνίτη και ο μικρός Γιώργος κάπως γλίστρησε και πέφτει κατακέφαλα στις πλάκες της εκκλησίας.

Το αίμα από το κεφάλι, τα χέρια και τα πόδια του μικρού τρέχει, και μέσα στην φασαρία μαζεύεται ο κόσμος.

Έρχεται και η γιαγιά, που αρχίζει να επικαλείται την Παναγία. Η Σοφία όμως λέει:

«Το παιδίν τι δεν κέχει, η Παναΐα έσωσεν ατό (= Το παιδί δεν έχει τίποτε, το έσωσε η Παναγία)».

Οι άλλοι όμως το αρπάζουν και τρέχουν στην Πτολεμαΐδα, στο νοσοκομείο. Εκεί ο γιατρός ράβει το τραύμα και κάνουν ακτινογραφία. Τα πάντα βαίνουν καλώς, χωρίς κανένα κίνδυνο. Θαύμα της Παναγίας είπαν όλοι και επιβεβαιώθηκαν τα λόγια της Σοφίας.

Η γιαγιά, μετά από αυτά ξαναπαίρνει τον μικρό, και πηγαίνουν στην Παναγία, για να ομολογήσουν το θαύμα και να φιλήσουν μαζί με τον μικρό το χέρι της. Ο μικρός τότε διηγήθηκε τι του συνέβη.

«Όταν έπεφτα, με κρατούσε μια κυρία στον αέρα και δεν πόνεσα πολύ πέφτοντας».

Ο Γιώργος ζει, μεγάλος πλέον, στην Πτολεμαΐδα και θυμάται ακόμα τα λόγια της Σοφίας, έχοντας και την ουλή από τα παλαιά τραύματα.

Σοφία η Ασκήτισσα της Παναγίας
Ιερά Μονή Γενεθλίου της Θεοτόκου Κλεισούρας
2014, σελ. 166-167.

Friday, March 22, 2019

Νά προσεύχεσαι, γιά ἐκείνους πού, χωρίς κανένα λόγο, σέ ἐπιβουλεύονται. ( Ἅγιος Βαρσανούφιος )

Κάποτε, ἕνας ἄρχοντας τῆς τσαρικῆς αὐλῆς, πῆγε νά συμβουλευτεῖ ἕναν περίφημο τότε γιά τήν ἀρετή του, ἱερέα τῆς Πετρούπολης.
-Πάτερ, πές μου, τί νά κάμω; Ἔχω πολλούς ἐχθρούς. Μέ μισοῦν «ματαίως»· χωρίς κανένα λόγο. Μέ συκοφαντοῦν στόν Τσάρο. Κινδυνεύω νά χάσω τήν δουλειά μου. Ἂν ὁ Τσάρος πεισθῆ καί μέ ἀπολύσει, ποῦ θά σταθῶ; Πῶς θά ζήσω; Σᾶς παρακαλῶ, συμβουλέψετέ με. Τί νά κάμω;

-Νά προσεύχεσαι. Γιά ὅλους. Καί περισσότερο γιά αὐτούς πού ξεσηκώθηκαν ἐναντίον σου. Καί στό σπίτι. Ἀλλά καί στήν Ἐκκλησία, στήν θεία λειτουργία. Ἔχει μεγάλη σημασία αὐτό.
-Καί τί θά βγεῖ μέ αὐτό, πάτερ; εἶπε πικραμένος.
-Θά τό ἰδεῖς. Τά «ψίχουλα», οἱ μαργαρίτες -οἱ μερίδες πού βγάζει ὁ ἱερέας στήν προσκομιδή, ὅταν διαβάζει ὀνόματα- συμβολίζουν τίς ψυχές τῶν ἀνθρώπων· ζώντων καί κεκοιμημένων. Καί κάποια στιγμή, αὐτές τίς μερίδες ὁ παπᾶς τίς ρίχνει μέσα στό ἅγιο ποτήριο, μέ τά λόγια: «Ἀπόπλυνε, Κύριε, τά ἁμαρτήματα τῶν ἐνθάδε μνημονευθέντων δούλων σου, τῷ Αἵματί Σου τῷ Ἁγίῳ». Δηλαδή παρακαλεῖ τόν Χριστό νά ξεπλύνει μέ τό Αἷμα Του τίς ψυχές τῶν ἀνθρώπων πού μνημόνευσε.
Καί πρόσθεσε:
- Γι᾿ αὐτό, ἄν θέλεις, ἄκουσέ με. Γράψε τά ὀνόματα ἐκείνων πού σέ ἐπιβουλεύονται σέ ἕνα χαρτί καί δῶσε τα στόν ἱερέα, νά τά μνημονεύει στή λειτουργία· καί θά τό ἰδεῖς!

Ἀπό τότε πέρασαν μιά, δυό, τρεῖς ἑβδομάδες. Μετά ἀπό ἕνα μήνα, νάτος, πάλι στόν παπᾶ. Καί πέφτοντας μπροστά στά πόδια του, ἐξομολογήθηκε:
- Θαῦμα, πάτερ! Θαῦμα! Θαῦμα! Δέν θά τό πιστέψετε! Ἔκανα αὐτό πού μοῦ εἴπατε. Καί, νά! Αὐτοί πού μέχρι τώρα μέ μισοῦσαν, καί ἤθελαν τό κακό μου, τώρα μοῦ συμπεριφέρονται μέ τέτοιο σεβασμό, μοῦ δείχνουν τέτοια ἀγάπη πού δέν ξέρω, πῶς νά τό ἐξηγήσω. Τό στόμα τους, πού πρῶτα ἦταν ὅλο χολή, τώρα
Καί ὁ σεβάσμιος γέροντας συμπέρανε:
-Εἶδες, λοιπόν! Σοῦ τό ἔλεγα. Ἄφησε τό θέμα σου στό Θεό καί θά τό ἰδεῖς. Τώρα τό βλέπεις, ὁλοκάθαρα, πόσο ὁ Θεός φροντίζει γιά μᾶς.

Πάντοτε λοιπόν, καί σύ «ἐν ψαλτηρίῳ» νά τό ἀνοίγεις τό κάθε σου πρόβλημα. Νά προσεύχεσαι. Ἰδιαίτερα γιά «τούς ἐχθραίνοντάς σοι ματαίως» (Ψαλμ. 3,8), δηλαδή γιά ἐκείνους πού, χωρίς κανένα λόγο, σέ ἐπιβουλεύονται. Καί ὁ Θεός, θα τούς κάνει φίλους σου.

Ἅγιος Βαρσανούφιος

Monday, March 18, 2019

Το να σκεφτόμαστε ορθόδοξα είναι εύκολο, το να ζούμε όμως ορθόδοξα θέλει κόπο ( Άγιος Παΐσιος )


 
- Αν, Γέροντα, ο ακροατής ή ο αναγνώστης έχη καλή διάθεση;

- Ε, τότε αυτός έχει ήδη την θεία Χάρη, γι’ αυτό και ωφελείται. Ένας όμως που δεν έχει καλή διάθεση θα πάρη και θα εξετάση αυτά που λέει ο ιεροκήρυκας και δεν θα έχη καμιά ωφέλεια. Το να σκεφτόμαστε ορθόδοξα είναι εύκολο∙ το να ζούμε όμως ορθόδοξα θέλει κόπο.
Μια φορά ένας θεολόγος είχε κάνει μια ομιλία και είχε πει να πάνε να δώσουν αίμα, γιατί υπήρχε ανάγκη. Και πράγματι πολλοί παρακινήθηκαν και έδωσαν πολύ αίμα. Εκείνος όμως δεν έδωσε ούτε μια σταγόνα, αν και είχε… μπόλικο. Οι άλλοι τότε σκανδαλίσθηκαν.
«Εγώ, τους είπε εκείνος, με την ομιλία που έκανα και παρεκίνησα τον κόσμο να δώση αίμα, είναι σαν να έδωσα το περισσότερο αίμα»!
Έτσι ανέπαυε τον λογισμό του. Καλύτερα ήταν να μην έκανε την ομιλία και αθόρυβα να πήγαινε να δώση λίγο αίμα. Η ζωή μετράει.
«Εγώ είμαι δεξιός», μου είπε ένας που δεν είχε καμμιά σχέση με την Εκκλησία. «Άμα δεν κάνης σταυρό, τι ωφελεί;», του είπα.. Το χέρι που δεν κάνει σταυρό τι ωφελεί που είναι δεξί; Σε τι διαφέρει από το αριστερό που δεν κάνει σταυρό; Εκείνο έτσι κι αλλιώς δεν κάνει σταυρό».
Αν εσύ είσαι δεξιός και δεν κάνης σταυρό, σε τι διαφέρεις από τους αριστερούς; Ο σκοπός είναι να είσαι άνθρωπος πνευματικός, να ζης κοντά στον Χριστό, τότε βοηθάς και τους άλλους.
Όταν ο άνθρωπος έχη ζωή σωστή, το έργο του πληροφορεί. Σε μια πόλη ήταν ένας Προτεστάντης που όλους τους κατηγορούσε∙ τι κληρικούς, τι δεσποτάδες. Εκεί κοντά σε ένα μοναστήρι ασκήτευε και ένας μοναχός.
Μια φορά ρώτησε τον Προτεστάντη ένας άθεος: «Καλά, όλους τους δεσποτάδες, τους παπάδες, τους κατηγορείς. Γι’ αυτόν τον καλόγηρο τι έχεις να πης;».
«Αυτόν τον παραδέχομαι, του λέει, γιατί διαφέρει από τους άλλους».
Ένας πιστός, όπου και να ‘ναι, πόσο βοηθάει, όταν ζη σωστά!
Θυμάμαι, ένας γνωστός μου αστυνομικός υπηρετούσε στα σύνορα. Εκεί ήταν και Σέρβοι κομμουνιστές, και μάλιστα από τους πιο έμπιστους του κόμματος. Όταν έρχονταν Σέρβοι παπάδες στα σύνορα Ελλάδος και Σερβίας, ο αστυνομικός τους φιλούσε το χέρι. Οι κομμουνιστές το πρόσεξαν. Έλληνας αστυνομικός να φιλάη το χέρι των Σέρβων παπάδων! Έκανε μεγάλη εντύπωση στους κομμουνιστές και προβληματίσθηκαν στο θέμα της πίστεως.
Πόσο βοηθούν αυτοί που έχουν μια θέση , όταν κρατάνε λίγο! Γι’ αυτό και εγώ κοιτάω μερικούς μεγάλους να τους δω, όταν έρχωνται, για να τους βοηθήσω, γιατί αυτοί μπορεί να βοηθήσουν πάρα πολύ με το παράδειγμα.
Να, ένας στρατάρχης που γνωρίζω, είναι παράδειγμα. Και, ό,τι κάνει, το κάνει από μέσα του με την καρδιά του∙ δεν το κάνει εξωτερικά. Οι άλλοι που τον βλέπουν προβληματίζονται και βοηθιούνται.
Παλιά και οι άρχοντες του τόπου είχαν αρχές, πίστευαν. Ξέρετε τι είχε πει μια αρχόντισσα σε κάποιον βουλευτή σε μια πόλη; Είχε πάει με τον σύζυγό της την περίοδο της νηστείας του Δεκαπενταύγουστου σε ένα γεύμα και είχαν εκεί ψάρια, κρέατα… Αυτή δεν έτρωγε, γιατί νήστευε.
Το πρόσεξε ο βουλευτής και της είπε: «Ασθενείς και οδοιπόροι νηστεία δεν κρατούν».
«Ναι, οδοιπόροι με ρόδες!» του απάντησε εκείνη και δεν άγγιξε τίποτα από τα αρτύσιμα.
Στο γεύμα εν τω μεταξύ ήταν και ένας κληρικός που τους προσφώνησε: «Μεγάλη μου τιμή που βρίσκομαι μαζί σας κ.λπ.», έλεγε-έλεγε ένα σωρό εγκώμια. Οπότε τον διέκοψε ο άντρας της αρχόντισσας και του είπε:
«Μη πεποίθατε επ’ άρχοντας, επί υιούς ανθρώπων, οις ουκ έστι σωτηρία!». Γιατί εκείνος πήγε να τους κολακεύση. Άλλοτε πάλι είχε πει αυτή η αρχόντισσα σε έναν καθηγητή Θεολογίας:
«Μην κοιτάτε λεπτομέρειες και κόβετε στις εξετάσεις τους παπάδες. Κοιτάξτε να τους περνάτε, γιατί οι επαρχίες δεν έχουν παπά!». Θέλω να πω ότι παλιά οι τοπικοί άρχοντες ενδιαφέρονταν για την Εκκλησία, ήταν παράδειγμα για τον λαό.
Αυτό που θα βοηθήση θετικά τους ανθρώπους σήμερα είναι το παράδειγμά μας το χριστιανικό και η ζωή μας η χριστιανική. Τους Χριστιανούς πρέπει να τους διακρίνη η πνευματική λεβεντιά και η αρχοντιά, η θυσία. Γι’ αυτό λέω στους λαϊκούς:
«Να αγαπάτε τον Χριστό, να έχετε ταπείνωση, να κάνετε το καθήκον σας και ο Χριστός θα προδώση την αρετή σας στα μάτια των ανθρώπων».
Η αρετή έχει τυπικό να προδίδη τον άνθρωπο, όπου κι αν βρίσκεται αυτός. Ακόμη και να κρυφθή, και να υποκριθή με την δια Χριστόν σαλότητα, η αρετή θα τον προδώση, έστω και αργότερα, και ο αποθηκευμένος του θησαυρός, που θα ανακαλυφθή τότε μαζεμένος, θα βοηθήση πάλι πολλές ψυχές  ίσως τότε περισσότερο.

Thursday, March 14, 2019

Με ευλάβεια ότι της ζητάς δεν θα σου το στερήσει. - Θαύματα Παναγίας Μαλεβή

Δέσποινα Μυροβλύτισσα Υπέραγνη Μαρία, στους πόδας σου προσπίπτομεν οι δούλες σου Κυρία.

Σε σένα καταφεύγουμε και σε παρακαλούμε
από την ευσπλαχνία σου το έλεος να βρούμε.

Ο πονηρός εβάλθηκε για να μας εξοντώση
πολύ ζημιά εις τις ψυχές όλων μας να δώση.

Εζήλεψε την δόξαν Σου τα τόσα θαύματά Σου
και με μανία πολεμά μητέρα τα παιδιά Σου.

Την Ιεράν μας την Μονήν στόχο έχει βάλει
ετοίμασε τα βέλη του κι ακαταπαύστως βάλει.

Έστησε τις παγίδες του και κάθεται καρτέρι
με κάθε μικροαφορμή την σύγχιση να φέρη.

Έφερε όλα τα τάγματα κι ήλθε να πολεμήση
μα στρατηγό έχουμε υπέρμαχο και δεν θα μας νικήση.

Έσπειρε εις τους χριστιανούς πολύν αμφιβολία
λένε πως το Άγιο Μύρο Σου καμιά δεν έχει αξία.

Με απιστία σκέπτονται κι όλοι πλανεμένοι
ότι οι Μοναχές μ’ αρώματα το φτιάχνουν οι καϋμένοι.

Μετά από τόσες ώρες στο Ναό κατά την λειτουργία και ενώ είναι ολόστεγνη η Εικών μας η Αγία.

Μπροστά σε τόσους μάρτυρες, αρχίζει να ευωδιάζει και ξάφνου λάμπει ολόκληρη ρέει Μύρο σταλάζει.

Τι είναι αυτό που αδυνατεί εις του Θεού το χέρι
που αντί να τον δοξάζουμε και η ψυχή να χαίρη.

Άπιστοι γίνονται κι αυτοί σαν άλλοι Φαρισαίοι.
Και το Άγιο πνεύμα βλασφημούν όπως οι Ιουδαίοι.

Και χάνεται τόσο άδικα μια τέτοια ευλογία.
Όπου χαρίζει στους πιστούς η γλυκειά μας Παναγία.

Τον Κύριον δεν επίστευσαν είπαν ότι εξέστη και την Ανάστασιν δεν επίστευσαν και έβλεπαν τόσα θαύματα νεκρούς αναστημένους, τυφλούς, χωλούς, παράλυτους, με μια του λέξη, Ιατρεμένους.

Τώρα βλέπεις στείρες να γεννούν, παράλυτους να τρέχουν τους πρώην καρκινοπαθείς τίποτα να μην έχουν.

Ουδεμία ασθένεια ανίατη απ’ την υπεραγία
μόνο να αιτήτε πάντοτε εν πίστει και μετανοία.

Με ευλάβεια ότι της ζητάς δεν θα σου το στερήσει.
Με το Μύρο θα σ’ επισκεφθεί σ’ Ανατολή και Δύση.

Νεκταρία Μοναχή
«Ιστορικό και Θαύματα Παναγίας Μαλεβή»,
Ανυσία Μοναχή.

Saturday, March 9, 2019

Ο χριστιανός έχει Φύλακα άγγελο και κακό άγγελο ....( Γέροντας Κλεόπα Ηλιέ )

Ο σκοπός του φύλακος αγγέλου είναι να φυλάγει τον άνθρωπο με αόρατο τρόπο από τους πειρασμούς του διαβόλου, από κάθε είδους αμαρτωλή πτώση, να τον κατευθύνει στην εκκλησία, στην μετάνοια, στην προσευχή. Να τον παρηγορεί στις στενοχώριες της ζωής και να τον προτρέπει στα καλά έργα.

Ο φύλαξ άγγελος δόθηκε από τον Θεό για την σωματική και ψυχική προστασία του ανθρώπου. Ουδέποτε κοιμάται, κατά τον λόγο του ψαλμωδού: «Μηδέ νυστάξει ο φυλάσσων σε» (Ψαλμ. 120.3).

Ο φύλαξ άγγελος προστατεύει την εμπιστευμένη σ’ αυτόν ψυχή σε καιρό πειρασμού, εάν έχει πίστη και φόβο Θεού, όπως λέγει ο ίδιος βασιλεύς και προφήτης: «Παρεμβάλει άγγελος κύκλω των φοβούμενων αυτόν» (Ψαλμ. 33,9) Ο φύλαξ άγγελος υπηρετεί την σωτηρία του ανθρώπου (Εβρ. 1,14). Λυτρώνει τον άνθρωπο σε επικίνδυνες περιστάσεις (Πράξ. 5,19 12,7-8 9, 11). Είναι λειτουργικό πνεύμα του Θεού για την προστασία των ανθρώπων (Ψαλμ. 102,21. 103,5. Λουκ. 16,22).

Οι άγγελοι βλέπουν πάντοτε την δόξα του Θεού στους ουρανούς και προσεύχονται για τους ανθρώπους.

Ο χριστιανός έχει και κακό άγγελο που τον ακολουθεί σ’ όλη του την ζωή του; Ποιος είναι ο σκοπός του;

Ναι, κάθε χριστιανός έχει από το βάπτισμα του ένα αγαθό άγγελο, ο οποίος στέκεται δεξιά του και τον συμβουλεύει σε κάθε ευάρεστο στον Θεό έργο. Αυτός γράφει λεπτομερώς ένα προς ένα, όλα τα καλά έργα που κάνει στην ζωή του ο άνθρωπος και τα οποία θα παρουσίαση στην ώρα της Κρίσεως.

Επίσης, από την βρεφική του ηλικία ακολουθεί τον χριστιανό και ένας κακός άγγελος (διάβολος), ο οποίος γράφει και αυτός λεπτομερώς, κάθε αμαρτία που κάνει ο άνθρωπος στην ζωή του, μέχρι την ώρα του θανάτου.

Όταν κάνει κάποια αμαρτία ο άνθρωπος, αμέσως ο διάβολος άγγελος , του φέρνει την αμαρτία στα εναέρια τελώνια για να γραφθεί εκεί και μετά τον θάνατο του να τον εμποδίσουν και να τον κατεβάσουν στην άβυσσο της κολάσεως, όπως αναφέρεται αυτό στην ζωή του αγίου Βασιλείου του Νέου, που εορτάζει τον μήνα Μάρτιο.

Ο σκοπός του πονηρού πνεύματος είναι να πειράζει τον άνθρωπο πάντοτε και να τον παρακινεί στην αμαρτία, με την σκέψη, την φαντασία, τις αισθήσεις, τα λόγια, τα έργα, το σώμα και με την ψυχή.

Εάν ο άνθρωπος τον ακούσει, επιθυμήσει την αμαρτία και την επιτέλεση ακόμη, ο διάβολος τότε γράφει κάθε κακή σκέψη, λόγο, και έργο που έκανε στη ζωή του, για τα οποία θα ζητήσει λόγο στην μέλλουσα Κρίση, μετά θάνατο, εάν βέβαια δεν λύση τις αμαρτίες με την μετάνοια και την εξομολόγηση.

Γέροντας Κλεόπα Ηλιέ

Sunday, March 3, 2019

Γιατί πρέπει να προσευχόμαστε στην Παναγία

Να προσεύχεστε ήρεμα, γλυκά και απαλά, με δικά σας λόγια και να λέτε στο Θεό ο,τι θέλετε. Η προσευχή στην Παναγία έχει μεγάλη Δύναμη

1. Αγαπητοί μου, σας εύχομαι να ζείτε ωραία και ευχάριστα, χωρίς ταραχές και ενοχές. Και αυτή την όμορφη ζωή την ζει κανείς με τον Θεό. Γιατί έχουμε γίνει για τον Θεό. Όπως το ψάρι έγινε για να κολυμπάει στο νερό και όπως το πουλάκι έγινε για να πετάει στον αέρα, έτσι και εμείς οι άνθρωποι γίναμε για τον Θεό.

Σπαρταράει το ψάρι έξω από την θάλασσα, έστω και αν είναι σε χρυσαφένια αμμουδιά η σε βελουδένιο κρεββάτι. Όπως λοιπόν το φυσικό στοιχείο για το ψάρι είναι το νερό, έτσι και για τον άνθρωπο το φυσικό και το νορμάλ είναι να ζει με τον Θεό. Άνθρωπος που δεν βρήκε τον Θεό, είναι στ᾽ αλήθεια αξιολύπητος. Γι᾽ αυτό και πρέπει να τον συμπαθούμε σε ο,τι κάνει και λέγει, γιατί δεν έχει Θεό μέσα του.

2. Σεις όμως, αγαπητοί μου, πιστεύετε στον Θεό, γιατί αυτό το πήρατε σαν προίκα ιερή από τους γονείς σας και τους παππούδες σας. Αλλά την πίστη μας στο Θεό πρέπει να την ζούμε, πρέπει να την γευόμαστε και να την γλυκαινόμαστε και να είμαστε έτοιμοι να πεθάνουμε γι᾽ αυτήν, αν το καλέσουν οι καιροί. Στο φυλλάδιό μου λοιπόν αυτό θέλω να σας πω τρία-τέσσερα πράγματα, για να ζούμε και να χαιρόμαστε την πίστη μας. Και κατά πρώτον, αδελφοί μου, θα σας πω να προσεύχεστε. Να λέτε το «Πάτερ ημών», γιατί είναι εντολή του Ιησού Χριστού μας να λέγουμε την προσευχή αυτή, όπως και πάλι μια φορά την ημέρα – το βράδυ κατά προτίμηση – να λέτε το «Πιστεύω». Και όταν, οποιαδήποτε ώρα, βρίσκετε ένα μικρό περιθώριο, να προσεύχεστε

Να προσεύχεστε ήρεμα, γλυκά και απαλά, με δικά σας λόγια και να λέτε στο Θεό ο,τι θέλετε.

Σαν το μικρό παιδί που λέει στον πατέρα του «θέλω καραμέλες»! Από την προσευχή σας όμως να μην απουσιάζει η Παναγία. Έχει μεγάλη Δύναμη η προσευχή στην Παναγία. Πολύ ωραία προσευχή στην Παναγία είναι οι Χαρετισμοί. Κάνετε, αγαπητοί μου, αρχή να διαβάζετε έστω και λίγο μόνο από τους Χαιρετισμούς κάθε μέρα και θα νοιώσετε μια ιδιαίτερη χάρη. Όλα τα προβλήματά μας να τα λέμε στην Παναγία. Πόσο ωραίο είναι το θέαμα η μάνα και ο πατέρας να προσεύχονται για τα παιδιά τους!

3. Σας παρακαλώ, ω βαπτισμένοι χριστιανοί, να κάνετε αρχή και να βάλετε πρόγραμμα να πηγαίνετε για να γεύεστε την καλύτερη προσευχή που κάνει η Εκκλησία μας κάθε Κυριακή. Την προσευχή αυτή την λένε Θεία Λειτουργία. Να τιμάτε, καλοί μου, την Κυριακή ημέρα. Την λέμε «Κυριακή», γιατί είναι του Κυρίου η ημέρα αυτή. Και τιμή στην Κυριακή ημέρα είναι να πηγαίνετε στην Εκκλησία για να λειτουργηθείτε. Παλαιά, όταν κάποιον δεν πήγαινε στην Θεία Λειτουργία την Κυριακή, τον έλεγαν «αλειτούργητο»! Και εθεωρείτο αυτό η χειρότερη βρισιά.


«Τον αλειτούργητο θα πάρεις, παιδάκι μου;», έλεγε η γιαγιά στην εγγονή της. «Τι προκοπή θα κάνεις με τον αλειτούργητο;».

4. Κοντά στα παραπάνω σας συμβουλεύω, αγαπητοί μου, να διαβάζετε βιβλία που λένε για την πίστη μας.

Πρέπει να μάθουμε το τι πιστεύουμε. Και πάνω από όλα τα βιβλία, που φαίνονται ότι λένε για τον Θεό, να διαβάζετε το άγιο Ευαγγέλιο και τους βίους των αγίων μας. Αυτά είναι τα καλύτερα απ᾽ όλα, γιατί δεν είναι όλα τα θρησκευτικά βιβλία καλά. Αγία Γραφή και βίοι των αγίων, αυτά είναι τα πρώτα και τα κύρια που πρέπει να διαβάζουμε. Σ᾽ αυτά είναι όλη η πίστη μας και σ᾽ αυτά τα βιβλία μαθαίνουμε πως να αρέσουμε στον Θεό και να γίνουμε και εμείς άγιοι.

5. Τέλος, θα σας έλεγα, αγαπητοί αδελφοί, να έχετε ένα καλό ιερέα ως πνευματικό πατέρα, στον οποίο να εξομολογείστε συχνά τα αμαρτήματά σας και να τον συμβουλεύεστε για την πνευματική σας ζωή. Δεν εννοώ ένα πνευματικό που να κουβεντιάζετε φιλικά μαζί του για διάφορα τρέχοντα και συμβαίνοντα θέματα, αλλά εννοώ πνευματικό καθοδηγό, για να προκόψετε πνευματικά. Αν βρήτε καλό πνευματικό πατέρα, βρήκατε θησαυρό! Θα έχετε ένα πρέσβυ στον Θεό για τα προβλήματά σας και ένα καλό συμβουλάτορα. – Αγαπητοί μου, πρέπει να γίνουμε σωστοί χριστιανοί, όπως μας θέλει ο Χριστός μας και η Παναγία μας και όχι όπως μας θέλουν τα σημερινά αμαρτωλά συστήματα που βούλιαξαν την πατρίδα μας.

Μητροπολίτου Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως Ιερεμία.