Saturday, December 12, 2015

Χαιρετισμοί εις τὴν Παναγία τὴν Γοργοϋπηκοον




Ἀπολυτίκιον.
 Ἦχος δ΄. Τὸ προσταχθέν.
Γοργοϋπήκοε τὸ φῶς ἡ τετοκυία, Πατρὸς βουλήσει θείου Πνεύματος ἐλεύσει, τὴν ψυχήν καταύγασον φωτὶ θεογνωσίας, λατρεύειν Πατέρα, Λόγον, Πνεῦμα εὐθές, θεάρεστα τοῦ νοεῖν τε πράττειν ἀεί, τρισαγίοις ἐν ᾄσμασιν, ὑμνεῖν τε καὶ προσκυνεῖν, ἐλάμπεσθαι κραυγάζειν σοι·
Χαίροις Γοργοϋπήκοε.

Ἄνοιξον Θεοτόκε τὸν νοῦν μου δωρεᾷ οὐρανίῳ, γεραίρειν μεγαλεῖά σου ξένα (γ΄), καὶ σὺν Ἀρχαγγέλοις ὑμνεῖν, χαριτόβρυτόν σε κιβωτὸν ἔμψυχον, χωρήσασαν τὸν ἄρτον τὸν οὐράνιον, βοᾶν σοι πόθῳ·
Χαῖρε χαρὰς ἀϊδίου Μήτηρ·
χαῖρε ἀρᾶς ὀλεθρίου λύσις.
Χαῖρε παγγενὴς τοῦ Ἀδὰμ ἀνακαίνισης·
χαῖρε τῆς προμήτορος Εὔας ἡ λύτρωσις.
Χαῖρε ὕψος ἁγιότητος τὸ ἀνέφικτον κτιστοῖς·
χαῖρε βάθος ταπεινώσεως οὐ ληπτὸν καὶ νοεροῖς.
Χαῖρε ὅτι ἠράσθη τοῦ σοῦ κάλλους ὁ κτίστης·
χαῖρε, ὅτι εἱλκύσθη καθ’ ἡμᾶς καὶ ἐκτίσθη.
Χαῖρε αὐγὴ ἡμέρας Θεότητος·
χαῖρε ἁγνὴ Παρθένος Μητράναδρος.
Χαῖρε βροτῶν ἀναγέννησις ξένη·
χαῖρε πρὸ τῶν αἰώνων προωρισμένη.
Χαίροις Γοργοϋπήκοε.

Βλέψον ἱλέῳ ὄμματί σου Γοργοϋπήκοε Κόρη Ἁγνὴ ἐπὶ τὴν ταπείνωσίν μου, παραβλέψασά μου τὰ δεινὰ πταίσματα, καὶ βραβεύουσά μοι θεϊκὴν ἄφεσιν, ὡς ἔνθους μεγαλύνω σε, καὶ πόθῳ τῷ Θεῷ τὸν ὕμνον ᾄδω·
Ἀλληλούϊα.

Γνώρισμα εὐσεβείας ἀρετῶν ἡ χορεία, ταπείνωσις ἄριστα μὲν ἡ συνδεσμοῦσα, ἀγάπη δὲ κορωνίς, ἀμφοτέραι δὲ συνεκτικαὶ τῶν ἄλλων πέλουσαι, ἄς κτήσασθαι ἐνίσχυσον, βοῶντάς σοι χαρᾷ τοιαῦτα·
Χαῖρε θεώσεως ἡ αἰτία· χαῖρε ἀνθρώπων ἡ σωτηρία.
Χαῖρε Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ ἡ ἀνάδειξις·
χαῖρε φωτὸς τοῦ ἀδύτου φανέρωσις.
Χαῖρε πάντα νοῦν διάθεσιν δοῦσα τῷ ἀγαπητῷ·
χαῖρε χάριν ἀντὶ χάριτος συλλαβοῦσα τὸν Χριστόν.
Χαῖρε χρηστότητος θείας δωρεοδότης·
χαῖρε χαρίτων ἀύλων ἀγαθοδότις.
Χαῖρε ἀπαρχὴ τῆς ἡμῶν ἀναπλάσεως·
χαῖρε τῆς Χριστοῦ μεταχοῦσα ἐγέρσεως.
Χαῖρε πιστῶν σωτηρία μεγίστη·
χαῖρε παθῶν θεραπεία ἀρίστη.
Χαίροις Γοργοϋπήκοε.

Δύναμιν ἀπροσμάχητόν μοι παράσχου Μῆτερ, ταπείνωσιν ἀληθῆ τοῦ αἰρεῖσθαι, τὴν συντρίβουσαν πλάνου ἰσχύν, ἀρετῶν ἁπασῶν σύνδεσμον, ὁδόν τε ἀπλανῆ πρὸς σωτηρίαν τῶν Θεῷ ψαλλόντων·
Ἀλληλούϊα.

Ἔχουσα συμπαθείας θεοβράβευτον πλοῦτον, προσπίπτοντάς σοι ἁγνὴ ἐν μετανοίᾳ, σὸν Υἱὸν ἐκδυσώπει λυτρωθῆναι παθῶν, καὶ δώρησαι ἡμῖν κατάνυξιν ὡς ᾄσμασι σὺν δάκρυσι βοᾶν σοι κεχαριτωμένη·
Χαῖρε ἡ μήτηρ τῆς εὐσπλαγχνίας·
χαῖρε ἡ στάθμη τῆς συμπαθείας.
Χαῖρε τῆς ἀγάπης Τριάδος ὁμοίωσις·
χαῖρε ἀγαθότητος θείας ἡ μίμησις.
Χαῖρε στάχυν γῆ βλαστήσασα τῆς ζωῆς τὸν φυτουργόν·
χαῖρε Ἄρτον θεῖον φέρουσα τὸν τροφέα τοῦ παντός.
Χαῖρε ὅτι ὑπάρχεις θεοχώρητος οἶκος·
χαῖρε ὅτι παρέχεις κατ’ ἐχθρῶν θεῖον νῖκος.
Χαῖρε λιμὴν ἐν ζάλῃ ἀχείμαστος·
χαῖρε πολλῶν πταισμάτων λυτήριον.
Χαῖρε Θεοῦ θησαυρῶν θημωνία·
χαῖρε πασῶν ἀρετῶν ἁρμονία.
Χαίροις Γοργοϋπήκοε.

Ζώωσον νεκρωθέντα, Ζωοδότην τεκοῦσα θεϊκῇ ἐνεργείᾳ Μαρία, καὶ κατεύθυνόν μου τὴν ζωήν, ὡς προσφέρω ὅλην τῷ Θεῷ ὡς σφάγιον, εὐχάριστον ὡς αἴνεσιν ἐν Πνεύματι Ἁγίω ᾄδω·
Ἀλληλούϊα.

Ἥμαρτον ὑπὲρ πάντας, ἀλλ’ ἁγνὴ μητρικὴν παῤῥησίαν πρὸς Χριστὸν κεκτημένη, ἵλεων ποίησον ἀναστῆναι θάττον τὸν φθορᾷ κείμενον, Αὐτοῦ τῇ ζωηφόρῳ ἐνεργείᾳ σοι βοῶντα·
Χαῖρε θεάρεστος εὐδοκία·
χαῖρε θεόσδοτος εὐλογία.
Χαῖρε τῶν ἀνιάτων πανάκεια ἴασις·
χαῖρε δεινῶν δαιμόνων ἀνίατος μάστιξις.
Χαῖρε καύχημα τῆς χάριτος ἐξαιρέτως τὸ λαμπρόν·
χαῖρε τάχος διασώζουσα ἐκ κινδύνων χαλεπῶν.
Χαῖρε ὅτι ἐγένου ὑπὲρ νοῦν Θεοτόκος·
χαῖρε ὅτι βαστάζεις παγκρατέοντα Λόγον.
Χαῖρε ἐναθρωπήσεως Λόγου τὸ αἴτιον·
χαῖρε συγκαταβάσεως Τούτο τὸ ἕλκυστρον.
Χαῖρε Θεῷ παντελῶς ἑνωθεῖσα·
χαῖρε Πνεύματι θείῳ ἁγιασθεῖσα.
Χαίροις Γοργοϋπήκοε.

Θέλων κοινωνοὺς θείας φύσεως Λόγος βροτοὺς ἀπεργάσασθαι, ἦλθες βροτωθεὶς πρὸς ἡμᾶς δι’ ἡμᾶς, ἑκουσίως ὑπομείνας θάνατον, ἀπλώσας δὲ παλάμας ἐν Σταυρῷ, καλεῖ ἅπαντας πρὸς σωτηρίαν ᾄδειν·
Ἀλληλούϊα.

Ἰώμενος καχεξίας τοὺς βροτοὺς Θεὸς Λόγος, δεικνύμενος ὁδὸν σωτηρίας, κατῆλθεν ἐν τῷ ᾍδῃ, θανὼν ὁ ἐκ Παρθένου Ἥλιος, ἐγέρσει δὲ ἐφώτισε τὰ σύμπαντα, ἐλκύσας τοὺς πιστοὺς βοᾶν ἀπαύστως τῇ εὐλογημένῃ·
Χαῖρε ὁσίων δόξα καὶ κλέος·
χαῖρε Μαρτύρων ἰσχὺς καὶ σθένος.
Χαῖρε Εὐαγγελίου Χριστοῦ τὸ προοίμιον·
χαῖρε τῆς σωτηρίας ἡμῶν τὸ κεφάλαιον.
Χαῖρε τέλος σκοπιμώτατον τῆς Σοφίας τοῦ Θεοῦ·
χαῖρε θάνατον νικήσασα δι’ Υἱοῦ ἀγαπητοῦ.
Χαῖρε Χριστὸν τεκοῦσα ἀσφαλῆ σωτηρίαν·
χαῖρε πρὸς θείαν πόλιν ἀπλανὴς ὁδηγία.
Χαῖρε νοητῶν νεκρῶν ἐγερτήριον·
χαῖρε βασιλείας Χριστοῦ ἀνοικτήριον.
Χαῖρε χωρίου Υἱοῦ ἀχωρήτου·
χαῖρε ταμεῖον Θεοῦ ἀπολύτου.
Χαίροις Γοργοϋπήκοε.

Κόρος τῶν σῶν ἐφυμνίων οὐ προσγίνεται ὅλως, ἀκόρεστον γὰρ τὸ θεῖον οὐ ὁμοίωσις σὺ ὑπερτελής, ἡ τεκοῦσα Λόγον ἐν σαρκὶ Ἄχραντε, θεώσεως τυχοῦσα ὑπὲρ ἔννοιαν, πλουτοῦσα μητρικῶς τὴν ἀγαθότητα, ᾧ ψάλλομεν·
Ἀλληλούϊα.

Λάμψον ἐν ταῖς καρδίαις φωτισμὸν ἀληθείας, σκοτόμαιναν παθῶν διαλύων, χαριζόμενος ἡμῖν λιταῖς τῆς Γοργοϋπηκόου σου Μητρός, οὐράνιον ἀπάθειαν, βοῶσι πρὸς τὴν Θεοτόκον·
Χαῖρε κτισμάτων τιμιωτέρα·
χαῖρε φωτὸς ἡ καθαρωτέρα.
Χαῖρε πύλας χαλκὰς τοῦ Ἅδου συντρίψασα·
χαῖρε Παραδείσου τὰς εἰσόδους ἀνοίξασα.
Χαῖρε θείαν ὡραιότητα φανερώσασα σαρκί·
χαῖρε κάλλος καὶ εὐπρέπειαν Λόγον φέρουσα χερσί.
Χαῖρε βρέφος τεκοῦσα τοῖς πιστοῖς σωτηρίαν·
χαῖρε λάμψας σοῖ τὸ φέγγος τοῖς ἐν σκότει ἁγνοίας.
Χαῖρε πηγὴ ἐξ ἧς τὸ ἀλλόμενον·
χαῖρε λουτὴρ ψυχῶν καθαρτήριον.
Χαῖρε νυμφὼν μυστικὸς τοῦ Σωτῆρος·
χαῖρε Χριστοῦ ἡ ἐσφράγιστος βίβλος.
Χαίροις Γοργοϋπήκοε.

Μέλος ἐναρμόνιον μουσικῆς συμφωνίας μελωδήσαντες, ἀνυμνήσωμεν τὴν Μητέρα Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ, προστασίαν πάντων καὶ φρουρὸν ἄμαχον, ἁγνὴν Γοργοϋπήκοον Τριάδι ἐκβοῶντες·
Ἀλληλούϊα.

Νῦξον ἡμῶς καρδίας κατανύξεως πόθῳ, δακρύειν ἀεννάως Παρθένε, ἀποσμῆξαι κηλίδας παθῶν, καθαροί τε ἐποφθεῖναι τῷ Πλάσαντι, ὅπως σοι εὐχαριστοῦντες Ἁγνὴ βοῶμεν·
Χαῖρε Τριάδος ἡ κατοικία·
χαῖρε ἡ δόξα τῆς Ἐκκλησίας.
Χαῖρε τῶν πρωτοτόκων τερπνὴ ἀγαλλίασις·
χαῖρε τῶν Ἀσωμάτων πόθος καὶ ἔλλαμψις.
Χαῖρε σκέπη ἡ φυλάττουσα θεῖα τέκνα μητρικῶς·
χαῖρε γνῶσιν ἡ φυτεύσασα τῆς Τριάδος φαεινῶς.
Χαῖρε πόλις ἁγία οὐρανῶν Βασιλέως·
χαῖρε θεία πυράγρα τοῦ πυρὸς τοῦ ἀύλου.
Χαῖρε ζωῆς ἁγίας τὸ ἴνδαλμα·
χαῖρε βροτῶν καὶ νόων ὑπόδειγμα.
Χαῖρε πηγῆς ἀθανάτου τὸ ῥεῖθρον·
χαῖρε καινῆς ἀφθαρσίας τὸ κλεῖθρον.
Χαίροις Γοργοϋπήκοε.

Ξένα καὶ ἀνήκουστα πάντη τὰ σὰ μεγαλεῖα, Θεὸς γὰρ δι’ ἡμᾶς ἑκουσίως βροτωθεὶς δι’ ἀγαθότητα, ἐκ σοῦ ὁρᾶται νήπιος, ὁ πάντων Κύριος ὡς ἄν στραφῶμεν γεγονότες ὡς παιδίον ἄκακοι, ᾠδὴν Αὐτῷ προσᾴδοντες χαρᾷ τό·
Ἀλληλούϊα.

Ὅλην σου τὴν ἔφεσιν μόνη Θεῷ δοῦσα μεγίστῃ σπουδῇ, ὁ ἀπερίγραπτος λόγος ἀντιδόσει κρείττονι, βουλῇ τοῦ Πατρὸς ὅλος ἐπεδόθη σοι Υἱός σου γενόμενος, ἐπελεύσει τοῦ Ἁγίου Πνεύματος φανεὶς θεάνθρωπος σὲ Θεοτόκον ἐργασάμενος, ὅθεν ἀκούεις ταῦτα·
Χαῖρε λυχνία φωτὸς ἀδύτου·
χαῖρε πληροῦσα χαρᾶς ἀπείρου.
Χαῖρε τῶν θαυμάτων Χριστοῦ τὸ καινότατον·
χαῖρε μυστηρίων Αὐτοῦ τὸ ἀπόῤῥητον.
Χαῖρε ὥσπερ θρόνος φέρουσα τὸν Δεσπότην καὶ Θεόν·
χαῖρε πάντων ὑπερέχουσα αἰσθητῶν καὶ νοητῶν.
Χαῖρε φύσιν λαθοῦσα θεϊκῇ ἐνεργείᾳ·
χαῖρε βρέφος τεκοῦσα Πατρικῇ εὐδοκίᾳ.
Χαῖρε ναὲ τῆς θεότητος ἅγιε·
χαῖρε πηγὴ τῶν χαρίτων ἀκένωτε.
Χαῖρε ἐξ ἧς ἐγεννήθη ὁ Κτίστης·
χαῖρε δι’ ἧς ἐκαινίσθη ἡ κτίσις.
Χαίροις Γοργοϋπήκοε.

Πέπαυται τῶν δαιμόνων τῆς ἀπάτης ἡ πλάνη, ἀντ’αὐτῆς δὲ εἰσήχθη ἡ γνῶσις τῶν μυστηρίων Τριάδος· πεφανέρωται γὰρ διὰ σοῦ Θεὸς Λόγος Δέσποινα, ὁδὸς, ζωή, ἀλήθεια, φωτὶ οὗ καταλάμπονται πιστοὶ προσάδοντες τὸν ὕμνον·
Ἀλληλούϊα.

Ῥήμασι θεοφθόγγοις ἀνυμνοῦμέν σε πόθῳ, ὡς ὄντως Θεοτόκον Παρθένε, σὺν Πατρί, σῷ Υἱῷ καὶ τῷ Πνεύματι σέβας ὡς Θεῷ νέμοντες, Τριάδα εὐσεβῶς λατρεύοντές σοι ἐκβοῶμεν·
Χαῖρε παραδείσου εὐωδίας·
χαῖρε φυτὸν τῆς ἀθανασίας.
Χαῖρε σοφίας Θεοῦ ἡ γεννήτρια·
χαῖρε πιστῶν πρὸς Αὐτὴν Ὁδηγήτρια.
Χαῖρε ὕδωρ θεῖον βλύσασα τῆς εἰρήνης ποταμόν·
χαῖρε ἄβυσσον πηγάσασα ἀμετρήτων οἰκτιρμῶν.
Χαῖρε ὅτι ἐπεφάνη ἀρετὴ καὶ ὑψώθη·
χαῖρε ἐμαράνθη ἡ ἀπάτη ἐσβέσθη.
Χαῖρε ἁμαρτανόντων τὸ ἰλαστήριον·
χαῖρε τῶν ἐν ἀνάγκαις τὸ καταφύγιον.
Χαῖρε δι’ ἧς ἐφωτίσθη ὁ κόσμος·
χαῖρε δι’ ἧς ἐμωράνθη ὁ πλάνος.
Χαίροις Γοργοϋπήκοε.

Σῶσόν με ἡ ἐλπίς μου καὶ σκέπη καὶ προστασία, πρὸς σὲ γὰρ ἀνεθέμην πᾶσάν μου προσδοκίαν Γοργοϋπήκοε, ὅτι τὸν Σωτῆρα Ἰησοῦν ἔτεκες, ᾧ πρέπει δόξα σὺν Πατρὶ καὶ Πνεύματι σεπτῇ Τριάδι, ᾗ βοῶμεν·
Ἀλληλούϊα.

Τόπος ἐν ᾧ ἐφάνη ὁ Θεὸς ἐν ἀνθρώποις βουλόμενος θεῶσαι τὴν φύσιν, οὐράνιος κατοικία, σὺ βίβλος ζωῆς, ἐν ᾗ Χριστὸς κατοικεῖν ἠρετήσατο, ἐδείχθης Μητροπάρθενος, ὁ πάντας σοι προσφωνεῖν διδάξας·
Χαῖρε ἡ μόνη εὐλογημένη·
χαῖρε ἁγνὴ κεχαριτωμένη.
Χαῖρε τοῦ παρόντος αἰῶνος, λαμπρὰ ἀποκάλυψις·
χαῖρε σοφὴ τοῦ μέλλοντος ἀσάλευτος ἀνακαίνισις.
Χαῖρε ὅτι ἐφανέρωσας ἀγαθότητα Θεοῦ·
χαῖρε ὅτι σὺ ἀπέδειξας τὴν χρηστότητα Αὐτοῦ.
Χαῖρε τοῦ ὄντως Ὄντος ἐν σαρκὶ πρὸς ἡμᾶς παρουσία·
χαῖρε χριστεπωνύμων ἡ πολλὴ πρὸς Αὐτὸν παῤῥησία.
Χαῖρε Χριστοῦ λαμπρὸν οἰκητήριον·
χαῖρε καλῶν ἔργων τὸ βραβευτήριον.
Χαῖρε σωτηρίαν τῷ κόσμῳ τεκοῦσα·
χαῖρε ἱλασμὸν τοῖς πιστοῖς παρασχοῦσα.
Χαίροις Γοργοϋπήκοε.

Ὕμνοις Γοργοϋπήκοε σὲ κατὰ χρέος τιμῶντες, λατρεύομεν τὸν θεῖον Υἱόν σου, Ὁμοούσιον ὁμοῦ σὺν Πατρὶ καὶ Ἁγίῳ Πνεύματι, Βασιλείαν Ἄναρχον, τρισσὸν ὕμνον προσάδοντες, φαιδροὶ σὺν Ἀρχαγγέλοις τε Τριάδι ψάλλοντες·
Ἀλληλούϊα.

Φωταυγὸν ἡ τεκοῦσα Φωτοδότην Σωτῆρα τὸν Ἥλιον τῆς Δικαιοσύνης, φωτοδότιδα αἴγλην μοι βράβευσον, ὑμνοῦντί σου πανευσεβῶς τὰ θεῖα μυστήρια καὶ μεγαλύνοντι τὴν δόξαν σου Γοργοϋπήκοε σὺν νόοις ἐκβοῶντί σοι·
Χαῖρε ἡ Μήτηρ τοῦ Ζωοδότου·
χαῖρε ἡ πύλη τοῦ Φωτοδότου.
Χαῖρε τῆς ἀγάπης Θεοῦ λαμπρὰ ἔνδειξις·
χαῖρε τῆς σοφίας Αὐτοῦ ἡ ἀπόδειξις.
Χαῖρε Ἥλιον ἐμφαίνουσα φῶς ἐν σκότει ἱλαρόν·
χαῖρε Ὄρος ἐξ οὗ τέτμηται τῆς ζωῆς ὁ ἀρχηγός.
Χαῖρε ἡ φανεροῦσα τῆς Τριάδος τὸ κράτος·
χαῖρε ἡ μετασχοῦσα ταύτης δόξης ἀφράστως.
Χαῖρε ἁπάντων κτισμάτων Βασίλισσα·
χαῖρε τῆς ἄνω Ἱερουσαλὴμ ἡ εὐπρέπεια.
Χαῖρε ἀύλων δώρων ἡ χορηγία·
χαῖρε βροτῶν καὶ νόων ἡ ὑμνωδία.
Χαίροις Γοργοϋπήκοε.

Χαῖρε Μήτηρ Κυρίου Γοργοϋπήκοε Κόρη, ἡ Χάριν δεξαμένη Μαρία, τὴν ἀσύγκριτον ὑπερφυῶς, ἀλλὰ σπλαγχνισθεῖσα καὶ ἡμᾶς χάριτος ἀξίου, μεγαλύνοντας σὸν Τόκον ᾧ βοῶμεν οὕτως·
Ἀλληλούϊα.

Ψάλλοντες τῇ Τριάδι τὸν Τρισάγιον ὕμνον, ἀνυμνοῦμέν σε, ὡς θεῖον ἱερὸν Θεοτόκε Γοργοϋπήκοε, ἐν σοὶ γὰρ οἰκήσας Χριστὸς ἡ τοῦ Ὑψίστου εὐπρεπὴς δύναμις, ἀνύψωσεν, ἐθέωσεν, ἐδίδαξε, βοᾶν σοι πάντας·
Χαῖρε ἁγίων ἁγιότης·
χαῖρε παρθένων θεία φαιδρότης.
Χαῖρε κιβωτὲ πληρωθεῖσα τῆς χάριτος·
χαῖρεἡ πηγὴν δεξαμένη θεότητος.
Χαῖρε σκεῦος καθαρώτατον τῶν ἀύλων θησαυρῶν·
χαῖρε πνέουσα τοῦ Πνεύματος εὐωδίας φωτισμόν.
Χαῖρε ἔμπνους κιθάρα μελωδοῦσα τὰ θεῖα·
χαῖρε χάριτος λύρα Ἐκκλησίας κινύρα,
Χαῖρε δι’ ἧς τὰ πάντα εὐφραίνονται·
χαῖρε δι’ ἧς χαρὰ ἐν τοῖς πέρασι.
Χαῖρε ἐλπίς μου καὶ σωτηρία·
χαῖρε γοργόπτερος προστασία.
Χαίροις Γοργοϋπήκοε.

Ὦ Γοργοϋπήκοε Μῆτερ ἡ τεκοῦσα τὸν πάντας ἁγίους ἁγιάζοντα (γ΄). Λόγον δεξαμένη τὴν νῦν προσφοράν, Σὲ ὑμνοῦντας πόθῳ καθαγίασον καὶ βασιλείας Οὐρανῶν ἀξίωσον τοὺς ἐκβοῶντας·
Ἀλληλούϊα.

Κοντάκιον.
Γοργοϋπήκοε ταχείᾳ ἀντιλήψει σου, ἐκ πολεμίων με, σὺν ποίμνην ἐλευθέρωσον, ἀνυμνοῦσαν μεγαλεῖα σου Θεοτόκε, ὡς Τριάδι ὕμνον ᾄδω τὸν Τρισάγιον, Ἀρχαγγέλοις τε ὁμοῦ σὺν Πρωτοτόκοις τε, ἵνα κράζω σοι·
Χαίροις Γοργοϋπήκοε.

Ἕτερον.
Γοργοϋπήκοε ταχείᾳ ἀντιλήψει σου, ἐκ πολεμίων ὑμνολόγους ἐλευθέρωσον, ἀνυμνοῦντας μεγαλεῖα σου Θεοτόκε, ὡς Τριάδι ὕμνον ᾄδωμεν Τρισάγιον, Ἀρχαγγέλοις τε ὁμοῦ σὺν Πρωτοτόκοις τε, ἵνα κράζωμεν·
Χαίροις Γοργοϋπήκοε.

Χαιρετισμοί Άγιο Ιωάννη Μαξίμοβιτς, Αρχιεπίσκοπο Σαγκάης και Σαν Φρανσίσκο



Κοντάκιον. Ἦχος πλ. δ΄. Τῇ ὑπερμάχῳ.

Ὡς τῶν ὁσίων ἀσκητῶν τὸ ἐγκαλλώπισμα, ἀρχιερέων δὲ ἁγίων ἰσοστάσιον, ἀνυμνοῦμέν σε πανόλβιε Ἰωάννη· τῶν Ἁγίων γὰρ ἁπάντων ὥσπερ μέλισσα, ἐτρυγήσω ἀρετὰς καὶ κατεσκεύασας, μέλι πάντιμον· Χαίροις Ἁγίων ἀκροθίνιον.

Ἄνοιξόν μοι τὸ στόμα, ἐπαξίως ὑμνῆσαι, Ἰωάννη τῶν καμάτων σου γέρα (γ΄), ἀγγελικῶς γὰρ βιώσας ἐν γῇ, πῶς ἐξισχύσω ἐξειπεῖν ἅπαντα; Θάμβει πολλῷ δὲ συνεχόμενος, κραυγάζω σοι τοιαῦτα·

Χαῖρε, χαρὰ τῆς ἐμῆς καρδίας·

χαῖρε, τρυφὴ τῶν παρόντων στίχων.

Χαῖρε, τῆς Ῥωσσίας βλαστὸς εὐθαλέστατος·

χαῖρε, Ἐκκλησίας καρπὸς εὐωδέστατος.

Χαῖρε, τεῖχος τὸ ἀκράδαντον, ταῖς δαιμόνων προσβολαῖς·

χαῖρε, ἔλαφος ὠκύδρομος, ὄφεις κτείνουσα ποσί.

Χαῖρε, ὅτι Ἀγγέλων τὰς χορείας ζηλώσας·

χαῖρε, ὅτι δαιμόνων τὰς παγίδας διέδρας.

Χαῖρε, Μαρτύρων γέρα δραξάμενος·

χαῖρε, Θεοῦ τὴν χάριν δεξάμενος.

Χαῖρε, νοσούντων ταχὺς ἀντιλήπτωρ·

χαῖρε, ἀλγούντων ἀκέστωρ τυγχάνων.

Χαίροις, Ἁγίων ἀκροθίνιον.

Βλέπων καθαροτάτως, ὄμμασι σῆς καρδίας, προσκαίρων τὸ ἐπίπλαστον μάκαρ, ἐξ ἀπαλῶν ὀνύχων τῷ Χριστῷ, προέκρινας ἀκολουθεῖν πάντοτε· διὸ ὁλοσχερῶς ἀνατεθεὶς αὐτῷ, ἐκθύμως ἐβόας·

Ἀλληλούϊα.

Γνῶσιν θείαν ἐδέξω, καταστήσας τὸν νοῦν σου δεσπότην τῶν παθῶν Ἰωάννη· πάσης γὰρ ποιήσας καθαρόν, φαντασίας αἰσθητῶς Ἅγιε, σοφίας κοινωνὸς ἐγένου τῆς ἄνω· διὸ βοῶμεν·

Χαῖρε, πατὴρ ὀρφανῶν καὶ φύλαξ·

χαῖρε, προσφύγων τῶν σῶν προστάτα.

Χαῖρε, ταπεινώσεως τρόποις ὑψούμενος·

χαῖρε, ἀρετῶν ὁρμαθοῖς εὐωχούμενος.

Χαῖρε, καύχημα θεόσδοτον, τῶν Ἀγγέλων καὶ βροτῶν·

χαῖρε, κύδιστον ἀγλάϊσμα, ὀρθοδόξων κληρικῶν.

Χαῖρε, τῶν ἀσθενούντων ἀσφαλέστατον ἄκος·

χαῖρε, ὁ ἀρετῆς κατορθώσας τὸ ἄκρος.

Χαῖρε, Χριστοῦ τὸ ζείδωρον βλάστημα·

χαῖρε, πιστῶν ἀείζωον καύχημα.

Χαῖρε, κινδύνων ἡμᾶς ἐλυτρώσω·

χαῖρε, ἐχθρῶν τὰς ὀρδὰς ἐτροπώσω.

Χαίροις, Ἁγίων ἀκροθίνιον.

Δόλιχον διανύσας, τῆς προσκαίρου ζωῆς σου, ἀκτησίᾳ καὶ ταπεινοφροσύνῃ, ἀγρυπνίαις τε καὶ χαμευνίαις σοφέ, τὴν ψυχὴν ἐκάθηρας παθῶν Ὅσιε· Ἀγγέλων οὖν χορεύεις μελῳδίαις, ἐν ὑψίστοις κράζων·

Ἀλληλούϊα.

Ἔχομεν θεοφόρε, τῶν λειψάνων σου θήκην, ἀέναον πηγὴν ἰαμάτων, τὸ γὰρ ἄφθαρτον σῶμά σου σοφέ, ἐν αὐτῇ ὁρῶντες θαυμαστῶς σπεύδομεν, καὶ ἐκ περάτων γῆς συμφώνως ἐκβοῶμέν σοι τοιαῦτα·

Χαῖρε, λαμπρὸν τῆς Ῥωσσίας θρέμμα·

χαῖρε, δεινὸν τῶν δαιμόνων τραῦμα.

Χαῖρε, τῆς Χριστοῦ ἀγαθότητος πάροχε·

χαῖρε, τῆς αὐτοῦ ἱλαρότητος κάτοχε.

Χαῖρε, ὄρχαμε θεόσδοτε, τῶν σεπτῶν ἱεραρχῶν·

χαῖρε, κόσμημα καὶ καύχημα, ἱερέων εὐλαβῶν.

Χαῖρε, ὅτι εὐχαῖς σου φρυκτωρεῖς τοὺς ἐν σκότει·

χαῖρε, ὅτι πρεσβεύεις ὑπὲρ πάντων προθύμως.

Χαῖρε, Θεοῦ χαρίτων ἐξύφασμα·

χαῖρε, πιστῶν προσφύγων ἐξίλασμα.

Χαῖρε, τοῦ βίου χηρῶν τὰ τροφεῖα·

χαῖρε, πληρῶν τῶν πτωχῶν τὰ ταμεῖα.

Χαίροις, Ἁγίων ἀκροθίνιον.

Ζέων τῷ θείῳ πόθῳ, σεαυτὸν ἀπηρνήθης, Χριστῷ ἀκολουθήσας προφρόνως· παντευχίᾳ γὰρ καὶ ὅπλῳ τοῦ Σταυροῦ, τῶν ἐχθρῶν ἠφάνισας δεινὸν φρύαγμα· διὸ καὶ ἐκ βαθέων ἀνεκραύγαζες Θεῷ ἀπαύστως·

Ἀλληλούϊα.

Ἤρθης πρὸς θεωρίαν, ἐκ παθῶν χαμαιζήλων, ὑψώσας τὴν ψυχήν σου θεόφρον· καὶ συνόδου ἱερῶν πατέρων, λαβὼν ψήφους κανονικὰς Ἅγιε, ἀρχιερέων τοὺς θώκους ἐκλέϊσας, οἱ βοῶσι ταῦτα·

Χαῖρε, ποιμὴν λογικῶν προβάτων·

χαῖρε, ἰθύντωρ ἡμῶν βημάτων.

Χαῖρε, τῶν πιστῶν σελαγῶν τὰ συστήματα·

χαῖρε, ὁ τῆς πλάνης ἐκτέμνων βλαστήματα.

Χαῖρε, οἴαξ ὁ πολύστροφος, διασώζων τοὺς πιστούς·

χαῖρε, ὄασις θεόσταλτος, ἀναψύχουσα βροτούς.

Χαῖρε, παραμυθία τῶν ἐν θλίψεσιν ὄντων·

χαῖρε, ἡ θυμηδία τῶν εἰς σὲ ἐλπιζόντων.

Χαῖρε, σοφίας θείας πληρέστατος·

χαῖρε, καρπῶν τοῦ Πνεύματος ἔμπλεως.

Χαῖρε, καμνόντων κυβερνήτα·

χαῖρε, ἀλγούντων χαρὰ καὶ ἀκέστωρ.

Χαίροις, Ἁγίων ἀκροθίνιον.

Θησαυρὸς κεκτημένη, ἡ Χριστοῦ Ἐκκλησία, τὴν θήκην σεπτῶν σου λειψάνων, κεχηνότα στόματα αἱρετικῶν, δι’ αὐτῆς στομώσασα λαμπρῶς ἔπεισε, στομφάζοντα τὸ πρίν, ὑμνεῖν καὶ κράζειν νῦν συμφώνως·

Ἀλληλούϊα.

Ἴδιον οὐκ ἐκτήσω, ἐπὶ γῆς θεοφόρε, εἰ μὴ τὸν Χριστὸν Ἰωάννη, ἀκτησίας γὰρ ἐλευθερίαν ἐσχηκώς, ὑψιπέτης ὤσπερ ἀετὸς γέγονας, κατεποπτεύων οὐρανόθεν ἡμᾶς τοὺς βοῶντάς σοι ταῦτα·

Χαῖρε, ἐπόπτα τῆς θείας δόξης·

χαῖρε, διόπτα ἀῤῥήτου φέγγους.

Χαῖρε, ὀρθοδόξων δογμάτων ὁ θέμεθλος·

χαῖρε, οὐρανίων δραγμάτων ὁ πάροχος.

Χαῖρε, σύνοικε καὶ σύσκηνε, τῶν ἁγίων ἀσκητῶν·

χαῖρε, σύμψηφε καὶ σύνοχε, τῶν σεπτῶν ἱεραρχῶν.

Χαῖρε, τῆς ἀκτησίας ἡ πολύολβος κτῆσις·

χαῖρε, τῆς ἀθυμίας ἡ θεόσδοτος λύσις.

Χαῖρε, ὁ λύων βρότεια πταίσματα·

χαῖρε, ὁ παύων δαίμονας φρύαγμα.

Χαῖρε, Χριστοῦ Ἐκκλησίας κοσμήτωρ·

χαῖρε, σοφὲ Θεοτόκου ὑμνήτωρ.

Χαίροις, Ἁγίων ἀκροθίνιον.



Κῆρυξ φωτοχυσίας, τῆς ἀΰλου ἐγένου, ἐγγίσας τῷ Θεῷ μυστιπόλε, σεπτῶν δὲ φοιτητῶν σου τὸν χορόν, ὁδηγεῖς πρὸς γνῶσιν θεϊκὴν ἅπαντας, οἳ ὁμοθυμαδὸν σὺν σοὶ τῷ Σωτῆρι βοῶμεν·

Ἀλληλούϊα.

Λίαν ἐξουδενώσας, σεαυτὸν θεηγόρε, τῶν καλῶν ἐμιμήσω τοὺς τρόπους· περὶ γὰρ μεγαλωσύνης τοῦ Θεοῦ, ἀξίως διαλέγεσθαι, οὕτως ἐξίσχυσας· διὸ σὲ θεηγόρε, κατὰ χρέος ἐκβοῶμεν ταῦτα·

Χαῖρε, λαμπρὸν Ἐκκλησίας κύδος·

χαῖρε, στεῤῥὸν μοναζόντων τεῖχος.

Χαῖρε, τῶν πιστῶν ὁδηγὸς ἀσφαλέστατος·

χαῖρε, τῶν πτωχῶν πλουτιστὴς προμηθέστατος.

Χαῖρε, ὄρχημα καὶ μέλισμα, τὸ ἐμπνέον τοὺς πιστούς·

χαῖρε, ὄρμημα θεόσταλτον, πρὸς ἀγῶνας ἀνδρικούς.

Χαῖρε, ὁ ταπεινώσας τὴν ὀφρὺν τῶν δρακόντων·

χαῖρε, ὁ ἐκνευρίσας τὰς ὀρδὰς τῶν δαιμόνων.

Χαῖρε, Τριάδος κῆρυξ θερμότατος·

χαῖρε, λαμπτὴρ ἀστέρος λαμπρότερος.

Χαῖρε, πραΰτητος τρόποις ἐμπρέπων·

χαῖρε, γλυκύτητος πλήρης ὑπάρχων.

Χαίροις, Ἁγίων ἀκροθίνιον.

Μωϋσῆς ὥσπερ νέος, ἐντολὰς τοῦ Κυρίου, ἐνέγραψας καρδίαις λιθίναις· καὶ σαρκίνας ἀναδείξας αὐτάς, ὁδηγεῖς πρὸς ἀγάπησιν Θεοῦ ἁπάσας· ὅθεν, σοὶ τῷ πατρὶ ἡμῶν εὐγνωμόνως ἐκβοῶμεν·

Ἀλληλούϊα.

Νέος ὢν τοῖς νῦν χρόνοις, ἀλλ’ οὐχὶ καὶ τοῖς τρόποις, τοῖς θείοις ἡμιλλήσω πατράσι· παλαιῶν γὰρ Ἁγίων τοῖς χοροῖς, συγχορεύεις νῦν ἐν οὐρανοῖς Ὅσιε· τὰ ἴσα ἀπολαύων αὐτοῖς βραβεῖα· διό σοι βοῶμεν·

Χαῖρε, πυρσὲ ὁδηγῶν ἐν σκότει·

χαῖρε, ἀστὴρ καταυγάζων φρένας.

Χαῖρε, ἀρετῶν ὁ ἐκφαίνων τὴν ἔλλαμψιν·

χαῖρε, ἐμπνευστὰ τῶν πιστῶν πρὸς σὴν μίμησιν.

Χαῖρε, εὔσπλαγχνε προσφύγων σου, εἰσακούων τὰς λιτάς·

χαῖρε, γέφυρα ἁπάντων, διαπορθμεύων προσευχάς.

Χαῖρε, ἄϋλε νόα, ὑμνηπόλε τῶν ἄνω·

χαῖρε, ἄνθρωπε θεῖε, φαεσφόρε τῶν κάτων.

Χαῖρε, νηῶν λιμὴν ὁ ἀκύμαντος·

χαῖρε, χαρὰ βροτῶν ἡ ἀμέτρητος.

Χαῖρε, βροτείας φθορᾶς ἀναιρέτα·

χαῖρε, παγίδων ἐχθροῦ καθαιρέτα.

Χαίροις, Ἁγίων ἀκροθίνιον.

Ξενωθεὶς τῆς πατρίδος, καὶ οἰκείων τρισμάκαρ, ἐν ξένῃ ἐπορεύθης ἀσμένως· διὰ τοῦτο γὰρ προφθάνεις τὰς εὐχάς, πάντων ἡμῶν ὡς περιθέων γῆν ἅπασαν, καὶ συνεγείρεις τοὺς λαούς, αὐτῆς κραυγάζειν τῷ Σωτῆρι·

Ἀλληλούϊα.

Οἰκουμένης καυχῶνται, Ἐκκλησίαι εὑροῦσαί σε, ὡς θεῖον αὐτῶν ποιμενάρχην· τῆς Σανγκάης γὰρ καὶ τῆς Ἀμερικῆς, ὡς καὶ Εὐρώπης τοὺς θώκους ἐκλέϊσας· οἳ ὡς προστάτην σε δικαίως θεωροῦσαι, βοῶσί σοι τοιαῦτα·

Χαῖρε, χαρᾶς θεϊκῆς δοχείου·

χαῖρε, ἑσμοῦ δαιμονίων θρῆνος.

Χαῖρε, ἀετὲ οἰκουμένης ὑπόπτερε·

χαῖρε, πρεσβευτὰ Ἐκκλησίας ὑπέρτερε.

Χαῖρε, ὅτι καὶ ὁρώμενος ἱλαρύνεις τοὺς πιστούς·

χαῖρε, ὅτι ἀσπαζόμενος ἁγιάζεις νῦν αὐτούς.

Χαῖρε, ὅτι ἐδρέψω σῶν καμάτων βραβεῖα·

χαῖρε, ὅτι Ὁσίων ἀνεμάξω τὰ ἆθλα.

Χαῖρε, θαυμάτων ῥοῦς ἀνεξάντλητος·

χαῖρε, παθῶν λουτὴρ ἀκαταίσχυντος.

Χαῖρε, ναοῦ Θεοτόκου δομήτωρ·

χαῖρε, αὐτῆς διὰ βίου ὑμνήτωρ.

Χαίροις, Ἁγίων ἀκροθίνιον.

Πᾶσα βρότειος γλῶσσα, πρὸς ὕμνον κινείσθω, τῶν σῶν θαυμασίων παμμάκαρ· πῶς ἐν σώματι γὰρ ἀσθενεῖ, πρὸς ἀοράτους συμπλοκὰς ἐχώρησας Ἅγιε; Διὸ νῦν δοξαζόμενος, ἐν Ἐκκλησίᾳ πρωτοτόκων ἀκούεις·

Ἀλληλούϊα.

Ῥητορεύων σιωπῇ σου, ὑπερήρθης ῥητόρων, πολυβόων μωρὰς φληναφίας· ἀπεδείκνυς γὰρ ὄντως σοφέ, ὅτι· εὖ βιούντων, οὐ λαλούντων ἡ χάρις, ἀκολουθοῦντες· ὅθεν τὸ παράδειγμά σου ἐκβοῶμεν·

Χαῖρε, ψυχῶν ἀναιρῶν τοὺς ῥύπους·

χαῖρε, πιστῶν ὁδηγὸς καὶ σέλας.

Χαῖρε, φιλοσόφων ἐλέγχων τὴν ἄνοιαν·

χαῖρε, εὐσεβούντων εὐφραίνων διάνοιαν.

Χαῖρε, ὅτι σὺ ἐπλήρωσας, οὐρανίους καλιάς·

χαῖρε, ὅτι σὺ ἐχάλασας, τῶν δαιμόνων στρατιάς.

Χαῖρε, ὅτι τοῖς τρόποις σου ἐδίδασκες μᾶλλον·

χαῖρε, ὅτι ἐδόξασας Χριστὸν ὑπὲρ ἄλλον.

Χαῖρε, ποιμὴν λαοῦ ἀγγελόμορφε·

χαῖρε, νοῶν ἀΰλων συγκάθεδρε.

Χαῖρε, στομώσας αἱρέσεων λήρους·

χαῖρε, πιστῶν φαιδρύνας τοὺς δήμους.

Χαίροις, Ἁγίων ἀκροθίνιον.

Στήλη ἔμψυχος ὤφθης, βιοτῆς ἐναρέρου, ὁδηγῶν τὸν λαὸν ἐν ἐρήμοις, ἱκανὴ γὰρ καὶ μόνη σοφέ, τῆς σῆς ὄψεως θέα, τοῖς πιστοῖς ἧν τυπῶσαι, πάσης ἀρετῆς ὑπόθεσιν· διὸ πάντες συμφώνως ἐκβοῶμεν·

Ἀλληλούϊα.

Τεῖχος ἄῤῥηκτον ὤφθης, οἰκουμένης τρισμάκαρ, καὶ πάντων τῶν πιστῶν σου προσφύγων· ἐπὶ σὲ γὰρ τὰ βέλη τοῦ πονηροῦ, ἀπηνῶς προσκρούοντα σοφὲ ἅπαντα ἀφανιοῦνται· ἡμεῖς δὲ πόθῳ σοι βοῶμεν ταῦτα·

Χαῖρε, ὁ στῦλος τῆς ἐγκρατείας·

χαῖρε, τὸ τεῦχος τῆς ἡσυχίας.

Χαῖρε, οἰκουμένης σεμνὸν ἀγαλλίαμα·

χαῖρε, Ἐκκλησίας ἡδύπνουν θυμίαμα.

Χαῖρε, σὺ γὰρ ἐξηφάνισας, τῶν ἐχθρῶν τὰς προσβολάς·

χαῖρε, σὺ γὰρ κατεφαίδρυνας, τῶν πιστῶν συναγωγάς.

Χαῖρε, ὁ τοῦ βελίαρ ἐκμειώσας τὸ θράσος·

χαῖρε, ὁ τῆς Τριάδος ἀναμέλψας τὸ κράτος.

Χαῖρε, πιστῶν θερμὸν καταφύγιον·

χαῖρε, στεῤῥὸν λαοῦ ἀμυντήριον.

Χαῖρ,ε σοφὲ μυστιπόλε τῶν ἄνω·

χαῖρε, λαμπρὲ μυστολέκτα ἀῤῥήτων.

Χαίροις, Ἁγίων ἀκροθίνιον.

Ὑπὸ σῶν ψευδαδέλφων, ὡδηγήθης ἀφρόνως, εἰς δίκας ἀδίκους θεόφρον, καὶ ἑλκόμενος ἐπὶ τοῦ Σταυροῦ, ὡς ἀρνίον τοῦ Χριστοῦ ἄκακον, οὐδόλως ἀνταπέδωκας· ἀλλ’ ἔπεισας αὐτοὺς σὺν σοὶ κραυγάζειν·

Ἀλληλούϊα.

Φωτοβόλοις εὐχαῖς σου, δαδουχεῖς οἰκουμένην, λαμπρὲ τοῦ Χριστοῦ ἱεράρχα· τῶν θαυμάτων γὰρ ταῖς προχοαῖς, καταρδεύεις αὐχμῶσαν γῆν ἅπασαν· σὺν πόθῳ οὖν κραυγάζοντες, γηθόμενοι βοῶμεν ταῦτα·

Χαῖρε, λαμπτὴρ νοητοῦ ἡλίου·

χαῖρε, φωστὴρ τοῦ ἀδύτου φέγγους.

Χαῖρε, τοῦ φωτὸς καθαρώτατον κάτοπτρον·

χαῖρε, τῶν ἀγρῶν οὐρανίων τὸ ἄροτρον.

Χαῖρε, σὺ γὰρ κατεμάρανας, τοὺς πολέμους τῶν παθῶν·

χαῖρε, σὺ γὰρ ἐξηφάνισας, φάλαγγας τῶν δυσμενῶν.

Χαῖρε, ὁ τῆς Ῥωσσίας τιμαλφέστατος γόνος·

χαῖρε, ὁ τῶν δαιμόνων ἀνυπόστατος πόνος.

Χαῖρε, κρουνὲ θαυμάτων ἀσίγαστε·

χαῖρε, λιμὴν πλωτήρων ἀκύμαντε.

Χαῖρε, ἀστὴρ τοὺς ἐν σκότει φωτίζων·

χαῖρε, κραυγὰς τῶν πιστῶν εἰσακούων.

Χαίροις, Ἁγίων ἀκροθίνιον.

Χαμευνίας τοὺς πόνους, ἐκαρτέρεις ἀσμένως, ἀΰλως βιώσας τρισμάκαρ· τὴν ἀγάπην γὰρ τῇ προσευχῇ, συναρμόσας ἐγκρατεία τε πάνσοφε, παθῶν ψυχήν σου ἐκάθηρας· διὸ Χριστῷ ἐβόας·

Ἀλληλούϊα.

Ψαλμικῶς ἐκολλήθη, ἡ ψυχή σου ὀπίσω, Χριστοῦ τοῦ οὐρανίου Νυμφίου· δεξιὰ γὰρ αὐτοῦ ἀληθῶς, ἀντελάβετό σου τῆς ζωῆς πάνσοφε, καὶ διὰ τοῦτο ἅπαντες προσάδομέν σοι ταῦτα·

Χαῖρε, δι’ οὗ τὸ φῶς καθορᾶται·

χαῖρε, δι’ οὗ ἡ ἀχλὺς διασπᾶται.

Χαῖρε, ἡ πηγὴ τῶν θαυμάτων πολύκρουνος·

χαῖρε, ἡ πληγὴ τῶν δαιμόνων ἀνίατος.

Χαῖρε, δῶρον τὸ θεόσδοτον, Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ·

χαῖρε, φερωνύμως ἅπαντας, χαριτώσας τοὺς πιστούς.

Χαῖρε, κλέος καὶ δόξα, τῆς βροτῶν κληρουχίας·

χαῖρε, τεῦχος καὶ ὅπλον, κατ’ ἐχθρῶν τυραννίας.

Χαῖρε, πολλοὺς τῆς πλάνης λυτρούμενος·

χαῖρε, χαρᾶς πληρῶν προσκυνούμενος.

Χαῖρε, τρυφὴ τῆς πιστῶν διανοίας·

χαῖρε, χαρὰ τῆς ἐμῆς οὐδενίας.

Χαίροις, Ἁγίων ἀκροθίνιον.

Ὦ θεσπέσιε Πάτερ, Ἰωάννη θεόφρον, Ἁγίων ἀκροθίνιον θεῖον (γ΄), προσδεξάμενος ἡμῶν οἰμωγάς, ἀπὸ πάσης ῥῦσαι συμφορᾶς ἅπαντας, καὶ σωτηρίας εὔθυνον ὁδοὺς ἡμῖν, ἵνα βοῶμεν·

Ἀλληλούϊα.

Friday, December 11, 2015

Γιατί να λέμε τους Χαιρετισμούς της Παναγίας.....


Ενθυμούμαι μία θεία η οποία είχε την καλή διάθεση να πλένει τους κεκοιμημένους και τους νεκρούς, και ακόμα και αυτούς τους ζητιάνους τους εγκαταλελειμμένους σε οποιοδήποτε μέρος της πόλεως, αρκεί να την φώναζαν. Μέσω του συζύγου της, ήξερε ορισμένες φορές, και αντιλαμβανόταν τον θάνατον αυτών των ανθρώπων, τους έπλενε, τους καθάριζε, τους ετοίμαζε, έτοιμοι για να τους κηδέψουν την επομένη μέρα.

Ξέρετε κάποτε μου είπε ένα μυστικό της. – Έχει κοιμηθεί τώρα αυτή. Δεν πρόκειται να μας ακούσει, ούτε και να υπερηφανευτεί γι’ αυτό που θα πούμε.

– Μια φορά που προσηύχετο, την ανέβασε ο Θεός στο ταβάνι! Η αμοιβή για τους κεκοιμημένους. Για την περιποίηση αυτή. Η αμοιβή για τους γέροντες και τις γερόντισσες που είναι κατάκοιτες. Αυτό είναι το μάθημα. Διότι όταν τους ξέπλενε, έλεγε τους Χαιρετισμούς.

Να το θυμάστε αυτό. Και υπάρχουν και μερικές ψυχές οι οποίες λένε και ομολογούνε σήμερα, ότι τους Χαιρετισμούς φροντίζουν να τους λένε όλη την ημέρα, όποτε ευκαιρούν και όποτε τους δίνεται αυτή η δυνατότητα, μέσα στην πληθώρα βέβαια των υποχρεώσεων που έχει μια μητέρα μέσα σένα σπίτι και σε μια οικογένεια.

Είθε όλοι σας ως γυναίκες, κυρίως σε σας απευθύνομαι, και τις μικρές και τις μεγάλες, να της μοιάσετε, και θα έχετε αμοιβή και καλήν απολογία μπροστά στο φοβερό βήμα του Χριστού, διότι σύμφωνα με το μ’ αυτό που θα ύστερα οι ψάλτες μας εδώ, θα απαγγείλουν και που το διαβάζετε και σεις στα σπίτια σας, το «Άσπιλε, αμόλυντε, άφθορε, άχραντε, αγνή Παρθένε», θα έρθει η Παναγία στην απολογία μας ενώπιον του φοβερού βήματος του Χριστού, και θα σταθεί συνήγορος και θα μας υπερασπιστεί για να κερδίσουμε την αιώνια ζωή. Αυτή την αιώνια ζωή, μέσω της αγάπης μας προς την Υπεραγία Θεοτόκο, που φαίνεται και με την απαγγελία των Χαιρετισμών, είθε να την αξιωθείτε όλοι σας, και μαζί με σας, και μεις.

Θαύματα της Παναγίας Μαλεβῆς


Πάρνωνας, τὸ κατάφυτο Βουνὸ τῆς Κυνουρίας μὲ τὰ πολλὰ μοναστήρια, φιλοξενεῖ στὴ βορεινὴ τοῦ πλευρὰ τὴν ἱερὰ μονὴ τῆς Παναγίας Μαλεβῆς.

Ἡ θεομητορικὴ εἰκόνα τῆς Κοιμήσεως, ποὺ φυλάσσεται σ᾿ αὐτή, ἡ μυροβλύτισσα καὶ θαυματουργή, ἔχει σαγηνεύσει τὶς τελευταῖες δεκαετίες τὸ πανελλήνιο.

Τὸ ἅγιο μύρο ἀναβλύζει εὐωδιαστὸ ἀπὸ τὴν ἁγία εἰκόνα. Συχνὰ εἶναι τόσο πολύ, ὥστε κατεβαίνει στὸ προσκυνητάρι καὶ φθάνει μέχρι τὸ δάπεδο τοῦ ναοῦ.

Ἡ γυναίκα μὲ τὸ μύρο. 

Ὁ ἀείμνηστος λαϊκὸς ἱεροκήρυκας Δ. Παναγόπουλος, ὁ ὁποῖος συντέλεσε πολὺ στὴ διάδοση τοῦ θαυμαστοῦ αὐτοῦ γεγονότος, διηγεῖται τὴν ἐντυπωσιακὴ γνωριμία του μὲ τὸ ἅγιο μύρο καὶ τὸ μοναστήρι τῆς Μαλεβῆς:

Μετὰ τὸ τέλος μίας ὁμιλίας μου, μὲ πλησιάζει κάποια ἄγνωστη μαυροφορεμένη γυναίκα. Κρατοῦσε στὸ χέρι λευκὸ φάκελο μὲ ἀρκετὸ μπαμπάκι, ποὺ ἀνέδιδε μία πρωτόγνωρη εὐωδιά. Μοῦ τὸ προσφέρει καὶ μοῦ λέει:

- Κύριε Παναγόπουλε, αὐτὸ εἶναι μπαμπάκι μὲ ἅγιο μύρο ἀπὸ τὴ θαυματουργὴ εἰκόνα τῆς Παναγίας τῆς μονῆς Μαλεβῆς, ποὺ βρίσκεται στὸ Ἄστρος τῆς Κυνουρίας. Σᾶς τὸ στέλνουν σὰν εὐλογία καὶ σᾶς περιμένουν νὰ πᾶτε.

Τὸ πῆρα, τὸ ἀσπάστηκα καὶ τὸ ὀσφράνθηκα. Ἔνοιωσα μία ἀσυνήθιστη καὶ ἀπερίγραπτη εὐωδία.

Σ᾿ ἕνα ἀκριβῶς χρόνο μὲ πλησιάζει πάλι μετὰ τὴν ὁμιλία μου μία ἄγνωστη μαυροφορεμένη γυναίκα, ἡ ὁποία μου προσφέρει καὶ μοῦ ἐπαναλαμβάνει ὅ,τι καὶ τὴν πρώτη φορά.

Τὸν τρίτο χρόνο συνέβη πάλι τὸ ἴδιο. Τότε, σὰν νὰ ξύπνησα ἀπὸ λήθαργο, ἀναρωτήθηκα ποιὰ νὰ ἦταν αὐτὴ ἡ γυναίκα ποὺ μὲ ἐπισκέφθηκε γιὰ τρίτη ἤδη φορά!

Τὸ 1970 ἀξιώθηκα νὰ κάνω ἕνα προσκύνημα στὴ μονὴ τῆς Μαλεβῆς. Πρὶν ἀκόμη μπῶ στὸ μοναστήρι, μὲ ὑποδέχτηκε τὸ οὐράνιο ἐκεῖνο ἄρωμα ποὺ πρὶν τρία χρόνια εἶχα ὀσφρανθεῖ ἀπὸ τὸ μπαμπάκι τῆς μαυροφορεμένης γυναίκας.

Ἡ συγκίνησή μου τὴ βραδιὰ ἐκείνη στὸ μοναστήρι ἦταν ἀπερίγραπτη. Ὓστερ᾿ ἀπ᾿ αὐτὸ ἐφοδιάστηκα μὲ φωτογραφίες καὶ κράτησα στοιχεῖα γιὰ τὴ μονὴ καὶ τὴν ἱερὴ εἰκόνα, μὲ σκοπὸ νὰ βοηθήσω κι ἐγὼ στὴ διάδοση τοῦ θαυμαστοῦ γεγονότος».

Ἡ θεραπεία τῆς δόκιμης μοναχῆς. 

Μεταξὺ τῶν πολλῶν καὶ ποικίλων θαυμάτων ποὺ ἐνεργεῖ ἡ χάρη τῆς Παναγίας Μαλεβῆς, εἶναι χαρακτηριστικὴ ἡ θεραπεία τῆς δόκιμης μοναχῆς Βερονίκης, στὴ μονὴ ἁγίου Ἰωάννου Θεολόγου, στὸν συνοικισμὸ τοῦ Παπάγου:

Ἡ Βερονίκη ἔπασχε ἀπὸ καρκίνο. Εἶχε νοσηλευθεῖ πολλὲς φορὲς στὸ νοσοκομεῖο τῆς Βούλας. Τελικὰ ἐπέστρεψε στὴ μονή της, παράλυτη στὰ χέρια καὶ στὰ πόδια, γιὰ νὰ πεθάνει ἐκεῖ.

Οἱ μοναχὲς συμφώνησαν νὰ καρεῖ μεγαλόσχημη τὴν Τετάρτη, 8 Μαρτίου 1970, γιὰ νὰ «φύγει» σὰν μοναχή. Ὁ γιατρὸς ὅμως δὲν ἔδινε πολλὰ περιθώρια ζωῆς, γι᾿ αὐτὸ ἀποφασίστηκε νὰ γίνει ἡ κουρὰ τὴν Κυριακή της 5ης Μαρτίου στὸν ἑσπερινό.

Thursday, December 10, 2015

Θαύμα της Παναγίας Σπηλιώτισσας


Στὸ μοναστήρι τῆς Σπηλιᾶς τῶν Ἀγράφων ὑπάρχει μία θαυματουργὴ εἰκόνα τῆς Παναγίας, ποὺ βρέθηκε τὸ 1904 μὲ τρόπο θαυμαστὸ ἀπὸ τοὺς ἀδελφοὺς Ἀθανάσιο καὶ Παρθένιο. Στὰ χρόνια της τουρκικῆς σκλαβιᾶς, ὅλος ὁ θεσσαλικὸς κάμπος ἔχει προσκυνήσει τὸν Τοῦρκο. Στὸ μοναστήρι ὅμως τῆς Παναγίας τῆς Σπηλιώτισσας, πυργωμένο σὰν ἀετοφωλιὰ σὲ μίαν ἀπρόσιτη κορυφὴ τῶν Ἄγραφων, δὲν ἔχει πατήσει ὁ κατακτητής.

Γιὰ νὰ φτάσεις ὡς ἐκεῖ ἔπρεπε νὰ περάσεις ἕνα κατηφορικὸ μονοπάτι, ἀπότομο καὶ πλαγιαστό, ποὺ ἴσα-ἴσα χωροῦσε ἕνας ἄνθρωπος. Κάτω ἔχασκε ἡ ἄβυσσος.

Στὸ πανηγύρι τῆς μονῆς, τὸν Δεκαπενταύγουστο, μερικοὶ εὐλαβεῖς προσκυνητὲς ἔβλεπαν τὴν ἴδια τὴν Παναγία. Τὴν ἔβλεπαν νὰ στέκεται πελώρια στὴν ἄκρη τοῦ γκρεμοῦ μὲ ἀνοιχτὰ τὰ χέρια, τεῖχος γι᾿ αὐτοὺς ποὺ πήγαιναν νὰ τὴν τιμήσουν, μὴν ξεγλιστρήσει κανεὶς στὸ βάραθρο. Λένε ἀκόμη πὼς κανεὶς ποτὲ δὲν χάθηκε ἀπ᾿ ὅσους κατευθύνονταν ἐκεῖ.

Τὸ μοναστήρι λοιπὸν εἶχε γίνει καρφὶ στὸ μάτι τῶν ἀπίστων. Τὸ εἶχαν καημό. Ὁλόκληρη τουρκιὰ νὰ σκοντάφτει σὲ λίγες πέτρες καὶ ντουβάρια!

Μὰ πῶς νὰ φτάσουν ὡς ἐκεῖ; Ἐκτὸς ἀπ᾿ τὴν κοπιαστικὴ πορεία -ἤθελαν δυὸ μέρες δρόμο ἀπὸ τὸ Μουζάκι σὲ μέρη ἄγνωστα καὶ ἀφιλόξενα -, ἔπρεπε νὰ περάσουν ἐκεῖνο τὸ ἀπόκρημνο μονοπάτι. Κι ἂν κυλήσει κανεὶς στὸν κατήφορο καὶ παρασύρει κι ἄλλους, καὶ γίνει πανικὸς καὶ χαθοῦν οἱ γενίτσαροι;

Σκέφτηκαν νὰ τοὺς κάνουν ἀποκλεισμό. Πόσο ὅμως θὰ κρατοῦσαν; Θὰ ῾ρχόταν ὁ χειμώνας, θὰ ἔπεφτε ἕνα μπόι χιόνι καὶ θά ῾πρεπε νὰ φύγουν. Ὕστερα ἐκεῖνοι οἱ κατσικάνθρωποι τῶν γύρω χωριῶν θὰ σκαρφάλωναν ἀπὸ ἄλλου καὶ θὰ ἔφταναν ὡς ἐκεῖ. Ἄσε ποὺ τὰ κελάρια τῆς μονῆς θὰ ἦταν γεμάτα. Μὰ κι ἐκεῖνα τὰ σκυλιὰ τὶς πιὸ πολλὲς ἡμέρες τοῦ χρόνου νηστεύουν τοῦ θανατᾶ. Καρφὶ δὲν θὰ τοὺς καιγόταν, ἂν τοὺς πολιορκοῦσαν.

Στέλνουν λοιπὸν μήνυμα στοὺς μοναχούς της Σπηλιᾶς - πρᾶγμα ποὺ καὶ παλιὰ τὸ εἶχαν κάνει -γιὰ νὰ ῾ρθοῦν νὰ προσκυνήσουν, νὰ ὑποταγοῦν. Κανένα ὅμως ἀποτέλεσμα. Ὡς κι ὁ δεσπότης τοὺς ἔστειλε μήνυμα νὰ κατέβουν καὶ νὰ ὑποταγοῦν, κρατώντας βέβαια τὴν πίστη τους, ἀλλὰ ἐκεῖνοι ἀποκρίθηκαν:

- Ἅγιε Δέσποτα, σὲ νοιώθουμε καὶ σὲ καταλαβαίνουμε. Ὁ δρόμος σου εἶναι Γολγοθᾶς. Κάνε σὺ τὸ χρέος σου, κι ἄσε νὰ κάνουμε κι ἐμεῖς τὸ δικό μας.

Τέλος οἱ τοῦρκοι ἀποφάσισαν νὰ τοὺς χτυπήσουν. Ἕνα πρωὶ οἱ καλόγεροι βρέθηκαν ζωσμένοι ἀπὸ τοὺς ἀπίστους.

- Ἀνοῖξτε! τοὺς φώναξαν. Φίλοι εἴμαστε. Θὰ μποῦμε σὰν ἐπισκέπτες.

- Ἄπιστους δὲν δέχεται ἡ χάρη της, ἀποκρίθηκαν οἱ μοναχοί.

Ὕστερα ἀμπάρωσαν τὶς πόρτες, ταμπουρώθηκαν καὶ ἄρχισε ἡ μάχη· οἱ χαράδρες ἀντιλάλησαν ἀπὸ τὸ ντουφεκίδι. Κάποτε ὅμως οἱ βαρεῖες πόρτες ὑποχώρησαν καὶ οἱ Ἀγαρηνοὶ ὄρμισαν μέσα με ἀλαλαγμούς· οἱ καλόγεροι δὲν εἶχαν πιὰ ντουφέκια, βόλια, μπαρούτι. Ἅρπαξαν μαχαίρια, ξύλα καὶ πέτρες. Ὁ ἀγώνας ἦταν ἄνισος, καὶ τὸ αἷμα δὲν ἄργησε νὰ πορφυρώσει τὰ τριμμένα καὶ σκονισμένα ράσα.

Ὁ ἡγούμενος ἦταν τὴν ὥρα ἐκείνη στὸ ἱερὸ κι ἔκανε τὴν κατάλυση. οἱ ἄπιστοι τὸν ἅρπαξαν, τὸν ἔδεσαν, τὸν βασάνισαν. Ὕστερα ἔκαψαν καὶ ποδοπάτησαν τὶς ἁγίες εἰκόνες καὶ πῆγαν κι ἔφεραν τὸ ἅγιο δισκοπότηρο, ποὺ εἶχε ἀκόμη μέσα τὴν ἁγία μετάληψη. Ἕνας Τοῦρκος τότε τὸ ἅρπαξε καὶ τὸ πέταξε στὸν γκρεμό.

- Σκυλί! οὔρλιασε ὁ γέροντας, καὶ τὰ μάτια του γέμισαν δάκρυα.

Ἕνα χαντζάρι ἀνέμισε στὸν ἀέρα καὶ κατεβαίνοντας ἔκοψε τὸ κεφάλι τοῦ ἡγουμένου.

Τρεῖς ἡμέρες οἱ γενίτσαροι γλεντοῦσαν τὴ νίκη τους. Κι ὅταν κουράστηκαν νὰ γλεντοῦν, ξεκίνησαν γιὰ τὸν κάμπο.

Ἡ εἴδηση τῆς καταστροφῆς ἔπεσε στὴν περιοχὴ σὰν κεραυνός. -Οἱ Τοῦρκοι πάτησαν τὸ μοναστήρι τῆς Παναγιᾶς!

- Καὶ θαῦμα;

- Δὲν ἔγινε.

- Τίποτε;

- Τίποτε.

Μπροστά, πάνω σὲ μία λεία πέτρα ἦταν, σφηνωμένο λές, τὸ ἅγιο δισκοπότηρο. Ἦταν τὸ δισκοπότηρο τῆς Σπηλιᾶς. Μέσα του ἀνέπαφη μοσχοβολοῦσε ἡ τελευταῖα μετάληψη, ποὺ δὲν πρόφτασε ὁ ἡγούμενος νὰ καταλύσει.

Ὁ παπὰς ἔτρεμε. Ὅλοι τους τώρα ἔκλαιγαν. Ἦταν μάρτυρες ἑνὸς θαύματος.

Ὁ παπὰς σήκωσε εὐλαβικὰ τὸ δισκοπότηρο κι ἄρχισαν τὸν ἀνήφορο. Τὸ τσοπανόπουλο ἀνέβηκε πετώντας, εἰδοποίησε τὸ χωριὸ καὶ χτύπησαν χαρμόσυνα τὴν καμπάνα. Ὕστερα βγῆκαν νὰ τοὺς προϋπαντήσουν.

Τὴν ἄλλη ἡμέρα ξεκίνησαν ὅλοι γιὰ τὸ μοναστήρι. Οἱ παπάδες λαμπροφορημένοι, τὰ ἑξαπτέρυγα, τὰ θυμιατὰ καὶ κόσμος πολύς. Ἐκεῖ ἀποθέσανε τὸ ἅγιο δισκοπότηρο, λειτουργήθηκαν καὶ δόξασαν τὴν Παναγία Σπηλιώτισσα γιὰ τὸ θαῦμα της.

Τὸ τσοπανόπουλο ἀπὸ κείνη τὴν ἡμέρα ἔμεινε στὸ μοναστήρι καὶ τὸ ξανάνοιξε ὕστερ᾿ ἀπὸ τὴν καταστροφή. Ἦταν διαλεγμένος ἀπὸ τὴν Παναγία. Ἔγινε καλόγερος, κι ὅταν ἀργότερα γέμισε ἡ Σπηλιὰ ἀπὸ μοναχούς, ἦταν ἕνας ἐνάρετος καὶ φωτισμένος ἡγούμενος. Καὶ δὲν ἔπαυε νὰ διηγεῖται μὲ ἁπλότητα καὶ ταπείνωση τὸ θαῦμα ποὺ ἀξιώθηκε νὰ δεῖ.

Ἀπὸ τότε ἡ Παναγία πάντα θὰ κάνει καὶ κάποιο θαῦμα στὸ πανηγύρι της.

6''ΤΟ ΓΕΡΟΝΤΙΚΟΝ' (Η ΣΟΦΙΑ ΤΩΝ ΑΣΚΗΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ)



Η Ακολουθία των Εγκωμίων εις τον Άγιον και Θαυματουργόν Σπυρίδωνα



Στάσις α΄. Ἦχος πλ. α΄. Ἡ ζωὴ ἐν τάφῳ.

Μακαρίζομέν σε, Ἱεράρχα Χριστοῦ, καὶ τιμώμεν τὴν σορὸν τῶν λειψάνων σου, ὡς πηγάζουσα ἰάματα πιστοῖς.

Μακαρίζομέν σε, Ἱεράρχα Χριστοῦ, καὶ τιμώμεν τὴν σορὸν τῶν λειψάνων σου, ὡς προχέουσαν ἰάσεων πηγάς.

Μακαρίζομέν σε, ὼ Σπυρίδων σοφέ, καὶ τιμῶμεν τὴν ἀγίαν σου λάρνακα, δι’ ἧς πᾶσι τὰς ἰάσεις χορηγεῖς.

Μακαρίζομέν σου, τὴν ἁγίαν ψυχήν, ἥν εἰς ἄνω μετὰ δόξης οἱ Ἄγγελοι, προσεκόμισαν τῷ πάντων βασιλεῖ.

Μακαρίζομέν σε, τῶν ποιμένων φωστήρ, ἐκκλησίας ὀχυρότατον ἕδρασμα, Ἱεράρχα καὶ δογμάτων θησαυρέ.

Τῶν πρᾳέων τύπος, ἀναδέδειξαι σύ, καὶ πασῶν τῶν ἀρετῶν τὸ θησαύρισμα, βασιλείας Ἱεράρχα κοινωνέ.

Ἐκ ποιμνίου ὥσπερ, τὸν Δαυΐδ ὦ σοφέ, ὁ τῶν πάντων Ἱεράρχης καὶ Κύριος, σὲ ἀνέθετο εἰς ποίμνην λογικήν.

Τοῦ Δαυΐδ τὸ πρᾶον, μιμησάμενος σύ, καὶ τὸ ἄπλαστον Μωσέως μιμούμενος, ἀνεδείχθης ὅλος οἶκος τοῦ Θεοῦ.

Ζῇς καὶ μετὰ μόρον, ὥσπερ ἔφη Χριστός· ὁ πιστεύων εἰς ἐμὲ φησὶ ζήσεται, μὴ δεξάμενος θανάτου τὴν φθοράν.

Ἰακὼβ ἐδείχθης, πᾶσιν ἄλλος ἡμῖν, πρᾷος ὄντως ἱλαρός τε καὶ μέτριος, Ἱεράρχης ἄκακος θεοσεβής.

Ἀβραὰμ ἐκτήσω, τὸ φιλόξενον σύ, τοῦ Αὐσίτιδος Ἰώβ τε τὸ ἄμεμπτον, καὶ τὸν ζῆλον τοῦ Προφήτου Ἠλιού.

Ἐνὼχ μετετέθη, εὐαρεστήσας Θεῷ· σοῦ δὲ ὅλος Πάτερ μετάθεσις, ὑπῆρχεν ὁ βίος, Θεοῦ εὐαρεστοῦντος.

Ἰὼβ ἄλλος ὤφθης, σὺ Αὐσίτης σοφέ, ἄμεμπτος ἀληθινὸς καὶ ἀκέραιος, ἀπερχόμενος ἐκ πράγματος κακοῦ.

Πέτρου θεῖον ζῆλον, ἐκμιμήσω καλῶς· ὅθεν οὐρανῶν τὰς κλεῖς ἔλαβες, ὡς ἐκεῖνος ὦ Σπυρίδων σοφέ.

Νοητὸς ἐδείχθης, ὠκεάνειος ῥοῦς· τῇ πλημμύρᾳ τῶν πανσόφων λογίων σου, κατεξήρανας αἰρέσεων πηγάς.

Ὡς ἀστὴρ ἐφάνης, ἐν Συνόδῳ τὸ πρίν, τὸν γαυρότατον αἰσχύνας φιλόσοφον, καὶ τὸ κράτος τοῖς πιστοῖς παρεσχηκώς.

Ποταμὸς ἐδείχθης, νειλοάνειος σύ, πλημμυρεῖς τῶν σῶν θαυμάτων τὸ ἔλεος, καὶ ἰάσεις ἐπιχέεις τοῖς πιστοῖς.

Ἀρετῶν εἰς ὕψος, ἀναβὰς ὦ σοφέ, τῷ Θεῷ καθαρωτάτως ὡμίλησας, οὗ τῆς θείας αἴγλης λάμπρυνον ἡμᾶς.

Τῶν χηρῶν προστάτης, καὶ πατὴρ ὀρφανῶν, τῶν πενήτων χορηγὸς παναοίδιμε, σὺ ἐγένου καὶ πενθούντων χαρμονή.

Ἀπὸ τῶν περάτων, ἕως ἄκρου τῆς γῆς, ἡ λαμπρότης σῶν θαυμάτων ἐφήπλωται, καὶ φωτίζει τὰς καρδίας τῶν πιστῶν.

Οὐδεὶς καταφεύγων, ἐπὶ σὲ θαυμαστέ, καὶ αἰτεῖται θεραπείαν τοῦ σώματος, ἐκπορεύεται κενὸς θαυματουργέ.

Ἡ σορὸς ἡ θεία, τῶν λειψάνων τῶν σῶν, καθεκάστην χορηγεῖ τὰ ἰάματα, τοῖς πιστῶς προσερχομένοις ἐν αὐτῇ.

Κερκυραίων νῆσος, δεῦτε δράμε τανῦν, ἑορτάσαι τὴν σεβάσμιον κοίμησιν, τοῦ σεπτοῦ σου πολιούχου φαιδρῶς.

Τριμυθούντων κλέος, καὶ ποιμὴν ἀληθής, ἐγκαλλώπισμα Ὁσίων μακάριε, τοὺς ὑμνοῦντάς σε νῦν ῥύου συμφορᾶς.

Κερκυραίων πόλις, νῦν χορεύει λαμπρῶς, ἐκτελοῦσα ἑορτήν σου τὴν πάνσεπτον, Ἱεράρχα ἐπισκόπων ὁ φωστήρ.

Τοὺς ὑμνοῦντας πόθῳ, τὴν σὴν μνήμην σοφέ, διατήρησον ἀτρώτους ἐκ βλάβης τε, πονηρᾶς Ἱεραρχῶν ἡ καλλονή.

Κερκυραίων νῆσος, νῦν συντήρει σοφέ, σκέπε φρούρει διαφύλαττε πάντοτε, παρακλήσεσι σεπταῖς σου πρὸς τὸν Θεόν.

Τὴν ψυχήν μου Πάτερ, ἐκ παντοίων κακῶν, διατήρησον εὐχαῖς σου ἀπήμαντον, ὅπως πίστει σε καὶ πόθῳ προσκυνῶ.

Τῇ φρικτῇ ἐν ὥρᾳ, ὅταν μέλλω σοφέ, εἰς τὸ βῆμα τὸ φρικώδες παρίστασθαι, εὕροιμί σε Ἱεράρχα βοηθόν.

Δέξαι μου τὸν ὕμνον, κἄν ἐλάχιστος ᾗ, κἄν καὶ μέγα οὐ προσφθέγξαι δυνήσομαι, σύ μοι ἔμπνευσον λόγον εἰς τὸ ἐξῆς.

Μετὰ τῆς πανάγνου, Θεοτόκου σοφέ, καθικέτευε δοθῆναί μοι ἄφεσιν, τῶν πταισμάτων καὶ δεινῶν ἀπαλλαγήν.

Στόματι καὶ γλώσσῃ, καὶ ψυχῇ καὶ νοΐ, καὶ καρδίᾳ τε καὶ χείλεσιν Ἄχραντε, Θεοτόκε ἀληθῶς σε προσκυνῶ.

Στάσις β΄. Ἦχος πλ. α΄. Ἄξιον ἐστί.

Ἄξιον ἐστί, μακαρίζειν σε τὸν Ἱεράρχην, ὡς τῶν θλιβομένων παράκλησιν, καὶ τῶν ἐν ἀνάγκαις θερμὸν προστάτην.

Ἄξιον ἐστί, μακαρίζειν σε τὸν Ἱεράρχην, ὡς τῶν ἀσθενούντων παράκλησιν, καὶ τῶν θλιβομένων παρήγορον τὸν θεῖον.

Ἄξιον ἐστί, μακαρίζειν σε Σπυρίδων μάκαρ, ὡς τῶν λυπουμένων παράκλησιν, καὶ τῶν κωφευόντων ταχύν τε ἰατῆρα.

Καὶ τίς ἱκανός, διηγήσασθαι τῶν σῶν θαυμάτων, Πάτερ τὸ ἀμέτρητον πέλαγος, ἅ καὶ ζῶν ἐτέλεις καὶ μετὰ μόρον μάκαρ.

Ἀδὰμ ἐντολήν, μὴ φυλάξας τῆς Ἐδὲμ ἐῤῥίφθη, σὺ λαβὼν δὲ ταύτην ἐφύλαξας, καὶ τοῦ Παραδείσου τετύχηκας θεόφρον.

Δεύτερος σοφέ, ἀναδέδειξαι Ἠλίας μάκαρ, ὄμβρους οὐρανίους κατήγαγες, προσευχῇ σου θείᾳ Σπυρίδων θεοφόρε.

Ὄντως Ἰωσήφ, ἀνεφάνης Πάτερ σιτοδότης, ὄμβρον οὖν τῇ γῇ ἐχορήγησας, ἔθρεψας πεινῶντας εἰς εὐθήνιαν μάκαρ.

Ἄλλος Μωϋσῆς, ἀνεφάνης ἐπὶ γῆς παμμάκαρ, ῥάβδον γὰρ εἰς ὄφιν πάλαι πεποίηκε, σὺ δὲ εἰς χρυσίου μετέβαλες Σπυρίδων.

Ἐλισσαῖος σύ, ἀναδείκνυσαι ἄλλος θεόφρον, ἔστησας ποτάμια ῥεύματα, καὶ σὸν φίλον μάκαρ διέσωσας ἐν τάχει.

Ἔβλεψας σοφέ, εἰς ψυχῆς ἀθεωρήτους πόνους, πόρνης μηδαμῶς προσψαυσάσης σου, ἐξειπὼν τὰ ταύτης συγγνώμην ἐδωρήσω.

Σοῦ τῇ ἀστραπῇ, τῇ τῶν λόγων κατέκαυσας Πάτερ, πάλαι λῆρον ὄντως φιλόσοφον, ἐν τῇ πρώτῃ μάκαρ συνόδῳ Νικαέων.

Εἰς ἐστὶ Θεός, τρισυπόστατος ἐβόας μάκαρ, Ἄρειον τὸν ἄλογον ἥλεγξας, καὶ πιστοῖς τὸ κράτος ἐκύρωσας Σπυρίδων.

Ὤ θαῦμα φρικτόν, ὡς Χριστὸς ἐπὶ Λαζάρῳ πάλαι, οὕτω προσεφώνησας σὺ σοφέ, τὴν νεκτὰν ἐν τάφῳ καὶ λόγον ἀπέδωκέ σοι.

Ἐπαίδευσας ποτέ, δι’ αἰγὸς πλεονεξίας μάκαρ, ἁρπαγῆς ἀπέχεσθαι πάντοτε, καὶ τολμῆσαι μήπω ἐρᾶν τῶν ἀλλοτρίων.

Νόσου τε δεινῆς, βασιλέως Πάτερ τετρυχότος, Κωνσταντίου ταύτης ἀπήλλαξας, σεπταῖς πρεσβείαις πρὸς Κύριον Σπυρίδων.

Γνώσας μαθητοῦ, Τριφυλλίου ἐν τοῖς βασιλείοις, βλέποντος ποτὲ καὶ θαυμάζοντος, ἔλεγες Σπυρίδων τί τὰ κενὰ λογίζῃ;

Βάρβαρος γυνή, προσεποῦσα τοῖς ποσί σου μάκαρ, ᾔτει τοῦ παιδὸς αὐτῆς ἀναβίωσιν, παραχρῆμα δ’ αὖθις ἐζώωσας Σπυρίδων.

Ἔσχες ἐν φαιδρῷ, σοῦ τῷ σχήματι Ἀγγέλους Πάτερ, σοὶ συλλειτουργοῦντας καὶ ψάλλοντας, ὅτε ἀπεδίδως Κυρίῳ τὰς εὐχάς σου.

Σοῦ τῇ κεφαλῇ, ἐναπέκειντο ψεκάδες Πάτερ, ὥρᾳ τῇ τοῦ θέρους καὶ καύσωνος, τιμὴν ὑπερτέραν δηλοῦσαι Ἱεράρχα.

Δόξαν τε κενήν, καὶ ὑπέροφρυν φθογγὴν Λευΐτου, μάκαρ πληκτικῶς ἀπεκώφωσας, ἔσχατον δὲ πάλιν ἔλυσας Ἱεράρχα.

Γυναῖκα ποτέ, μοιχευθεῖσαν καὶ μὴ δεχομένην, τὴν ἐξομολόγησιν πάνσοφε φεῦ! ἐπιτήμησας παρέδωκας θανάτῳ.

Ἤλεγξας σοφέ, κακοδόξων τὰς αἱρέσεις Πάτερ, ἄγαλμα δὲ τούτων συνέτριψας, προσευχῇ σου θείᾳ Σπυρίδων θεοφόρε.

Ἔπρεπεν ἡμῖν, ὡς ὁ θεῖος ἀνεβόα Παῦλος, τοιοῦτος ἀρχιερεὺς Ὅσιος, ἀμίαντος πρᾷος καὶ ἄκακος Σπυρίδων.

Δέσποινα σεμνή, Παναγία Θεοτόκε Κόρη, Σὲ καθικετεύω καὶ δέομαι, μή με ἀποῤῥίψης ἀπὸ τοῦ σοῦ προσώπου.

Στάσις γ΄. Αἱ γενεαὶ πᾶσαι.

Αἱ γενεαὶ αἱ πᾶσαι, μακαρίζομέν σε, Σπυρίδων θεοφόρε.

Σὲ μακαριοῦμεν, τῶν Ἀρχιερέων, κειμήλιον τὸ θεῖον.

Ἄγγελος ἐφάνης, ἐπὶ γῆς τρισμάκαρ, οὐράνιος θεόφρων.

Φίλος ἀνεδείχθης, γνήσιος τοῦ πάντων, Θεοῦ θαυματοφόρε.

Ποτάμια ῥεῖθρα, ἔστησας Σπυρίδων, σῇ πρὸς Θεὸν δεήσει.

Νεκροὺς εἶ ἀναστήσας, τῇ προσευχῇ σου μάκαρ, ὡς τοῦ Θεοῦ θεράπων.

Ἱεράρχα Πάτερ, Σπυρίδων θεοφόρε, σῶζε τοὺς σὲ ὑμνοῦντας.

Τοὺς εὐρύθμους ψάλτας, τῆς σῆς ὑμνῳδίας, φύλαττε εἰς αἰῶνα.

Δέσποινα Παρθένε, μετὰ τοῦ Ἱεράρχου, σκέπε τοὺς σὲ ὑμνοῦντας.

Ἕτερα. Ἰδιόῤῥυθμα.

Ἦχος πλ. α΄.

Σὲ τὸν Ἱεράρχην, μακαρίζομεν πάντες οἱ εὐσεβεῖς ὡς θεράποντα Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ.

Σὲ Θεοῦ θεράπων, μακαρίζομεν πάντες οἱ γηγενεῖς ὡς μεσίτην πρὸς Χριστὸν τὸν Θεόν.

Σὲ δοξάζει μάκαρ, ὁ τῶν πάντων Ἱεράρχης καὶ Θεός, ὡς δοξάσαντα ἐν πᾶσιν αὐτόν.

Σὲ Σπυρίδων μάκαρ, μακαρίζει τῶν πιστῶν ἠ πληθύς, ὡς μακάριον ποιμένα καὶ καλόν.

Θάλασσα ἐδείχθης, τῶν θαυμάτων ξένη ὄντως σοφέ, καὶ βραβεύεις πᾶσιν ἴασιν νῦν.

Σὺν Ἀγγέλοις ἄδων, τὸν Τρισάγιον ὕμνον τῷ ποιητῇ, τῶν τιμώντων σε μνημόνευε σοφέ.

Θεόφρων Σπυρίδων, χαίροις ἄνω ἐντρυφῶν τοῖς ἀγαθοῖς, οἷς χαρίτωσον καὶ ἡμᾶς τοὺς πιστούς.

Ἕτερα. Ἦχος γ΄.

Τὸν ποιμένα τὸν μέγαν, τὸν ἐκ τοῦ ποιμνίου, Σπυρίδωνα τὸν θεῖον, ὑμνήσωμεν συμφώνως.

Τῶν Ἀρχιερέων κρηπὶς ἀνεδείχθης καὶ στύλος εὐσεβείας, Σπυρίδων θεοφόρε, πτωχῶν δὲ πλουτοδότης.

Συνόδῳ τῇ πρώτῃ, σὲ Θεὸς δοξάζει, Ἄρειον τὸν ἄνουν, μωραίνοντα σοῖς λόγοις, Σπυρίδων Ἱεράρχα.

Ἡ σορὸς τῶν λειψάνων, βρύει καθ’ ἑκάστην, ἰάματα Σπυρίδων, τοῖς πίστει προσιοῦσιν, ἐν τῇ θερμῇ σου σκέπῃ.

Θαυμάσιε Σπυρίδων, δέξαι μου τὸν ὕμνον, καὶ βράβευσόν μοι χάριν, ἐξ ὕψους θεοφόρε, ἵνα σὲ μακαρίζω.

Ἕτερα. Θεοτοκία.

Ἀκατάφλεκτε βάτε, ἀλατόμητον ὄρος, πόλις τοῦ μεγάλου βασιλέως, χαῖρε Κόρη.

Βάτον καιομένην, καὶ μὴ φλεγομένην, προεώρα πάλαι, Μωϋσῆς ὁ θεόπτης, ἐν τῷ Σιναίῳ ὄρει.

Γῆν τὴν παναγίαν, τέξασαν ἀσπόρως, ἄσταχυν τὸν θεῖον, Χριστὸν τὸν ζωοδότην, ὑμνήσωμεν ἀπαύστως.

Δέσποινα Παρθένε, Μαρία Θεοτόκε, μετὰ τοῦ Ἱεράρχου, Σπυρίδωνος τοῦ θείου, φώτιζε τοὺς σὲ ὑμνοῦντας.

Πυρίμορφε στύλε, ὁλόφωτε λυχνία, λαβὶς ἀνθρακοφόρε, καὶ Σκηνὴ καὶ Πόκε χαῖρε.

Ζωηφόρε πανύμνητε, ζώωσόν με μόνη, ἡ πρόξενον τεκοῦσα, ζωῆς τῆς ἀϊδίου, ἵνα σε μεγαλύνω.

Ὁδηγήτρια πάναγνε, ῥῦσαι πάσης βλάβης, τὸ λάχος τοῦ Υἱοῦ σου, βαρβάρων τῶν ἀθέων, σοὶ γὰρ ἐλπίζει μόνῃ.

Χαίροις θρόνε πυρίμορφε, χαίροις στάμνε θεία, καὶ κλίνη καὶ λυχνία, χρυσόμορφε καθέδρα, χαίροις καὶ πάλιν χαίροις!

Τὴν ἀνερμηνεύτως Κόρην, τὸν ἕνα τῆς Τριάδος, συλλαβοῦσαν καὶ ἀποτεκοῦσαν, λόγοις Προφητῶν τε, ὑμνήσωμεν συμφώνως.

Ὤ φωτὸς δοχεῖον, τοῦ ἐνυποστάτου, λάμπρυνον ψυχῆς μου, καὶ σώματος τὰς κόρας, ἵνα σε μεγαλύνω.

Wednesday, December 9, 2015

Χαιρετισμοί των Αγιων της Εν Τη Ιερά Μονή Διονυσίου Αγίου Όρους




 Εἰκοσιτέσσαρες κατ᾿ ἀλφάβητον Οἴκοι εἰς τοὺς Ἐνδεκαριθμους Ὁσίους Πατέρας τοὺς ἐν τῇ καθ᾿ ἡμᾶς Ἱερὰ Μονὴ τοῦ Ἁγίου Διονυσίου διαλάμψαντας. Ποίημα (Γερασίμου Μοναχοῦ Μικραγιαννανίτου) 
Κοντάκιον.
 Ἦχος πλ. δ´. Τῇ ὑπερμάχῳ.
Τὴν ἑνδεκάριθμον χορείαν καὶ ἑξάκουστον, τοὺς ἐν ἀσκήσει καὶ ἀθλήσει διαλάμψαντας, καταστέψωμεν τοῖς ἄνθεσι τῶν ᾀσμάτων. Τῶν ἐν Ἄθῳ Μοναστῶν γὰρ τύποι ὤφθησαν καὶ Μονῆς τῆς τοῦ Προδρόμου καλλωπίσματα, τούτοις λέγοντες·
Ἐνδεκαριθμοι χαίρετε.

Ἄγγελοι ἐν τῷ κόσμῳ, ἀνεδείχθητε ὄντως, Πατέρες διὰ βίου τελείου (ἐκ γ΄) καὶ νῦν τοῖς τῶν Ἀγγέλων χοροῖς, συνόντες καὶ ἐν μετοχῇ θεούμενοι, ὑπὲρ ἡμῶν πρεσβεύετε, τῶν βοώντων ὑμῖν τοιαῦτα·
Χαίρετε, λύχνοι τῆς ἐγκρατείας·
χαίρετε, στῦλοι τῆς Ἐκκλησίας.
Χαίρετε, ἀσκήσεως ἄνθη ἀμάραντα·
χαίρετε, ἀθλήσεως δένδρα κατάκαρπα.
Χαῖρε, δῆμος ἐνθεώτατος πενταρίθμων Ἀσκητῶν·
χαῖρε, σύστημα ἀήττητον ἑξαρίθμων Ἀθλητῶν.
Χαίρετε, τῆς ἀγάπης φωτοφόροι ἀστέρες·
χαίρετε, θεοφόροι Ἀθληταὶ καὶ Πατέρες.
Χαίρετε, σκεύη φωτὸς τοῦ κρείπονος·
χαίρετε, ξίφη κατὰ τοῦ χείρονος.
Χαίρετε, ἄρνες τῆς θείας ἀγέλης·
χαίρετε, πλήρεις τῆς ἄνωθεν αἴγλης.
Χαίρετε Πατέρες ἑνδεκάριθμοι

Βίον τὸν τῶν Ἁγίων, ἐκ καρδίας ποθοῦντες, προσὴλθετε καιροῖς ἐν ἰδίοις, ὡς πρόβατα τῄδε τῇ Μονῇ, ἐκ διαφόρων πατρίδων μακάριοι, καὶ ἐναρέτοις σκάμμασιν, ἐκλαμπετε Χριστῷ βοῶντες·
Ἀλληλούϊα.

Γνῶσιν θείαν πλουτήσας, ἐν πολλῇ ἡσυχίᾳ, καὶ φῶς ἀπ᾿ οὐρανοῦ βλέψας θεῖον, ἐγείρεις τῷ Χριστοῦ Βαπτιστῇ, Μονὴν περιφανῆ Διονύσιε, ἐν ᾗ οἱ θείως ἀσκούμενοι, βοῶσί σοι ἐν εὐφροσύνη·
Χαῖρε, ὁ οἶκος τοῦ Παρακλήτου·
χαῖρε, τὸ δένδρον τοῦ Παραδείσου.
Χαῖρε, ὁ δομήτωρ Μονῆς σου ὁ πρώτιστος·
χαῖρε, ὁ κοσμήτωρ ἡμῶν καὶ διδάσκαλος.
Χαῖρε, βίβλος θεοτύπωτος τῆς μονήρους βιοτῆς·
χαῖρε, τύπος πρακτικώτατος τῆς ἀσκητικῆς ζωῆς.
Χαῖρε, ὅτι ἐδείχθης Μοναστῶν κυβερνήτης·
χαῖρε, ὅτι ἐφάνης Ἀσκητῶν παιδοτρίβης.
Χαῖρε, ποιμὴν ἡμῶν ἐνθεωτατος·
χαῖρε, λιμὴν ψυχῶν ἀκλυδώνιστος.
Χαῖρε, λαμπτὴρ τῶν σεπτὼν φοιτητῶν σου·
χαῖρε, πατὴρ συμπαθὴς τῶν υἱῶν σου.
Χαίροις, Πάτερ Διονύσιε.

Δύναμιν θείαν ἔχων, πλείστους ἥνυσας δρόμους, τὴν σὴν καταρτιζόμενος ποίμνην, καὶ ἐν Τραπεζούντι γεγονώς, πρὸς Χριστὸν Διονύσιε ἀνέδραμες, τῶν πόνων σου τὰ ἔπαθλα, δρεπόμενος Πάτερ καὶ ψάλλων·
Ἀλληλούϊα.

Ἔλαμψας ἐν τῷ Ἄθῳ, ἀρετῶν ταῖς ἀκτῖσι, καὶ πᾶσαν λαμπρύνεις Ἐκκλησίαν, τῇ γὰρ ἄνωθεν Νήφων βουλῇ, Κωνσταντινουπόλεως ποιμὴν γέγονας, πυρσεύων θείοις τρόποις σου, τοὺς ἐκβοῶντάς σοι τοιαῦτα*
Χαῖρε, φωστὴρ ὁ τῆς Ἐκκλησίας·
χαῖρε, λαμπτὴρ τῆς Ὀρθοδοξίας.
Χαῖρε, Βυζαντίου ποιμὴν ὁ θεόσοφος·
χαῖρε, Ἱεράρχης Κυρίου θεόληπτος.
Χαῖρε, ὕψος ταπεινώσεως διὰ βίου ὑψηλοῦ·
χαῖρε, βάθος τῆς φρονήσεως ὡς θεράπων τοῦ Θεοῦ.
Χαῖρε, ὅτι στηρίζεις κλονουμένας καρδία
χαῖρε, ὅτι καθαιρεῖς τῶν ψυχῶν τὰς κηλῖδας.
Χαῖρε, λαμπρὸν τῆς χάριτος ὄργανον·
χαῖρε, πιστῶν τὸ θεῖον προσφύγιον.
Χαῖρε, δι’ οὐ Δακία ηὔγασθη,
χαῖρε, δι᾿ οὗ ἡ κακία ἠλάθη.
Χαίροις, Νήφων Πατὴρ ἡμῶν.

Ζήλῳ τῶν Ἀποστόλων, σωτηρίας τὸν λόγον, κηρύττεις σοφὲ ἐν τῇ Δακίᾳ· καὶ παρὰ Κυρίου δοξασθείς, ὡς θησαυρὸν θεῖον ἡμῖν κατέλιπες, τὴν θήκην τῶν λειψάνων σου, Πάτερ Νήφων τοῖς ἐκβοῶσιν·
Ἀλληλούϊα.

Ἡ τοῦ Πνεύματος χάρις, ἐνοικήσασα Πάτερ, λαμπρῶς τῇ καθαρᾷ σου καρδίᾳ, χάριτος σαφῶς προφητικῆς, καὶ διακρίσεως λύχνον σὲ δείκνυσι, λαμπρύνοντα Δόμετιε, τοὺς εὐλαβώς σοι ἐκβοῶντας·
Χαῖρε, τῶν κάτω ὁ ὑπερόπτης·
χαῖρε, τῶν ἄνω θεῖος ἐπόπτης.
Χαῖρε, ἡσυχίας κανὼν ἀπλανέστατος·
χαῖρε, ἀπαθείας λειμὼν εὐωδέστατος.
Χαῖρε, ἄστρον προοράσεως καὶ Ὁσίων μιμητής·
χαῖρε, λύχνος διακρίσεως καὶ Μιγάδων ῥυθμιστής.
Χαῖρε, Διονυσίου φίλος τοῦ θεοφόρου·
χαῖρε, τῆς ἐνεργείας σκεῦος τῆς θεοσδότου.
Χαῖρε, Χριστοῦ ὁ φέρων τὴν νέκρωσιν·
χαῖρε, λαβὼν τὴν ἄνωθεν θέωσιν.
Χαῖρε, ποιμὴν Μοναζόντων ὁ θεῖος·
χαῖρε, ζωῆς ἐνάρετου ὁ τύπος.
Χαίροις, Πάτερ Δομέτιε.

Θεϊκῆς ἐπιπνοίας, πληρωθεὶς τὴν καρδίαν, Δομέτιε Κυρίου θεράπων, τῆσδε τῆς ποίμνης σοφὸς ποιμήν, μετὰ τὸν θεῖον ὤφθης Διονύσιον, ἥνπερ καλῶς ἐποίμανας, βοώσαν σὺν σοὶ τῷ Κυρίῳ·
Ἀλληλούϊα.

Ἱερός σου ὁ βίος, ὦ Λεόντιε ὤφθη, ἐν ταύτῃ τῇ Μονῇ τῇ πανσέπτῳ· διὸ μετὰ τέλος τὸ σόν, μύρα βλύζει ὁ τάφος σου πανεύοσμα, εὐφραίνοντα μακάριε, τοὺς ἐκβοώντάς σοι τοιαῦτα·
Χαῖρε, τοῦ Πνεύματος μυροθήκη·
χαῖρε, τῆς χάριτος ἔμπνους στήλη.
Χαῖρε, μυστικῆς γεωργίας κιννάμωμον·
χαῖρε, θεϊκῆς εὐωδίας ἀλάβαστρον.
Χαῖρε, μύρον πολυσύνθετον ἐνεργείας ἀρετῶν·
χαῖρε, βότρυς ὁ παμπέπειρος στάζων θεῖον γλυκασμόν.
Χαῖρε, ὅτι ἐδέξω τὴν θεόπνευστον χάριν·
χαῖρε, ὅτι ἐδείχθης ἀρωμάτων φιάλη.
Χαῖρε, πηγὴ ἐν Ἄθῳ μυρόβλυτος·
χαῖρε, ὀσμὴ τῆς θείας χρηστότητος.
Χαῖρε, σταγὼν Ἀερμὼν ἐξ ἁγίου·
χαῖρε, ῥοὴ ἐξ Ἐδὲμ Παραδείσου.
Χαίροις, Πάτερ Λεόντιε.

Κῆπον ἠθῶν ὁσίων, τὴν ψυχήν σου τελέσας, ἀρετῶν γεωργοῦσαν τὰ κρίνα, ἅπερ εἰς μῦρον πνευματικόν, μεταποιηθέντα Πάτερ Λεόντιε, μυροβλύτην σὲ ἔδειξαν, εὐωδιάζοντα τοὺς βοῶντας·
Ἀλληλούϊα.

Λυτρωθεὶς προμηθείᾳ, ἐκ τῆς αἰχμαλωσίας, τῆς μόνης Θεοτόκου Μαρίας, φερωνύμως φίλος τοῦ Θεοῦ, τῇ ἰσαγγέλῳ πολιτείᾳ γέγονας, ᾧ καὶ ἡμᾶς οἰκείωσαι, Φιλόθεε τοὺς σοὶ βοῶντας·
Χαῖρε, ὁ φίλος τοῦ Ζωοδότου·
χαῖρε, ὁ μύστης τῆς Θεοτόκου.
Χαῖρε, ὁ ζηλώσας Ὁσίων τὴν ἄσκησιν·
χαῖρε, ὁ ἔνεγκας καμάτων τὴν ἄνθησιν. Χαῖρε, ὅτι ἐταπείνωσας τῶν δαιμόνων τὴν ὀφρύν· χαῖρε, ὅτι κατεπλούτησας τῶν Ἀγγέλων τὴν ἰσχύν. Χαῖρε, ὁ διανύσας τὸν σὸν βίον ὁσίως· χαῖρε, ὁ τὸν ἀγῶνα ἐκτελέσας νομίμως. Χαῖρε, κανὼν Μοναστῶν εὐθύτατος· χαῖρε, φωτὸς τῆς χάριτος ἔμπλεως. Χαῖρε, οὐ ἡ κᾶρα ὡς ἄστρον ὤφθη· χαῖρε, πρὸς ὃν ὁ ἁλιεὺς τότε ἔφη·Χαίροις, Πάτερ Φιλόθεε.

Μένων ἐν τῇ ἀγάπῃ, τοῦ Κυρίου ὦ Πάτερ, εἰς ἄκρον τελειότητος ἤρθης, διὸ τὸ σκῆνός σου τὸ σεπτόν, ἀποῤῥίψαι εἰς δρυμὸν τῷ μαθητῇ σου, Φιλόθεε παρὴγγειλας, ἐν ταπεινώσει Θεῶ ψάλλων·
Ἀλληλούϊα.

Νίκην ἄρας ἁγίαν, ἐν ἀσκήσει ὁσἰᾳ, ὑπῆλθες τῶν Μαρτύρων τὸ σκάμμα· παιδοτριβούμενος γὰρ σοφῶς, τῷ Ἱεράρχῃ Μακάριε Νήφωνι, μαρτυρικῶς ἠρίστευσας διό σοι ἅπαντες βοῶμεν·
Χαῖρε, ὁμότροπε τῶν Ὁσίων·
χαῖρε, ὁμόζηλε τῶν Μαρτύρων.
Χαῖρε, φοιτητὰ θεοφόρε τοῦ Νήφωνος·
χαῖρε, Ἀθλητὰ νικηφόρε τοῦ Κτίσαντος.
Χαῖρε, ὅτι ὡμολόγησας τὸν Σωτῆρα τοῦ παντός·
χαῖρε, ὅτι χαίρων ἤνεγκας τὰς αἰκίας τῆς σαρκός.
Χαῖρε, τῆς Ἐκκλησίας τὸ νεότευκτον γέρας·
χαῖρε, τῆς εὐσεβείας τὸ νεοφωτον σέλας.
Χαῖρε, ἐχθρῶν αἰσχύνας τὸ φρύαγμα·
χαῖρε, πιστῶν στηρίξας τὸ φρόνημα.
Χαῖρε, ζωῆς κοινωνὲ μακαρίας·
χαῖρε, χαρὰς μέτοχε αἰωνίας.
Χαίροις, Μάρτυς Μακάριε.

Ξίφει τὸν σὸν αὐχένα, μετὰ πλείστους ἀγῶνας, τμηθεὶς Ὁσιομάρτυς ἀνδρείως, διέκοψας κεφαλὰς ἐχθρῶν, ἐν ἐκστάσει προφητικῶς Μακάριε, καὶ νικηφόρος ἔδραμες, τῷ ἀθλοθέτῃ Χριστῷ ψάλλων·
Ἀλληλούϊα.

Ὁλικῶς προσανέχων, Νήφωνι τῷ ἐνθέῳ, τῇ θείᾳ ἐπτεῥώθης ἀγάπῃ· καὶ τὴν ἀσκητικὴν στολὴν, ἀθλητικοῖς σου αἵμασιν ἐφοίνιξας, ὦ Ἰωάσαφ ἔνδοξε, στηρίζων τοὺς πίστει βοῶντας·
Χαῖρε, ὁ ἔνθεος ἐν ἀσκήσει·
χαῖρε, ὁ ὅσιος ἐν ἀθλήσει.
Χαῖρε, ὁ νεκρώσας σαρκὸς τὰ φρονήματα·
χαῖρε, ὁ ἐλέγξας ἐχθρῶν τὰ βουλεύματα.
Χαῖρε, μύστης ἐνθεωτατος Νήφωνος τοῦ ἱεροῦ·
χαῖρε, Μάρτυς ἀληθέστατος τοῦ Παντάνακτος Χριστοῦ.
Χαῖρε, ὅτι ἐκτρέπεις τῶν τῆς Ἄγαρ τὴν πλάνην·
χαῖρε, ὅτι ἐδέξω τὴν σωτήριον χάριν.
Χαῖρε, Χριστοῦ θεράπων ὁ γνήσιος·
χαῖρε, πιστῶν λιμὴν ὁ ἀχείμαστος.
Χαῖρε, φυτὸν οὐρανίου λειμῶνος·
χαῖρε, πρηστὴρ κατ’ ἐχθροῦ λυμεῶνος.
Χαίροις, Ἰωάσαφ ἔνδοξε.

Πόνων κατατολμήσας, Ἰωάσαφ ποικίλων, ἐδέξω τὸ μακάριον τέλος, καὶ τῆς ἀτελευτήτου ζωῆς, Ὁσιομάρτυς ἐκομίσω τὸν στέφανον, σὺν Ἀγγέλοις χορεύων, καὶ τῇ Τριάδι ἀεὶ ψάλλων·
Ἀλληλούϊα.

Ῥεῖθροις τοῖς τῶν δάκρυὧν, καθαρθεὶς τὴν καρδίαν, Χριστὸν ἐνεδύσω φερωνύμως, Χριστοφόρε καὶ πόθῳ θερμῷ, ὑπὲρ αὐτοῦ τὸ αἷμά σου ἔχεας· διὸ τῆς σῆς ἀθλήσεως, ὑμνοῦμεν τὴν χάριν βοῶντες·
Χαῖρε, Χριστὸν ὁ ἐνδεδυμένος·
χαῖρε, λαμπρῶς ὁ ἠγωνισμένος.
Χαῖρε, ὁ κηρύξας τὴν κλῆσιν τὴν ἔνθεον·
χαῖρε, ὁ αἰσχύνας τὴν πλάνην τὴν βέβηλον.
Χαῖρε, στρατιώτης ἄριστος τῆς στρατείας τοῦ Χριστοῦ·
χαῖρε, καθαιρέτης κράτιστος τῆς ἀπάτης τοῦ ἐχθροῦ.
Χαῖρε, ὅτι παρέχεις δρόσον παραμυθίας·
χαῖρε, ὅτι ἐξαίρεις καύσωνα ἀθυμίας.
Χαῖρε, Χριστοῦ ὁ φέρων τὰ στίγματα·
χαῖρε, αὐτοῦ πληρώσας τὰ ῥήματα.
Χαῖρε, ζωῆς μετασχὼν ἀθανάτου·
χαῖρε, χαρὰς κοινωνῶν ἀκηράτου.
Χαίροις, Χριστοφόρε ἔνδοξε.

Στίλβον τὸ πρόσωπόν σου, τῇ ἔνδοθεν θεαυγείᾳ, θαυμαστῶς Χριστοφόρε ὡράτο, ὁπηνίκα εἵλκου πρὸς σφαγήν, πρὸς ἥν ἀγαλλομένῃ ψυχη ἔσπευδες, Χριστῷ τῷ ἀνάσταντι, ψάλλων τὸν ἐπινίκιον ὕμνον·
Ἀλληλούϊα.

Τῆς ψυχῆς τὸ γενναῖον, ἱερῶς ὑπεμφαίνων, ὦ Γεννάδιε Ὁσιομάρτυς, ἐκ παλαισμάτων ἀσκητικῶν, πρὸς ἀθλητικοὺς ἀγῶνας ἐχώρησας, οὕς ἐν Χριστῷ τετέλεκας, ἀκούων παρ’ ἡμῶν τοιαῦτα·
Χαῖρε, ἰσχύος θείας ὁ πλήρης·
χαῖρε, ἀγάπης Χριστοῦ ὁ μύστης.
Χαῖρε, ὁ καθάρας τὸν νοῦν δι᾿ ἀσκήσεως·
χαῖρε, ὁ δοξάσας Χριστὸν δι’ ἀθλήσεως.
Χαῖρε, ἄνθος τὸ νεόδρεπτον Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ·
χαῖρε, βέλος τὸ ὀξύτονον κατ᾿ ἐχθροῦ τοῦ νοητοῦ.
Χαῖρε, ὅτι ἐῤῥύσθης συναφείας ἐνύλου·
χαῖρε, ὅτι ἐπλήσθης φωταυγείας ἀύλου.
Χαῖρε, λαμπὰς ἡ νέα τῆς πίστεως·
χαῖρε, στεῤῥὸς ὁπλίτης τοῦ Κτίσαντος.
Χαῖρε, Χριστοῦ τὴν λαμπρότητα βλέπων·
χαῖρε, ἡμῖν θείαν χάριν παρέχων.
Χαίροις, μάκαρ Γεννάδιε.

Ὑπερήφανον ὄφιν, κατεπόντισας Μάρτυς, θαλάσσῃ τῶν οἰκείων αἱμάτων, ἀποτμηθείς σου τὴν κεφαλήν, καὶ πρὸς τὴν γῆν τῶν πραέων ἀνέδραμες, ὁρῶν τὰ ὑπὲρ ἔννοιαν, Γεννάδιε καὶ Χριστῷ ψάλλω·
Ἀλληλούϊα.

Φωτισθεὶς τῇ καρδίᾳ, τῶν παθῶν τῇ νεκρώσει, ἐδέξω τὴν οὐράνιον φλόγα, καὶ πρὸς ἀγῶνας ἀθλητικούς, χωρήσας τὴν ὕλην τῆς πλάνης ἔφλεξας, Ἰωσὴφ τῇ ἀθλήσει σου, διεγειρὼν ἡμᾶς βοᾷν σοι·
Χαῖρε, πυρσὸς τῆς θείας ἀγάπης·
χαῖρε, σκηπτὸς κατὰ τῆς ἀπάτης.
Χαῖρε, ὁ ζηλώσας Μαρτύρων τὴν ἄθλησιν·
χαῖρε, ὁ δοξάσας Κυρίου τὴν σάρκωσιν.
Χαῖρε, κάρπωμα νεόθυτον πρὸς Χριστὸν τὸν Λυτρωτήν·
χαῖρε, ἱερεῖον ἔμψυχον πρὸς τὸν πάντων Ποιητήν.
Χαῖρε, ὅτι ἡγήσω ὡς τρυφὴν τὴν ἀγχόνην
χαῖρε, ὅτι ἐδέξω φωταυγὴῆ ἀμπεχόνην.
Χαῖρε, λαβὼν τὴν θείαν ἀντίδοσιν·
χαῖρε, ἐχθροῦ ἐκλύων τὴν δύναμιν.
Χαῖρε, δι᾿ οὗ κατεβλήθη ὁ δράκων·
χαῖρε, δι᾿ οὗ φωταυγοῦμαι κραυγάζων·
Χαίροις, Ἰωσὴφ μακάριε.

Χαίρων περιεβάλου, Ἰωσὴφ τὴν ἀγχόνην, ὡς θεῖον περιδέραιον μάκαρ, δι᾿ ἧς ἀγχονίσας τὸν ἐχθρόν, θεούφαντον πορφύραν ἠμφίεσαι, κινδύνων τε καὶ θλίψεων, λυτρούμενος τοὺς ἐκβοῶντας·
Ἀλληλούϊα.

Ψάλλειν ἠξιωμένος, ἐν ὑψίστοις θεόφρον, τελέσας μαρτυρίου τὸν δρόμον, σὺν Ἀγγέλων Παῦλε τοῖς χοροῖς, τῇ Τριάδι ὕμνον τὸν τρισάγιον, ἱκέτευε δεόμεθα, ὑπὲρ τῶν πίστει σοι ἐκβοώντων·
Χαῖρε, ὁ νέος ἐν Ἀθλοφόροις
χαῖρε, ὁ θεῖος ἐν θεοφόροις.
Χαῖρε, τῶν Μαρτύρων ἐν πᾶσιν ἰσότιμος·
χαῖρε, τῶν ἁγίων Ἀγγέλων συνόμιλος.
Χαῖρε, ὅσιος ἐν Μάρτυσιν ὡς ἀθλήσας ἀνδρικῶς·
χαῖρε, ἓδρασμα νεότευκτον τῶν τιμώντων σε πιστῶς.
Χαῖρε, ὅτι ἐδείχθης ἀῤῥαγὴς Ἀθλοφόρος·
χαῖρε, ὅτι ἐγένου τοῦ Χριστοῦ κληρονόμος.
Χαῖρε, δι᾿ οὗ παθῶν καθαρθήσομαι·
χαῖρε, δι᾿ οὗ Κυρίῳ ὀφθήσομαι.
Χαῖρε, λαβὼν ἀφθαρσίας τὸ γέρας,
χαῖρε, ἡμῶν θεοδώρητον κέρας.
Χαίροις, Παῦλε πανένδοξε.

Ὦ συνέλευσις θεία, θεοδόξαστε δῆμε, ἑνδεκαρίθμων θείων Πατέρων (ἐκ γ´) ἐν ἀγάπῃ τελείᾳ ἡμᾶς, διατηρεῖτε ταῖς ὑμῶν δεήσεσιν, ὡς ἂν ζωὴν ἐνάρετον, ἀνύοντες Θεῷ βοῶμεν·
Ἀλληλούϊα.

Κοντάκιον. Ἦχος πλ. δ´. Τῇ ὑπερμάχῳ.
Τὴν ἑνδεκάριθμον χορείαν καὶ ἑξάκουστον, τοὺς ἐν ἀσκήσει καὶ ἀθλήσει διαλάμψαντας, καταστέψωμεν τοῖς ἄνθεσι τῶν ᾀσμάτων. Τῶν ἐν 'Ἄθῳ Μοναστῶν γὰρ τύποι ὤφθησαν καὶ Μονῆς τῆς τοῦ Προδρόμου καλλωπίσματα, τούτοις λέγοντες·
Ἑνδεκάριθμοι χαίρετε.

Δίστιχον.
Χαρὰς νοητῆς Πατέρες πλήσατέ με
Γεράσιμον τὸ χαῖρε ὑμῖν βοῶντα.

Χαιρετιστήριοι Οίκοι εις τον εν Αγίοις Πατέρα ημών Λουκάν Αρχιεπίσκοπον Συμφερουπόλεως και Κριμαίας, τον Ανάργυρον Ιατρόν και Ομολογητήν της Πίστεως, τον Θαυματουργόν




Κοντάκιον



Ήχος πλ. δ΄. Τη Υπερμάχω.

Συμφερουπόλεως ποιμένα θεοφώτιστον, και ιατρόν τον επιστήμονα τον άριστον, ως φιλάγιοι υμνήσωμεν εγκαρδίως· εν Ρωσία γαρ βιώσας ώσπερ άγγελος, ωμολόγησε Χριστού το θείον όνομα· διό κράζομεν· Χαίροις Λουκά αξιάγαστε.

Άγγελος πάτερ ώφθης, επ’ εσχάτων των χρόνων, εν χώρα δυστυχούντων ανθρώπων (εκ γ’)· βιοτεύσας ενθέως εν γη, Ιεράρχα Λουκά όντως το πρότυπον, λαού και κλήρου γέγονας, διόπερ σοι εβόων ταύτα·

Χαίρε το εύχος πάσης Ρωσίας·
χαίρε το σκεύος της ευσεβείας.
Χαίρε ποιμάνσεως ανθρώπων το μίμημα·
χαίρε ιατρείας άλγούντων το καύχημα.
Χαίρε ότι ωμολόγησας τον Χριστόν ανδροπρεπώς·
χαίρε ότι εθεράπευες άρρωστήματα βροτών.
Χαίρε ότι εκ παίδων ηλικίας εκλάμπεις·
χαίρε ότι εγγάμων συζυγίας ηράσθης.
Χαίρε τεκνίων των σων το φέγγισμα·
χαίρε πιστών το άγιον κλέισμα.
Χαίρε σεμνών Επισκόπων ο κόσμος·
χαίρε ηθών ουρανίων ο τόμος.

Χαίροις Λουκά αξιάγαστε.

Βλέπων τα των αγίων, εν Κιέβω οστέα, εμίσησας του κόσμου ηδέα, και χωρήσας Λουκά ακλινώς, προς της πίστεως τα σκάμματα έχαιρες, κραυγάζων παναοίδιμε, αγγέλων σταθηρώς τον ύμνον·

Αλληλούϊα.

Γνώσιν έχων κατ’ άμφω, κοσμικήν τε και θείαν, εσκέδασας αθέων σκοτίαν, και την τέχνην Λουκά ιατρών, μετιών των βροτών αρρωστήματα, τη αρωγή της χάριτος, πλειστάκις εθεράπευσας, διό εβόων σοι τοιαύτα·

Χαίρε η έγερσις των καμνόντων
χαίρε η θάρσησις των στενόντων.
Χαίρε δυσιάτων αλγών η κατάπαυσις·
χαίρε ασθενούντων μερόπων ανάστασις.
Χαίρε στήριγμα ακλόνητον φοβουμένων τον Θεόν·
χαίρε πύργος ακατάσειστος ευσεβών χριστιανών.
Χαίρε των ακεστόρων ποδηγός χρηματίσας·
χαίρε αδικουμένων τας καρδίας πτερώσας.
Χαίρε λαλών σοφίας τα ρήματα·
χαίρε στομών αθέων τα στόματα.
Χαίρε Μητρός του Χριστού επαινέτης·
χαίρε εχθρών των αυτής καθαιρέτης.

Χαίροις Λουκά αξιάγαστε.

Δόξαν των επικήρων, και ρεόντων μισήσας, ηγάπησας σοφίας το νέκταρ, και ετρύγησας πάτερ Λουκά, ωσεί μέλισσα φιλόπονος πάντιμε, το μέλι θείας γνώσεως, Χριστώ τω σω Κυρίω άδων·

Αλληλούϊα.

Ένδοθεν κεκτημένος, θείον ζήλον τα κρείττω, ηθέλησας γνωρίσαι των άνω· αγαπήσας γαρ τον Χριστόν, ολοκαρδίως Λουκά θεοτίμητε, εδέχθης χάριν άνωθεν, εμπνέων του βοάν σοι πάντας·

Χαίρε ο φίλος της αληθείας·
χαίρε ο λύχνος της ευπρεπείας,
Χαίρε ιατρείας κανών ακριβέστατος·
χαίρε αναργύρων αγίων διάδοχος.
Χαίρε κλήμα πολυφόρητον της αμπέλου του Χριστού·
χαίρε βίβλος η πολύφυλλος της σοφίας των βροτών.
Χαίρε ότι ελλάμπεις ως νεόφωτον άστρον·
χαίρε ότι τυγχάνεις των χαρίτων το άγγος.
Χαίρε εγγάμων πάντιμον άκουσμα·
χαίρε νοσούντων άκους το άντλημα.
Χαίρε ανδρών υποδίκων η ρώσις·
χαίρε θυτών αντιθέων η πτώσις.

Χαίροις Λουκά αξιάγαστε.

Ζήλω θείω χιτώνι, των θυτών ημφιάσω. ως άγγελος Λουκά και ειργάσω, εν μέσω σκολιάς γενεάς, τας εντολάς θεόφρον του Κυρίου σου, προτρέπων τους συνόντας σοι, εν τω ψάλλειν αεί τον ύμνον·

Αλληλούϊα.

Ήκουσας του Κυρίου, της φωνής προσταζούσης, βαστάζειν τον Σταυρόν αυτού χαίρων, διό πάσας τας θλίψεις Λουκά, τους εγκλεισμούς και βασάνους υπήνεγκας, στηρίζων το σον πλήρωμα, το μέλπον σοι εν ευφροσύνη·

Χαίρε διάδοχε Αποστόλων·
χαίρε διάκονε των πασχόντων.
Χαίρε χειρουργέ νοσημάτων του σώματος·
χαίρε φρυκτωρέ νοημάτων του Πνεύματος.
Χαίρε όρθρος διαυγέστατος ελευθέρας βιοτής·
χαίρε έλεγχος ο άτεγκτος αθεΐας της δεινής.
Χαίρε ότι αφόβως τας αικίας υπέστης·
χαίρε ότι ευτόλμως της κακίας απέστης.
Χαίρε λαού Ρωσίας το άγαλμα·
χαίρε πικρών δαιμόνων το λάκτισμα.
Χαίρε της σπείρας κακούργων ο τρόμος·
χαίρε πολλών καταδίκων το θάμβος.

Χαίροις Λουκά αξιάγαστε.

Θεοτόκου μη στέρξας, την εικόνα εκβάλλειν, ονείδη των αθέων εδέξω· βοηθόν γαρ Λουκά την αγνήν, θεωρών εν τη τέχνη σου ήθελες, ισχύν αυτής και έψαλλες, προς τον Χριστόν σοφέ τον ύμνον·

Αλληλούϊα.

Ιεράρχης Κυρίου, θεοκλήτως εδείχθης, ποιμαίνειν ευσεβώς τας χορείας· και το όνομα εν τη κουρά, του αγίου Λουκά θαυμαστώς είληφας· διό πάντες γηθόμενοι, εβόων σοι, από καρδίας·

Χαίρε αγλάισμα Επισκόπων·
χαίρε το σέμνωμα μοναζόντων.
Χαίρε των αζύγων ανδρών το υπόδειγμα·
χαίρε των συζύγων στερρόν επιστήριγμα.
Χαίρε ότι συ ενδέδυσαι αμπεχώνην ιεράν·
χαίρε ότι συ απέρριψας των οικείων τας φωνάς.
Χαίρε επιτελών την φρικώδη θυσίαν·
χαίρε επιποθών ουρανών βασιλείαν.
Χαίρε ποιμένων άριστον πρότυπον·
χαίρε πιστών Τασκένδης υψίπυργος.
Χαίρε λιμήν του Ταμπώφ σωτηρίας·
χαίρε πρηστήρ αθεούντων μανίας.

Χαίροις Λουκά αξιάγαστε.

Κραταιός ώσπερ λέων, επινοίας αθέων, ηδάφισας παμμάκαρ τελέως, και ως δούλος Λουκά του Θεού, εν τω σώματι ήνεγκας τα στίγματα, Χριστού και ανεπλήρωσας, υστέρημα αυτού κραυγάζων·

Αλληλούϊα.

Λιπαρώς ηγωνίσω, Εκκλησίαν τηρήσαι, εκ λύμης ψευδαδέλφων αρτίαν, ως Επίσκοπος γαρ του Χριστού, τας πλοκάς σχισμάτων κληρικών έλυσας· διό σε οι Ορθόδοξοι, ετίμων άγιε βοώντες·

Χαίρε η γλώσσα της αληθείας·
χαίρε η τήξις της ασεβείας.
Χαίρε κληρικών ατακτούντων ο έλεγχος·
χαίρε ιερέων αγίων ο έφορος.
Χαίρε λύμης των αιρέσεων ελατήρ ο αυστηρός·
χαίρε σχίσμα θεομίσητον φανερώσας ταχινώς.
Χαίρε της ακριβείας των δογμάτων το στόμα·
χαίρε οικονομίας το γλυκύτατον πόμα.
Χαίρε δι’ ου ηττήθησαν δαίμονες·
χαίρε δι’ ου ηυφράνθησαν άγγελοι.
Χαίρε φωστήρ Εκκλησίας απάσης·
χαίρε σωτήρ της Ρωσίας εκ πλάνης.

Χαίροις Λουκά αξιάγαστε.

Μόνος εν εξορίαις, μείνας άγιε όντως, ανύμνεις τον Χριστόν υμνωδίαις· και τον σπόρον Λουκά της ζωής, ως γηπόνος σοφός εν ψυχαίς έρριπτες και έδρεπες τους στάχυας, πλουσίως ανακράζων πάτερ.

Αλληλούϊα.

Νέον ως Ιεράρχην, και ακέστορα θείον, της χάριτος Χριστού το ταμείον, των δογμάτων τον ομολογητήν, της Κριμαίας ποιμένα σε πανεύφημον, Λουκά τιμώμεν άπαντες, βοώντες εν αγαλλιάσει·

Χαίρε Τασκένδης ο ποδηγέτης·
χαίρε πεινώντων ο σιτοδότης.
Χαίρε Σιβηρίας της χώρας αγίασμα·
χαίρε κρατουμένων ανδρών το διάσωσμα.
Χαίρε ότι πλάνης γέγονας εν Ρωσία πλεισταχού·
χαίρε ότι πλείστα έπαθες ως κακούργος εν δεσμοίς.
Χαίρε των κακοφρόνων εγκαθέτων η πλήξις·
χαίρε των καταδίκων συν σοι θεία γαλήνη.
Χαίρε τυφλών ανθρώπων ανάβλεψις·
χαίρε μικρών παιδιών η φύλαξις.
Χαίρε σεμνών ιερέων ο αίνος·
χαίρε βροτών κακουργούντων ο κλόνος.

Χαίροις Λουκά αξιάγαστε.

Ξένων πάτερ εν μέσω, ελογίσθης ως ξένος, βιώσας ω Λουκά ξενοτρόπως· ως ανέστιος γαρ εν πολλαίς, της Ρωσίας μάκαρ μεταβάς πόλεσι, Χριστού το μέγα όνομα, εκήρυττες στερρώς κραυγάζων·

Αλληλούϊα

Όλβον Πάτερ την πίστιν, του Χριστού την αγίαν, ηγήσω υπέρ πάντα τα πλούτη, και ως μάργαρον ταύτην Λουκά, τοις πιστοίς ανθρώποις άγιε έδειξας· διό προς σε ανέμελπον, ευγνώμονας ωδάς ηδέως·

Χαίρε ανάργυρε Αρχιθύτα·
χαίρε των άνω δήμων πολίτα.
Χαίρε εξορίας πικράς ο συνέμπορος·
χαίρε οφθαλμών θεραπείας ο έμπειρος.
Χαίρε ότι διεφύλαξας τας δοκίμους μοναχάς·
χαίρε ότι και απέκρουσας αόρατους πειραστάς.
Χαίρε οικογενείας των τυφλών ιατρεία·
χαίρε των απιστούντων οχληρά παρουσία.
Χαίρε Μαρτίνου θύτου χορήγησις·
χαίρε Βορείου Πόλου η πρόσκτησις.
Χαίρε ωδή καρτερίας εν πίστει·
χαίρε μολπή θυμηδίας εν θλίψει.

Χαίροις Λουκά αξιάγαστε.

Πάσα πόλις ηγέρθη, υπέρ σου θεοφόρε, και ήτησε την σην παρουσίαν· επιγνόντες γαρ εν Τουρουχάνσκ, αρετών σου το πλήθος και ιάματα, εδόξαζον τον Κύριον, τον σε δοξάσαντα βοώντες·

Αλληλούϊα.

Ρήσεις θεογνωσίας, διδαχάς ευσέβειας, και δόγματα Ορθόδοξα πάτερ· εξηρεύξω το στόμα το σον, και αγνοίας το ρεύμα Λουκά έστησας, φωτίζων τους συνόντας σοι, τους ανακράζοντας τοιαύτα·

Χαίρε λογίων ο φωτοδότης·
χαίρε σκοτίων ο καθαιρέτης.
Χαίρε Ιωάννου Παυλώφ αγαλλίασις·
χαίρε διακόνων Χριστού η παράκλησις.
Χαίρε δένδρον το πολύκαρπον και καλλίκαρπον ομού·
χαίρε άνθος ευωδέστατον των αγίων του Θεού.
Χαίρε τον Γενισέϊ διαπλεύσας αφόβως·
χαίρε μηχανορράφον στηλιτεύσας ατρόμως.
Χαίρε του θείου λόγου το τρόπαιον·
χαίρε νοσούντων δόμου το όργανον.
Χαίρε Πλαχίνου κώμης οίκήτωρ·
χαίρε μονών αγίων κοσμήτωρ.

Χαίροις Λουκά αξιάγαστε.

Σώας έχων τας φρένας, Ιεράρχα τον στόνον, υπήνεγκας του σώματος χαίρων, εν πυρί γαρ πολλών πειρασμών, ως χρυσός ελαμπρύνθης Λουκά ένδοξε, και ώφθης όντως πρότυπον, ημών των εκβοώντων ούτως·

Αλληλούϊα.

Τειχισθείς ενεργείαις, του Χριστού ταις αγίαις, απέκρουσας ποικίλας μανίας, των αθέων ένδοξε Λουκά, και ανήλθες εις το άκρον της χάριτος, επιτελών θαυμάσια, λαώ τω σοι βοώντι ούτως·

Χαίρε ο δέσμιος του Κυρίου·
χαίρε ο κήρυξ τού σωτηρίου.
Χαίρε του εγκλείστου στολήν ενόυσάμενος·
χαίρε φυλακάς τας δεινάς οικησάμενος.
Χαίρε ότι διεσκέδασας ανακρίσεως πλοκάς·
χαίρε ότι φρούδας έδειξας του Σατάν τας μηχανάς.
Χαίρε ο αλλοιώσας προς τα κρείττω απίστους·
χαίρε ο εμψυχώσας τους συν σοι κατάδικους.
Χαίρε του ράσου ένθερμος πρόμαχος·
χαίρε θαυμάτων πλείστων ο πρόξενος.
Χαίρε ευχής προς Χριστόν θιασώτης·
χαίρε κακών οιωνών αναιρέτης.

Χαίροις Λουκά αξιάγαστε.

Ύψωσας προς τα άνω, Iεράρχα το όμμα. τον νουν και την καρδίαν παμμάκαρ, και τας χείρας ομού συν αυτοίς, εκζητών του Χριστού Λουκά το έλεος, εν ταις περιπλανήσεσι, της εξορίας άγιε κραυγάζων·

Αλληλούϊα.

Φως αυγάζον βολαίς του, Συμφερούπολιν πάτερ, και πάσαν την περίοικον ταύτης, επεγνώσθης εν γήρει Λουκά, και ηγίασας λαόν τον φιλόθεον, τον εν τη πίστει μείναντα, ακλόνητον και σε υμνούντα·

Χαίρε ο έλεγχος ρασοφόρων·
χαίρε ομότροπε Αποστόλων.
Χαίρε μυστηριών Χριστού ο συνήγορος·
χαίρε κληρικών ανευθύνων κατήγορος.
Χαίρε έμψυχον παράδειγμα καταλόγου των θυτών·
χαίρε άριστον εκτύπωμα Επισκόπων ευλαβών.
Χαίρε ο μεμνημένος των πτωχών φιλανθρώπως·
χαίρε ο εκδιδασκων τους πιστούς θεαρέστως.
Χαίρε καλών επαίνων ο άξιος·
χαίρε σημείων νέων ο πρόξενος.
Χαίρε ο τύπος καλού ποιμενάρχου·
χαίρε ποιμάντωρ λαού φιλοχρίστου.

Χαίροις Λουκά αξιάγαστε.

Χάριν σχων ουρανόθεν, και εις γήρας ελάσας, ηρπάγης εκ της γης προς τα άνω, και τον δρόμον τελέσας καλώς, εν τοις δήμοις ηριθμήθης Λουκά ένδοξε, των νοερών δυνάμεων, προσάδων συν αυτοίς τον ύμνον·

Αλληλούϊα.

Ψάλλοντές σου τον ύμνον. προσκυνούμεν εν πίστει, τα λείψανα τα σα θεοφόρε, ως πηγή γαρ χαρίτων ημών, των τιμώντων τον βίον σου πανθαύμαστε, ιάται τα νοσήματα, διό βοώμεν σοι τοιαύτα·

Χαίρε ανήρ ο σημειοφόρος·
χαίρε λυτήρ πληγών κακοφόρων.
Χαίρε ακεστόρων το δόρυ το άθραυστον·
χαίρε Επισκόπων το δώμα το πάγκαλλον.
Χαίρε σκήνωμα το άμωμον της αγάπης του Χριστού·
χαίρε όνομα γλυκύτατον των οικείων του Θεού.
Χαίρε ότι εδέξω το άμάραντον στέφος·
χαίρε ότι ετρέψω των δαιμόνων το στίφος.
Χαίρε κακίας πάσης αλέξημα·
χαίρε πασών Ρωσιών το μελώδημα.
Χαίρε μονής Σαγματά παρακλήτωρ·
χαίρε καμέ τον πτωχόν ο στηρίζων.

Χαίροις Λουκά αξιάγαστε.

Ω πανεύφημε πάτερ, Επισκόπων ακρότης, και πάσης της Ρωσίας φιλότης, (εκ γ’), ταις λιταίς σου μη παύση Λουκά, Χριστόν ικετεύων ημίν χαρίσασθαι, αμαρτιών την άφεσιν, ίνα βοώμεν εγκαρδίως ·

Αλληλούϊα.



Και αύθις το Κοντάκιον



Ήχος πλ. δ΄ . Τη Υπερμάχω.

Συμφερουπόλεως ποιμένα θεοφώτιστον, και ιατρόν τον επιστήμονα τον άριστον, οι φιλάγιοι υμνήσωμεν εγκαρδίως· εν Ρωσία γαρ βιώσας ώσπερ άγγελος, ωμολόγησε Χριστού το θείον όνομα· διό κράζωμεν· Χαίροις Λουκά αξιάγαστε.



Ποίημα του Σεβ. Μητροπολίτου Εδέσσης, Πέλλης και Αλμωπίας κ. Ιωήλ Φραγκάκου

Ὁ Παρακλητικὸς Κανὼν εἰς τὸν Ἰησοῦν Χριστόν